display result search
منو
تفسیر آیه 4 سوره نساء

تفسیر آیه 4 سوره نساء

  • 1 تعداد قطعات
  • 7 دقیقه مدت قطعه
  • 413 دریافت شده
سخنرانی حجت الاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره نساء - آیه 4

وَءَاتُواْ النِّسَآءَ صَدُقَتِهِنَّ نِحْلَةً فَإِنْ طِبْنَ لَکُمْ عَنْ شَىْ‏ءٍ مِّنْهُ نَفْساً فَکُلُوهُ هَنِیئاً مَّرِیئاً

ترجمه
و مهر و کابین زنان را به صورت هدیه و با رغبت بدهید و اگر با میل و رغبت خویش چیزى از آن را به شما بخشیدند، آن‏را حلال و گوارا مصرف کنید.



کلمه‏ «نِحلَة» به گفته‏ راغب اصفهانى، از «نَحل» به معناى زنبور عسل است. چون زنبور عسل به مردم عسل مى‏ بخشد و توقّعى هم ندارد، به هدیه هم «نحلة» گفته مى‏ شود. البتّه بعضى مفسّرین «نحلة» را به معناى «دَین» گرفته ‏اند. یعنى مهریّه، دَین و بدهى قطعى مرد است.
در حدیث است: بهترین اموال خویش را براى سه مصرف قرار دهید:
1- مهریّه. 2- حج. 3- کفن. اگر بهترین اموال را صرف مهریّه کنید، فرزندان شما صالح مى ‏شوند.

پیام ها

1- پرداخت مهریّه به زن حقّ او و الزامى است. «و آتوا النساء...»
2- مهریّه، نرخ زن نیست، بلکه نشانه‏ صداقت مرد در علاقه و دوستى به همسر است. «صدقاتهن»
3- زن، مالک مهریه‏ خود است. پدر و بستگان زن، حقّ گرفتن مهریه‏ او را براى خود ندارند. «آتوا النّساء صدقاتهن»
4- مهریّه، بهاى زن نیست، بلکه هدیه‏ مرد به همسرش مى ‏باشد. «نحلة»
5 - زن، در گرفتن یا بخشیدن مهریه، آزاد و مستقل است. «فان طبن لکم»
6- مال گوارا، مالى است که صاحبش آنرا با طیب خاطر و رضایت ببخشد. «فان طبن... هنیئاً»
7- رضایت ظاهرى کافى نیست. رضایت قلبى لازم است. بخشش‏ هاى اکراهى، اجبارى و یا رودربایستى اعتبار ندارد. «طبن... نفساً»
8 - مهر و هبه، از اسباب مالک شدن است. «صدقاتهنّ، فَان طبن لکم عن شى‏ء»
9- زنان تحت تأثیر عواطف همه‏ مهر خود را نبخشند. «شى‏ء منه»
چون در جاهلیّت و بعضى اقوام، مهریه زن را پدر یا بستگان مى ‏گرفتند، خداوند در قرآن، ابتدا نام گیرنده را برد و فرمود: «و اتوا النساء» مهریه را به خود زن بدهید و نفرمود: «واتوا صدقات النساء» مهریه زنان را بپردازید، تا گیرنده هر که بتواند باشد.


منبع: پایگاه درس هایی از قرآن

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 7:56

مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

    تاکنون نظری ثبت نشده است

تصاویر

پایگاه سخنرانی مذهبی