- 164
- 1000
- 1000
- 1000
ده عیب زنان از نگاه مردان
سخنرانی حجت الاسلام سید علیرضا تراشیون با موضوع "ده عیب زنان از نگاه مردان"، سال 1405
در زندگی مشترک، هرچه به پیش میرویم، انسانها و روابط پیچیده تر می شوند، همانطور که امکانات و تکنولوژی پیچیده شده است. در قدیم ماشین ساده بود و کنار جاده با چند آچار درست می شد، اما امروز تخصصی شده است. طبابت هم همینطور بود؛ یک قرن پیش یک پزشک داشتیم، اما بعد به پزشک روح و جسم تقسیم شد و حالا برای همین چشم چندین متخصص داریم. این نشان می دهد در دنیای پیچیده امروز، پدران و مادران ما ساده تر از ما زندگی می کردند. تربیت بچه ها 50 سال پیش به این پیچیدگی امروز نبود. در زندگی زناشویی نیز، مردی که فکر کند زنش باید مثل مادرش باشد یا زنی که تصور کند شوهرش باید مثل پدرش رفتار کند، سخت در اشتباه است و زندگی خود و همسر و بچه هایش را خراب می کند. این پیچیدگی نیاز به مدیریت به روز دارد؛ حتی مدل جنگها از جنگ تن به تن به جنگ تحمیلی با مرزهای مشخص و حالا به مدلهای پیچیده تر تغییر کرده است. اگر ما در زمان گذشته باقی بمانیم و همانطور رفتار کنیم، نتیجه ای نمی گیریم. هفته قبل گفتیم که از یک زاویه، خانمها از 10 ویژگی در مردها بدشان میآید و اگر آنها را اصلاح کنیم، زندگی از آن جهت خوب می شود. این هفته وعده دادیم که از 10 ویژگی در زنان که مردها از آنها متنفرند، بگوییم: نکته اول: مردها از زنانی که «از کاه کوه می سازند» متنفرند. کاه را با یک فوت جابه جا میکنی، اما کوه را با بولدوزر هم نمیتوانی جابه جا کنی. هر مشکلی را کوچکتر ببینی، حلش راحتتر است. مثلاً بچه یک اشتباه می کند. یک نگاه میگوید بچه اشتباه کرد. نگاه دوم میگوید عمداً این کار را کرد. نگاه سوم میگوید عمداً انجام داد تا من را اذیت کند. این یعنی از یک کاه، کوهی ساختیم که هیچ عاقلی نمی تواند از آن چاه بیرون بیاید. گاهی زن و شوهرها با مشکلاتی می آمدند که اصلاً قابل حل نبود، اما وقتی ریشه یابی می کردیم، می دیدیم مشکل از اول بزرگ نبوده است.
نکته دوم: مردها از زنهایی که اعتمادبه نفس پایینی دارند خوششان نمی آید. مدام می گویند «نمی توانم، بلد نیستم، چکار کنم؟». هر انسانی یک ظرفیت بینظیر دارد. مگر ما نگوییم «من توانایی ندارم؟». باید خودمان را باور کنیم. منظور اعتمادبه نفس کاذب و بیگدار به آب زدن نیست، ولی واقعاً گاهی از ظرفیت هایمان استفاده نمی کنیم. انسانهای بزرگ تاریخ خودشان را باور کردند.
نکته سوم: مردها از زنانی که خودشان را «همه چیزدان» می دانند متنفرند. «من بلدم، هر طور من می گویم درست است». در حالی که انسان باید همفکری و مشورت داشته باشد. شهید مطهری (ره) در کتاب «نظام حقوقی زن در اسلام» میف رمایند زن هنگام ازدواج به دنبال تکیه گاه است، نه اینکه خودش تکیه گاه شود. اگر زن شوهرش را از تکیه گاه بودن بیندازد، خودش هم حذف می شود و اولین آسیب را خودش میبیند. نباید غرور همسر را شکست یا او را کوچک دید. در روایت داریم پیامبر صلی الله می فرمایند: «الْمَرْأَةُ رَیْحَانَةٌ وَلَیْسَتْ بِقَهْرَمَانَةٍ»؛ زن گل است، نه کشتی گیر میدان. برخی تفسیر می کنند که زن نباید وارد عرصه های مالی سخت شود چون اذیت می شود.
