display result search
منو
تفسیر آیه 138 سوره انعام

تفسیر آیه 138 سوره انعام

  • 1 تعداد قطعات
  • 9 دقیقه مدت قطعه
  • 110 دریافت شده
سخنرانی حجت الاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره انعام- آیه 138

وَقَالُواْ هَذِهِ أَنْعَمٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا یَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَمٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَمٌ لَا یَذْکُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَیْهَا افْتِرَاءً عَلَیْهِ سَیَجْزِیِهم بِمَا کَانُواْ یَفْتَرُونَ

ترجمه

و مشرکان (به پندار خویش) گفتند: اینها، دام‏ها و کشت‏ هایى ممنوع است، کسى نخورد مگر آن (خادمین بتکده ‏ها) که ما بخواهیم. و چهارپایانى است که (سوار شدن بر) پشت آنها حرام است و چهارپایانى که نام خدا را (هنگام ذبح) بر آن نمى ‏برند (این احکام را) به دروغ به خدا نسبت مى‏ دادند. خداوند به زودى آنان را به کیفر آنچه به او افترا مى‏ بستند جزا خواهد داد.



«حِجْر» به معناى منع است و «تحجیر» یعنى منطقه‏ اى را سنگ‏چین کردن و مانع شدن از ورود دیگران براى تصاحب آن. «حِجر اسماعیل» نیز جایى است که با دیوار سنگى جدا شده است. عقل را هم «حِجر» گویند، چون انسان را از زشتى‏ ها باز مى‏ دارد. «هل فى ذلک قسم لِذى حِجر»
در دو آیه‏ قبل، عقائد خرافى مشرکان درباره‏ى سهم خدا و بت‏ ها از کشاورزى و چهارپایان مطرح بود. در این آیه چگونگى مصرف سهم بت‏ها بیان شده که احدى حقّ استفاده ندارد، مگر خادمین بت‏ ها و بتکده‏ ها.
با توجّه به این آیه، مشرکان چهار انحراف داشتند: 1- ممنوع شمردن بعضى از چهارپایان. 2- ممنوع شمردن بعضى از محصولات کشاورزى. 3- ممنوع کردن سوارى برخى از چهارپایان. 4- نبردن نام خدا به هنگام ذبح حیوانات.
قرآن، هدف آفرینش چهار پایان را سوار شدن بر آنها و مصرف از گوشت آنها مى‏ داند: «جعل لکم الانعام لترکبوا منها و منها تأکلون» و تحریم بهره ‏بردارى از چهارپایان را، از بدعت‏ هاى جاهلى مى‏ شمرد که در آیه 103 سوره‏ مائده نیز بیان شده است.
اسلام، آیین جامعى است که حتّى انحراف در بهره ‏گیرى از حیوانات را هم تحمّل نمى‏ کند. وقتى قرآن، از بى‏ مصرف ماندن حیوان و تحریم سوارشدن بر آن نکوهش می ‏کند، به طریق اولى از بى‏ مصرف ماندن انسان‏ ها، منابع، سرمایه‏ ها و استعدادها بیشتر نکوهش مى ‏کند.


پیام ها

1- احکام دین باید منسوب به خدا باشد، نه بر پایه‏ گمان، خیال، قیاس و استحسان. «قالوا... بزعمهم... افتراءً علیه»
2- مبارزه با خرافات، یکى از وظایف اصلى پیامبران است. «افتراء علیه سیجزیهم»
3- تحریم حلال‏ ها و تحلیل حرام‏ ها، افترا بر خداست. «هذه انعام و حرث حجر... افتراء»
4- بدعت‏ گذاران، در انتظار کیفر قوانین موهوم خود باشند. «سیجزیهم»

منبع: پایگاه درس هایی از قرآن

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 9:39

مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

    تاکنون نظری ثبت نشده است

تصاویر

پایگاه سخنرانی مذهبی