display result search
- 1309
- 1000
- 1000
- 1000
غضب،محافظ دین و جامعهی دینی، 1
سخنرانی حجت الاسلام اسماعیل رمضانی با موضوع " غضب،محافظ دین و جامعهی دینی"، جلسه اول: فرق غضب و غیرت، سال 1404
خداوند متعال قوای مختلفی را در وجود انسان خلق کرده است که هر کدام شان باید در جای خودشان مصرف شوند، گاهی داشتن خوبی یک چیز محافظت از خوبی چیز دیگری هست. اینکه من یک حسی داشته باشم که یک خوبی را به دست بیاورم یا در جامعه حاکم کنم با یک حسی که قوای محافظ آن خوبی باشد. خداوند متعال قوای محافظ انسان را در غضب قرار داده است و اگر در جامعه ای غضب تربیت نشود یا غضب رشد نکند، شبیه بانک بدون محافظ می شود. هر چقدر سرمایه دار تر باشد، آنوقت می شود با یه حمله غارتش کرد، لذا اگر ما به سرمایه ای آراسته بشویم، جامعه باید در سیستم غضبش هر چقدر به سمت ظهور حرکت می کند، کارکشته تر و قدرتمندتر عمل کند. غضب هست که می تواند دیوار محافظتی همه خوبی ها باشد. بگذارید روند تولید غضب را بگوییم. چجوری انسان غضب دار تولید می شود؟ و بعد ببینیم که خدا چجوری با غضب دین خودش را کمک می کند؟و بعد ببینیم که غضب چجوری می تواند با یک تغییر در جای استفاده، دین را ضربه پذیر کند؟ ما هر چقدر به سمت ظهور برویم در کنار همه خوبی هایی که باید در خودمان پرورش بدهیم تا امام زمان علیه السلام را بپذیریم، باید محافظ آن خوبی ها را هم در خودمان با غضب تربیت بکنیم و الا خوبی بی محافظ در معرض غارت هست، کما اینکه خود امام زمان علیه السلام که تشریف بیاورند، باز امام زمان بدون محافظ در معرض خطر و صدمه است، لذا در غضب دو رکن ما داریم، یعنی باید در غضب دو رکن کنار هم قرار بگیرند تا در وجود انسان شکل بگیرد. یک، وجود محبوب. دو، وجود مانع. من یک چیزی را می خواهم اما یک چیزی مانع خواسته من هست، به خاطر محبوبم این مانع وصال هست یا مانع حفظ خوبی هست، پس غضب شاخه پیدا می کند. یک غضب نسبت به مانع وصال است. یک غضب هم نسبت به چیزی که می خواهد محافظت محبوب را لطمه بزند. پس غضب دوشاخه ای می شود، غضبی که نسبت به مانع وصال تحریک می شود. غضبی که بعد از اینکه چیزی به دست می آید در نقش حفاظت کسی می خواهد صدمه بزند، نسبت به او تحریک می شود. امکان ندارد محبوبی باشد، غضبی نباشد و امکان ندارد غضبی باشد و محبوبی نباشد. انسان نمی خواهد بپذیرد که خودخواه هست، گاهی اوقات پشت بعضی از اداهای مذهبی خودش را گم می کند و خودش را قایم می کند. لذا غضب ها نشانه های خوبی برای خودشناسی دز زمینه محبوب ها هستند. نشانه صداقت در عشق آراستگی به غضب هست. ما آنقدری که باید امام حسین را دوست نداریم وگرنه ان چیزهایی که دوست نداشت را ترک می کردیم. وجود یک امام حسین محبوب در دل انسان، غضب را به سربازی اش می آورد. در روایت داریم که اصلا قوای بدنی انسان تابع محبوب هست و اگر کسی شدت محبت زیاد برایش تیز شود، قوای بدنی اش کم نمی آورد. غضب را باید مدیریت کرد، یعنی سطح جاگذاری غضب خودش مهم است، سطح استفاده از غضب خودش مهم است. غیرت هم با غضب فرق می کند. غیرت از تغیر می آید. غیرت یک غضب تغیر یافته است، یک غضب آتیش گرفته است، یه غضب شعله گرفته است که اگر در جامعه اسلامی شعله های این غضب دیده نشود، دشمن طمع می کند.
