- 164
- 1000
- 1000
- 1000
تربیت نسلی برای آینده از دل جنگ حق و باطل، 2
سخنرانی حجت الاسلام سید علیرضا تراشیون با موضوع "تربیت نسلی برای آینده از دل جنگ حق و باطل"، جلسه دوم:"دوران طلایی تربیت تاب آوری"، سال 1405
از دل همین سختی ها و مشقت هاست که تربیت های اساسی شکل می گیرد. اساساً انسان در دل سختی و مرارت زندگی می کند و خدا این را قرار داده، و از همین دل هم فرج و گشایش ایجاد می شود. ما الآن در یک شرایط سخت جبهه، جنگ و جهاد قرار گرفتیم. جلسه قبل اشاره کردیم که چگونه خانواده را مدیریت کنیم و شرایط تاب آوری را فراهم کنیم. تربیت زمان محدودی دارد. تربیت، یک فرصت نسبتاً محدود و مؤثر است، مخصوصاً برای فرزندان. وقتی میخواهیم بچه ها را در دوره تربیت پذیری شان تربیت کنیم، باید نگاه بلندمدت داشته باشیم. یعنی امروز اگر بچه ای چهار، پنج ساله در اختیار من است، باید بدانم دارم او را برای پنجاه، هفتاد، هشتاد سال آینده آماده می کنم. نباید موارد را به بعد حواله دهیم. باید مدیریت تربیتی، ساختار تربیتی طوری شکل بگیرد که انشاءالله نسل خوبی برای آینده تربیت کنیم. حدوداً تا 20-21 سالگی، البته نه مطلق، ولی مهمترین دوره است. یادم هست محضر یکی از علما بودیم، تعبیر زیبایی گفتند: «فرزندان ما وقتی متولد می شوند، مثل گِل نرم هستند. هر چه زمان می خورد، این گِل سفت میشود، آبش تبخیر می شود، خشک می شود و شکل دادن به آن دشوار می گردد.» هر چه به سن تولد نزدیکتر باشیم، تربیت راحتتر است. در روایات هم داریم. حضرت فرمودند: «وقتی میخواهی همسر اختیار کنی، ببین آیا میتواند مادر خوبی برای بچه هایت باشد یا نه». فقط هوس خودت را نبین. تو داری زیرساختها را آماده می کنی. مدل تربیت، نوعی آینده نگری است. باید بچه ها را طوری تربیت کنیم که در برابر مشقتها و مشکلات کم نیاورند. پیچیدگی های دنیای امروز: هر چه جلوتر می رویم، همه چیز پیچیده تر می شود: علم، روابط انسانی، حتی تخصص ها. مشکلات روحی و روانی مانند افسردگی، اضطراب، پرخاشگری، گوشه گیری، همه از این است که نتوانستیم خود را با پیچها تطبیق دهیم. الآن ما وارد یک جنگ تحمیلی شده ایم. این هم می تواند فرصتی برای بالابردن تاب آوری بچه ها باشد، هم اگر بلد نباشیم، می تواند تاب آوری را پایین بیاورد.در قدیم پدر یک اخم میکرد، بچه درسش را میخواند و کارهایش را انجام میداد. الآن بچهای پنج ساله پیش دبستانی میگوید: «من با مامانم مشکل دارم، خیلی عصبی است، چیکارش کنم؟» امروز با نسلی مواجهیم که نمی شود با روشهای قدیمی تربیتش کرد. نسخه به روز میخواهد.
تعریف تاب آوری، ظرفیتی برای مقاومت در برابر سختی ها و پیچیدگی ها، تا راحتتر به اهداف برسیم، کم نیاوریم و صحنه را ترک نکنیم. قرآن هم امر به تاب آوری می کند: «فَاصْبِرْ کَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ» یعنی استقامت کن تا به هدف برسی. کسی که کم می آورد، دچار خشم، ناامیدی، افسردگی و بداخلاقی می شود. ملت ایران تاب آور است: در 47-48 سال انقلاب، ما تاب آور بار آمدیم: تحریم، جنگ، تهدید. الآن در میانه جنگ، مردم شاد و شاداب هستند. بچه های کوچک روی کاپوت ماشین رجز می خوانند. تمام کفر و الحاد دست به دست هم داده اند، اما حیرت زده از سیمای مردم ایران شده اند. در مرز ترکیه، خانواده های ایرانی از کشورهای مختلف برمی گشتند به ایران، با آنها مصاحبه می کردند می گفتند «چرا برمی گردید؟ اینجا جنگ است» می گفتند «اتفاقاً چون جنگ است، داریم برمی گردیم». آدمهای تاب آور یعنی همین.
شش ویژگی افراد تابآور:
1. قدرت عبور و حل مشکلات را دارند، از صحنه خالی نمی کنند.
2. نسبت به موقعیتها آگاهانه، هوشمندانه و هوشیارانه تصمیم می گیرند، هیجاناتشان پایین است و آرامش دارند.
3. احساسات خود را می شناسند و کنترل می کنند، دستخوش احساسات نمی شوند.
4. مسئولیت پذیر هستند. کسی که تاب آوری ندارد، زیر بار مسئولیت نمی رود.
5. در موقعیتهای سخت دچار استرس و اضطراب نمی شوند، افراد آرامی هستند.