خداوند روزی شما و بچه هایتان را ضمانت کرده است، اما تربیت بچه ها را ضمانت نکرده است. هیچ آیه یا روایتی نداریم که خدا تربیت بچه ها را به عهده گرفته؛ هدایت کلی با خداست، اما تربیت به عهده من و شماست. مادر می رود برای آن چیزی که خدا ضمانت کرده جان میکند و خودش را اذیت می کند، اما آنچه بر عهده خودش است (تربیت) را رها می کند. این یک خطای راهبردی است. اسلام نه مردسالاری را قبول دارد، نه زن سالاری را، بلکه جایگاه سالاری را قبول دارد؛ هر کسی در جای خودش.
نکته چهارم: مردها از زنانی که «میل شدید به تغییر» همسرشان دارند، بدشان می آید. انگار مرد یک عروسک خیمه شب بازی است که باید مدل لباس و راه رفتن و غذا خوردنش را تعیین کرد. البته آقایان در خانه گاهی باید به میل زن باشند، اما نه اینکه زن همه چیز را کنترل کند. کسی را در تنگنا قرار ندهید. آدمهایی که در تنگنا قرار می گیرند، دیگر خودشان نیستند. حتی برای بچه وقتی دفتر نقاشی میخرید، بدون کادر بخرید تا ذهنش باز بماند. کادربندی ذهن را محدود میکند.
نکته پنجم: مردها از زنانی که وابستگی شدید دارند، خوششان نمی آید؛ چه وابستگی به شوهر، چه به خانواده پدری. وقتی ازدواج کردی، دیگر شوهر داری. «من یک روز مادرم را نبینم، دق میکنم» این خوب نیست. علاقه قلبی داشته باشید، اما وابستگی آزاردهنده نه.
در زندگی مشترک، هرچه به پیش میرویم، انسانها و روابط پیچیده تر می شوند، همانطور که امکانات و تکنولوژی پیچیده شده است. در قدیم ماشین ساده بود و کنار جاده با چند آچار درست می شد، اما امروز تخصصی شده است. طبابت هم همینطور بود؛ یک قرن پیش یک پزشک داشتیم، اما بعد به پزشک روح و جسم تقسیم شد و حالا برای همین چشم چندین متخصص داریم. این نشان می دهد در دنیای پیچیده امروز، پدران و مادران ما ساده تر از ما زندگی می کردند. تربیت بچه ها 50 سال پیش به این پیچیدگی امروز نبود. در زندگی زناشویی نیز، مردی که فکر کند زنش باید مثل مادرش باشد یا زنی که تصور کند شوهرش باید مثل پدرش رفتار کند، سخت در اشتباه است و زندگی خود و همسر و بچه هایش را خراب می کند. این پیچیدگی نیاز به مدیریت به روز دارد؛ حتی مدل جنگها از جنگ تن به تن به جنگ تحمیلی با مرزهای مشخص و حالا به مدلهای پیچیده تر تغییر کرده است. اگر ما در زمان گذشته باقی بمانیم و همانطور رفتار کنیم، نتیجه ای نمی گیریم. هفته قبل گفتیم که از یک زاویه، خانمها از 10 ویژگی در مردها بدشان میآید و اگر آنها را اصلاح کنیم، زندگی از آن جهت خوب می شود. این هفته وعده دادیم که از 10 ویژگی در زنان که مردها از آنها متنفرند، بگوییم: نکته اول: مردها از زنانی که «از کاه کوه می سازند» متنفرند. کاه را با یک فوت جابه جا میکنی، اما کوه را با بولدوزر هم نمیتوانی جابه جا کنی. هر مشکلی را کوچکتر ببینی، حلش راحتتر است. مثلاً بچه یک اشتباه می کند. یک نگاه میگوید بچه اشتباه کرد. نگاه دوم میگوید عمداً این کار را کرد. نگاه سوم میگوید عمداً انجام داد تا من را اذیت کند. این یعنی از یک کاه، کوهی ساختیم که هیچ عاقلی نمی تواند از آن چاه بیرون بیاید. گاهی زن و شوهرها با مشکلاتی می آمدند که اصلاً قابل حل نبود، اما وقتی ریشه یابی می کردیم، می دیدیم مشکل از اول بزرگ نبوده است.
