- 302
- 1000
- 1000
- 1000
شاخص های تربیت برای رشد انسان، 1
سخنرانی حجت الاسلام علیرضا پناهیان با موضوع «شاخص های تربیت برای رشد انسان» جلسه یکم: عزت و کرامت انسانی، سال 1404
ما برای خودسازی یا برای تربیت فرزندانمون و متربیان، اگر معلمیم اگر کار فرهنگی میکنیم یا اگر کار دینی میکنیم امام جماعت هستیم بالاخره میخواهیم روی اطرافیانمون تأثیر مثبتی داشته باشیم چه در مقام خودسازی چه در مقام کمک به خودسازی دیگران؛ طبیعتاً باید اهدافی رو در نظر بگیریم یا به تعبیر دقیقتر شاخصهایی رو معین کنیم که اگر متربّی ما یا خود ما به اینجا رسیدیم این یعنی یک مرحله و یک امتیاز رو کسب کردیم شاخص اون علامت و اون جایگاهی است که انسان برای رسیدن به هدف معین میکنه که آقا من برای رسیدن به مثلاً نقطه عالی فرهنگی جامعه چند تا شاخص دارم. یکیش نظمه؛ مردم وقتی مقررات رو خوب رعایت کردن این یک شاخص ممتاز محسوب میشه مردم قوانین ترافیک و راهنمایی رانندگی رو اگر خوب رعایت کردن این یک شاخصه. مثلاً میگن تعداد دعواها تو ماه مبارک رمضان کاهش پیدا میکنه خب این یک شاخصی است برای اینکه ماه رمضان در اخلاق و خوی مردم تأثیر مثبتی داره. یا در بحرانها مردم به کمک همدیگه میشتابن این یک شاخص فرهنگیست برای یک جامعه ما اگر خودمون رو بخواهیم تربیت کنیم یا جامعه مون رو رشد بدیم شاخصهایی خواهیم داشت طبیعتاً خب تا اینجا که معلومه اما اون نکتهای که خیلی کم بهش متأسفانه توجه میشه اینه که کدوم شاخص مهمتره در بین همه شاخصهایی که میتونیم بشمریم برای یک انسان مثلاً مهربان بشه. اهل انفاق و دست و دلبازی بشه. نظمپذیر بشه یا برای یک جامعه یه شاخصهایی رو میتونیم در نظر بگیریم. کدوم یکی از این شاخصها، شاخصهای رشد، شاخصهای تربیت اول است یا اولا است از اولویت بالاتری برخورداره. اگر ما اولویتها و اولیت رو در نظر نگیریم میتونیم خیلی فریب بخوریم. کما اینکه جهان بشریت امروز خیلی متأسفانه فریب خورده. شاخصههای خوب هستن بدون اولویت حساب کتاب میکنن. مثلاً میگن مردم اروپا نگاه کن نظمپذیرن. ترافیکشون خیلی خوبه قانونمدارن. مثلاً تو ادارات کارشونو دقیق انجام میدن. مثلاً حالا در مورد اونا گفته نمیشه مهربانن. ولی مثلاً فرض بفرمایید مهربانم هستن. دو تا دیگه هم بزار روش. بعد این جامعهای که در واقع بدون دین و دیانت به این شاخصههای رشدم رسیده برای بعضیا میشه الگو. به به ببین دینم ندارن اما چه شاخصههای خوب فرهنگی رو فرا گرفتن مردم ژاپن پشت کار دارن مردم هند به کم قانع هستند. هر قوم و ملتی هم به یکی دو تا د تا شاخص مشهوره، کره چقدر سختکوشن. مردم چین چقدر خاموشن و سر صدا ندارن...
ما برای خودسازی یا برای تربیت فرزندانمون و متربیان، اگر معلمیم اگر کار فرهنگی میکنیم یا اگر کار دینی میکنیم امام جماعت هستیم بالاخره میخواهیم روی اطرافیانمون تأثیر مثبتی داشته باشیم چه در مقام خودسازی چه در مقام کمک به خودسازی دیگران؛ طبیعتاً باید اهدافی رو در نظر بگیریم یا به تعبیر دقیقتر شاخصهایی رو معین کنیم که اگر متربّی ما یا خود ما به اینجا رسیدیم این یعنی یک مرحله و یک امتیاز رو کسب کردیم شاخص اون علامت و اون جایگاهی است که انسان برای رسیدن به هدف معین میکنه که آقا من برای رسیدن به مثلاً نقطه عالی فرهنگی جامعه چند تا شاخص دارم. یکیش نظمه؛ مردم وقتی مقررات رو خوب رعایت کردن این یک شاخص ممتاز محسوب میشه مردم قوانین ترافیک و راهنمایی رانندگی رو اگر خوب رعایت کردن این یک شاخصه. مثلاً میگن تعداد دعواها تو ماه مبارک رمضان کاهش پیدا میکنه خب این یک شاخصی است برای اینکه ماه رمضان در اخلاق و خوی مردم تأثیر مثبتی داره. یا در بحرانها مردم به کمک همدیگه میشتابن این یک شاخص فرهنگیست برای یک جامعه ما اگر خودمون رو بخواهیم تربیت کنیم یا جامعه مون رو رشد بدیم شاخصهایی خواهیم داشت طبیعتاً خب تا اینجا که معلومه اما اون نکتهای که خیلی کم بهش متأسفانه توجه میشه اینه که کدوم شاخص مهمتره در بین همه شاخصهایی که میتونیم بشمریم برای یک انسان مثلاً مهربان بشه. اهل انفاق و دست و دلبازی بشه. نظمپذیر بشه یا برای یک جامعه یه شاخصهایی رو میتونیم در نظر بگیریم. کدوم یکی از این شاخصها، شاخصهای رشد، شاخصهای تربیت اول است یا اولا است از اولویت بالاتری برخورداره. اگر ما اولویتها و اولیت رو در نظر نگیریم میتونیم خیلی فریب بخوریم. کما اینکه جهان بشریت امروز خیلی متأسفانه فریب خورده. شاخصههای خوب هستن بدون اولویت حساب کتاب میکنن. مثلاً میگن مردم اروپا نگاه کن نظمپذیرن. ترافیکشون خیلی خوبه قانونمدارن. مثلاً تو ادارات کارشونو دقیق انجام میدن. مثلاً حالا در مورد اونا گفته نمیشه مهربانن. ولی مثلاً فرض بفرمایید مهربانم هستن. دو تا دیگه هم بزار روش. بعد این جامعهای که در واقع بدون دین و دیانت به این شاخصههای رشدم رسیده برای بعضیا میشه الگو. به به ببین دینم ندارن اما چه شاخصههای خوب فرهنگی رو فرا گرفتن مردم ژاپن پشت کار دارن مردم هند به کم قانع هستند. هر قوم و ملتی هم به یکی دو تا د تا شاخص مشهوره، کره چقدر سختکوشن. مردم چین چقدر خاموشن و سر صدا ندارن...
تاکنون نظری ثبت نشده است