6. اهل مشورت هستند و خوب ارتباط برقرار می کنند، در مسیر هدف متعالی بدون واهمه حرکت می کنند.
از دل همین سختی ها و مشقت هاست که تربیت های اساسی شکل می گیرد. اساساً انسان در دل سختی و مرارت زندگی می کند و خدا این را قرار داده، و از همین دل هم فرج و گشایش ایجاد می شود. ما الآن در یک شرایط سخت جبهه، جنگ و جهاد قرار گرفتیم. جلسه قبل اشاره کردیم که چگونه خانواده را مدیریت کنیم و شرایط تاب آوری را فراهم کنیم. تربیت زمان محدودی دارد. تربیت، یک فرصت نسبتاً محدود و مؤثر است، مخصوصاً برای فرزندان. وقتی میخواهیم بچه ها را در دوره تربیت پذیری شان تربیت کنیم، باید نگاه بلندمدت داشته باشیم. یعنی امروز اگر بچه ای چهار، پنج ساله در اختیار من است، باید بدانم دارم او را برای پنجاه، هفتاد، هشتاد سال آینده آماده می کنم. نباید موارد را به بعد حواله دهیم. باید مدیریت تربیتی، ساختار تربیتی طوری شکل بگیرد که انشاءالله نسل خوبی برای آینده تربیت کنیم. حدوداً تا 20-21 سالگی، البته نه مطلق، ولی مهمترین دوره است. یادم هست محضر یکی از علما بودیم، تعبیر زیبایی گفتند: «فرزندان ما وقتی متولد می شوند، مثل گِل نرم هستند. هر چه زمان می خورد، این گِل سفت میشود، آبش تبخیر می شود، خشک می شود و شکل دادن به آن دشوار می گردد.» هر چه به سن تولد نزدیکتر باشیم، تربیت راحتتر است. در روایات هم داریم. حضرت فرمودند: «وقتی میخواهی همسر اختیار کنی، ببین آیا میتواند مادر خوبی برای بچه هایت باشد یا نه». فقط هوس خودت را نبین. تو داری زیرساختها را آماده می کنی. مدل تربیت، نوعی آینده نگری است. باید بچه ها را طوری تربیت کنیم که در برابر مشقتها و مشکلات کم نیاورند. پیچیدگی های دنیای امروز: هر چه جلوتر می رویم، همه چیز پیچیده تر می شود: علم، روابط انسانی، حتی تخصص ها. مشکلات روحی و روانی مانند افسردگی، اضطراب، پرخاشگری، گوشه گیری، همه از این است که نتوانستیم خود را با پیچها تطبیق دهیم. الآن ما وارد یک جنگ تحمیلی شده ایم. این هم می تواند فرصتی برای بالابردن تاب آوری بچه ها باشد، هم اگر بلد نباشیم، می تواند تاب آوری را پایین بیاورد.در قدیم پدر یک اخم میکرد، بچه درسش را میخواند و کارهایش را انجام میداد. الآن بچهای پنج ساله پیش دبستانی میگوید: «من با مامانم مشکل دارم، خیلی عصبی است، چیکارش کنم؟» امروز با نسلی مواجهیم که نمی شود با روشهای قدیمی تربیتش کرد. نسخه به روز میخواهد.
تعریف تاب آوری، ظرفیتی برای مقاومت در برابر سختی ها و پیچیدگی ها، تا راحتتر به اهداف برسیم، کم نیاوریم و صحنه را ترک نکنیم. قرآن هم امر به تاب آوری می کند: «فَاصْبِرْ کَمَا صَبَرَ اُولُوا الْعَزْمِ» یعنی استقامت کن تا به هدف برسی. کسی که کم می آورد، دچار خشم، ناامیدی، افسردگی و بداخلاقی می شود. ملت ایران تاب آور است: در 47-48 سال انقلاب، ما تاب آور بار آمدیم: تحریم، جنگ، تهدید. الآن در میانه جنگ، مردم شاد و شاداب هستند. بچه های کوچک روی کاپوت ماشین رجز می خوانند. تمام کفر و الحاد دست به دست هم داده اند، اما حیرت زده از سیمای مردم ایران شده اند. در مرز ترکیه، خانواده های ایرانی از کشورهای مختلف برمی گشتند به ایران، با آنها مصاحبه می کردند می گفتند «چرا برمی گردید؟ اینجا جنگ است» می گفتند «اتفاقاً چون جنگ است، داریم برمی گردیم». آدمهای تاب آور یعنی همین.
شش ویژگی افراد تابآور:
1. قدرت عبور و حل مشکلات را دارند، از صحنه خالی نمی کنند.
2. نسبت به موقعیتها آگاهانه، هوشمندانه و هوشیارانه تصمیم می گیرند، هیجاناتشان پایین است و آرامش دارند.
3. احساسات خود را می شناسند و کنترل می کنند، دستخوش احساسات نمی شوند.
4. مسئولیت پذیر هستند. کسی که تاب آوری ندارد، زیر بار مسئولیت نمی رود.
5. در موقعیتهای سخت دچار استرس و اضطراب نمی شوند، افراد آرامی هستند.
6. اهل مشورت هستند و خوب ارتباط برقرار می کنند، در مسیر هدف متعالی بدون واهمه حرکت می کنند.
تاکنون نظری ثبت نشده است