display result search
منو
تفسیر آیه 141 سوره انعام

تفسیر آیه 141 سوره انعام

  • 1 تعداد قطعات
  • 11 دقیقه مدت قطعه
  • 118 دریافت شده
سخنرانی حجت الاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره انعام- آیه 141

وَهُوَ الَّذِى أَنْشَأَ جَنَّتٍ مَعْرُوشَتٍ وَغَیْرِ معْرُوشَتٍ وَالنَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُکُلُهُ وَالزَّیْتُونَ وَالرُّمَّانَ مُتَشَبِهاً وغَیْرَ مَتَشَبِهٍ کُلُواْ مِن ثَمَرِهِ إِذَا أَثْمَرَ وَءَاتُواْ حَقَّهُ یَوْمَ حَصَادِهِ وَ لَا تُسْرِفُواْ إِنَّهُ لَا یُحِبُّ الْمُسْرِفِینَ‏

ترجمه

و اوست کسى که به وجود آورد باغهایى با داربست و بى‏داربست، و درخت خرما و کشتزار با خوردنى‏هاى گوناگون، و زیتون و انار، (برخى میوه ‏ها) شبیه به همند و برخى شباهتى با هم ندارند. همین که باغها ثمر داد، از میوه‏ اش بخورید و روز درو کردن و میوه چیدن حقّ آن (محرومان) را بدهید و اسراف نکنید، چرا که خداوند، اسراف کاران را دوست ندارد.


«جَنّات»، باغ ‏هاى پر درخت و زمین‏ هاى پوشیده از زراعت است. «معروش»، درختى است که نیاز به داربست دارد. «اُکُل» به معناى مأکول و خوراکى است.
در آیه 99 همین سوره خواندیم: «اُنظروا الى ثمره اذا أثمر» هنگامى که درخت بار آورد، با دقّت به آن نگاه کنید. در این آیه مى‏ خوانیم که «کلوا من ثمره اذا اثمر»، هنگامى که بار داد، بخورید. نتیجه اینکه: خوردن باید با تأمّل و دقّت باشد، نه غافلانه.
امام باقر (ع) پس از تلاوت این آیه فرمود: شخصى زراعتى داشت که تمام محصولاتش را صدقه مى‏ داد و خود و عیالش بى ‏چیز مى‏ ماندند. خداوند این عمل را اسراف خواند.
این آیه، درس خداشناسى را همراه با اجازه مصرف خوارکى‏ ها و رسیدگى به طبقات محروم و انفاق به آنان و اعتدال داشتن و زیاده‏روى نکردن در مصرف و انفاق را بیان مى ‏کند. «انشأ، کلوا، آتو، لا تسرفوا» چنانکه در جاى دیگر نیز مى‏ خوانیم: «و الّذین اذا انفقوا لم‏یسرفوا و لم‏یقتروا و کان بین ذلک قواماً»
امام صادق (ع) ذیل این آیه فرمودند: حتّى اگر مسلمان یافت نشد، حقِ‏ّ برداشت را به مشرک فقیر بپردازید در روایتى دیگر فرمود: این حقِ‏ّ برداشت، غیر از زکات است.
امام صادق (ع) فرمود: میوه را در شب برداشت نکنید و شبانه درو نکنید تا فقیران نیز بتوانند حاضر شوند و چیزى بگیرند.
در سوره «ن والقلم» نیز مى‏ خوانیم که خداوند باغ کسانى را که تصمیم گرفتند شبانه و به دور از چشم فقرا میوه‏ ها را بچینند و به آنها ندهند، سوزاند.

پیام ها
1- تنوّع میوه‏ ها و محصولات کشاورزى، آن هم از یک آب وخاک، نشانه قدرت الهى است. «انشأ... مختلفاً اُکله»
2- خداوند براى خود در محصولات، حقّى قرار داده است. «آتوا حقّه»
(آرى، نور و هوا، آب و خاک، توان و نیرو و فکر و استعداد، همه و همه از آنِ خداوند است و او بر همه حقّ دارد.)
3- در انفاق نیز میانه‏رو باشیم. «و آتوا حقّه یوم حصاده و لاتسرفوا»
4- اسلام، دین اعتدال است، هم تحریم نابجا را ممنوع مى‏کند (در آیه قبل) و هم مصرف بى‏رویّه را. «لاتسرفوا»
5 - شرط مصرف، پرداخت حقّ محرومان است. «کلوا... آتوا حقّه»
6- مقدار مصرف، محدود به عدم اسراف است. «کلوا... لا تسرفوا»
7- هنگام برداشت محصول، به یاد محرومان باشیم. «یوم حصاده»
8 - تولید و محصول را در زمانى برداشت کنیم تا زمینه‏ى بهره ‏بردارى دیگران هم باشد. «یوم حصاده»
9- هنگام رسیدن و برداشت محصول، آمادگى انسان براى انفاق بیشتر است، پس فرصت را از دست ندهیم. «آتوا حقّه یوم حصاده»
10- میوه‏ى نارس نخورید ومیوه را تازه مصرف کنید. «کلوا من ثمره اذا اثمر»
11- اسراف‏کار، مبغوض خداوند است. «انّه لایحبّ المسرفین»

منبع: پایگاه درس هایی از قرآن

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 11:34

مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

تصاویر

پایگاه سخنرانی مذهبی