نکته دوم: مردها از زنهایی که اعتمادبه نفس پایینی دارند خوششان نمی آید. مدام می گویند «نمی توانم، بلد نیستم، چکار کنم؟». هر انسانی یک ظرفیت بینظیر دارد. مگر ما نگوییم «من توانایی ندارم؟». باید خودمان را باور کنیم. منظور اعتمادبه نفس کاذب و بیگدار به آب زدن نیست، ولی واقعاً گاهی از ظرفیت هایمان استفاده نمی کنیم. انسانهای بزرگ تاریخ خودشان را باور کردند.
نکته سوم: مردها از زنانی که خودشان را «همه چیزدان» می دانند متنفرند. «من بلدم، هر طور من می گویم درست است». در حالی که انسان باید همفکری و مشورت داشته باشد. شهید مطهری (ره) در کتاب «نظام حقوقی زن در اسلام» میف رمایند زن هنگام ازدواج به دنبال تکیه گاه است، نه اینکه خودش تکیه گاه شود. اگر زن شوهرش را از تکیه گاه بودن بیندازد، خودش هم حذف می شود و اولین آسیب را خودش میبیند. نباید غرور همسر را شکست یا او را کوچک دید. در روایت داریم پیامبر صلی الله می فرمایند: «الْمَرْأَةُ رَیْحَانَةٌ وَلَیْسَتْ بِقَهْرَمَانَةٍ»؛ زن گل است، نه کشتی گیر میدان. برخی تفسیر می کنند که زن نباید وارد عرصه های مالی سخت شود چون اذیت می شود.
خداوند روزی شما و بچه هایتان را ضمانت کرده است، اما تربیت بچه ها را ضمانت نکرده است. هیچ آیه یا روایتی نداریم که خدا تربیت بچه ها را به عهده گرفته؛ هدایت کلی با خداست، اما تربیت به عهده من و شماست. مادر می رود برای آن چیزی که خدا ضمانت کرده جان میکند و خودش را اذیت می کند، اما آنچه بر عهده خودش است (تربیت) را رها می کند. این یک خطای راهبردی است. اسلام نه مردسالاری را قبول دارد، نه زن سالاری را، بلکه جایگاه سالاری را قبول دارد؛ هر کسی در جای خودش.
نکته چهارم: مردها از زنانی که «میل شدید به تغییر» همسرشان دارند، بدشان می آید. انگار مرد یک عروسک خیمه شب بازی است که باید مدل لباس و راه رفتن و غذا خوردنش را تعیین کرد. البته آقایان در خانه گاهی باید به میل زن باشند، اما نه اینکه زن همه چیز را کنترل کند. کسی را در تنگنا قرار ندهید. آدمهایی که در تنگنا قرار می گیرند، دیگر خودشان نیستند. حتی برای بچه وقتی دفتر نقاشی میخرید، بدون کادر بخرید تا ذهنش باز بماند. کادربندی ذهن را محدود میکند.
نکته پنجم: مردها از زنانی که وابستگی شدید دارند، خوششان نمی آید؛ چه وابستگی به شوهر، چه به خانواده پدری. وقتی ازدواج کردی، دیگر شوهر داری. «من یک روز مادرم را نبینم، دق میکنم» این خوب نیست. علاقه قلبی داشته باشید، اما وابستگی آزاردهنده نه.
تاکنون نظری ثبت نشده است