خداوند متعال قوای مختلفی را در وجود انسان خلق کرده است که هر کدام شان باید در جای خودشان مصرف شوند، گاهی داشتن خوبی یک چیز محافظت از خوبی چیز دیگری هست. اینکه من یک حسی داشته باشم که یک خوبی را به دست بیاورم یا در جامعه حاکم کنم با یک حسی که قوای محافظ آن خوبی باشد. خداوند متعال قوای محافظ انسان را در غضب قرار داده است و اگر در جامعه ای غضب تربیت نشود یا غضب رشد نکند، شبیه بانک بدون محافظ می شود. هر چقدر سرمایه دار تر باشد، آنوقت می شود با یه حمله غارتش کرد، لذا اگر ما به سرمایه ای آراسته بشویم، جامعه باید در سیستم غضبش هر چقدر به سمت ظهور حرکت می کند، کارکشته تر و قدرتمندتر عمل کند. غضب هست که می تواند دیوار محافظتی همه خوبی ها باشد. بگذارید روند تولید غضب را بگوییم. چجوری انسان غضب دار تولید می شود؟ و بعد ببینیم که خدا چجوری با غضب دین خودش را کمک می کند؟و بعد ببینیم که غضب چجوری می تواند با یک تغییر در جای استفاده، دین را ضربه پذیر کند؟ ما هر چقدر به سمت ظهور برویم در کنار همه خوبی هایی که باید در خودمان پرورش بدهیم تا امام زمان علیه السلام را بپذیریم، باید محافظ آن خوبی ها را هم در خودمان با غضب تربیت بکنیم و الا خوبی بی محافظ در معرض غارت هست، کما اینکه خود امام زمان علیه السلام که تشریف بیاورند، باز امام زمان بدون محافظ در معرض خطر و صدمه است، لذا در غضب دو رکن ما داریم، یعنی باید در غضب دو رکن کنار هم قرار بگیرند تا در وجود انسان شکل بگیرد. یک، وجود محبوب. دو، وجود مانع. من یک چیزی را می خواهم اما یک چیزی مانع خواسته من هست، به خاطر محبوبم این مانع وصال هست یا مانع حفظ خوبی هست، پس غضب شاخه پیدا می کند. یک غضب نسبت به مانع وصال است. یک غضب هم نسبت به چیزی که می خواهد محافظت محبوب را لطمه بزند. پس غضب دوشاخه ای می شود، غضبی که نسبت به مانع وصال تحریک می شود. غضبی که بعد از اینکه چیزی به دست می آید در نقش حفاظت کسی می خواهد صدمه بزند، نسبت به او تحریک می شود. امکان ندارد محبوبی باشد، غضبی نباشد و امکان ندارد غضبی باشد و محبوبی نباشد. انسان نمی خواهد بپذیرد که خودخواه هست، گاهی اوقات پشت بعضی از اداهای مذهبی خودش را گم می کند و خودش را قایم می کند. لذا غضب ها نشانه های خوبی برای خودشناسی دز زمینه محبوب ها هستند. نشانه صداقت در عشق آراستگی به غضب هست. ما آنقدری که باید امام حسین را دوست نداریم وگرنه ان چیزهایی که دوست نداشت را ترک می کردیم. وجود یک امام حسین محبوب در دل انسان، غضب را به سربازی اش می آورد. در روایت داریم که اصلا قوای بدنی انسان تابع محبوب هست و اگر کسی شدت محبت زیاد برایش تیز شود، قوای بدنی اش کم نمی آورد. غضب را باید مدیریت کرد، یعنی سطح جاگذاری غضب خودش مهم است، سطح استفاده از غضب خودش مهم است. غیرت هم با غضب فرق می کند. غیرت از تغیر می آید. غیرت یک غضب تغیر یافته است، یک غضب آتیش گرفته است، یه غضب شعله گرفته است که اگر در جامعه اسلامی شعله های این غضب دیده نشود، دشمن طمع می کند.
تاکنون نظری ثبت نشده است