- 129
- 1000
- 1000
- 1000
درس هایی که خون رهبر به ما آموخت
سخنرانی حجت الاسلام علیرضا پناهیان با موضوع "درس هایی که خون رهبر به ما آموخت"، سال 1405
ما این روزها تجربه جدیدی از مصائب اهل بیت داریم. قبل از این، هر چه درباره شهادت امیرالمومنین و امام حسین علیهالسلام می گفتیم و می شنیدیم، انگار دستی از دور بر آتش داشت. اما امسال، همه ولایتمداران محرم و روزههای این شبها را جور دیگری می فهمند. خیلی بد است که انسان به ظهور امام زمان عجل الله برسد، اما یک دل سیر عمیق برای حسین علیهالسلام گریه نکرده باشد. من خودم روضه خوانم و آثار روضه را در دل مردم دیدم، ولی هیچ وقت نداشتم کسی را که از ما بزرگتر است، بزنند و ما تازه بفهمیم روضه یعنی چه. ما روضه شام را شنیده بودیم، اما هیچ وقت آن آتش را در وجودمان درک نکرده بودیم.
زینب سلام الله با آن همه خستگی و دل شکستگی در بیابان دنبال بچه ها میگردد، مصیبتهای هولناک میبیند، امامش را جلوی چشمش شهید میکنند. یک روایت بگویم: کربلا که میروید، حتماً به حرم امام حسین علیهالسلام می روید، اما روایت داریم که «به قتلگاه بروید». یعنی اگر کسی به قتلگاه برود و زنده برگردد، انگار به حرم رفته است. من دست مسئولینی را میبوسم که اینجا را به صورت زیارتگاه نگه داشتند. مردم تهران تا ابد این قتلگاه در آغوش ماست. در روایات آمده که بعد از قبور ائمه هدی، کعبه و مدینه، مقدسترین زمین، محل قتل شهید است. ما در جوار این قتلگاه باعظمت قرار داریم. خدا این توفیق را به هر کسی نمی دهد که صدای شهادتش را به جهان برساند. ما تازه داریم یاد می گیریم برای یک امام شهید چه باید بکنیم. دین حقیقتش همین محبتی است که از آقا در دلها افتاده، حتی دلهای کسانی که مقید به احکام نیستند. این آغاز خوبی است. «هل الدین الا الحب». کسی که یکدفعه ببیند آقایش را دوست دارد، باید به او تبریک گفت. اما آنکه یک عمر نماز خوانده ولی شهادت آقا دلش را آتش نزد، باید برایش ترسید.
ما با این محبتها شیعه نمی شویم؛ بگویید محب هستیم. اما راه محبت را نبندید. قیمت خون رهبر ما به این است که اینجا بیاید دلبری کند. اگر آدمهای آلودهای مثل من پیدا می شوند، پرهیز نکنند. اگر کسانی وضو هم نگرفته اند، بیایند دلتنگی شان را برای آقا بیاورند. آقا بهتر از هر کسی دلنوازی بلد است. هر کسی با شهادت از دنیا برود، خوبی هایش هزار برابر افزایش پیدا میکند. این آقا عاشق همه جوانها بود، عاشق همه وطن دوستان و خدمتگزاران. الان هزار برابر بیشتر عاشق شده است. دیگر کارت ملاقات لازم ندارید. هر کسی نیاز داشته باشد، آقا به ملاقاتش میرود. هر که کشورش را دوست دارد، در پرتو علاقه آقا قرار میگیرد.
رهبری در دیدار با هیئت رزمندگان، دو ویژگی برای هیئتها خواستند: اول معرفت، دوم حماسه. ایشان شور هیئتها را تأیید می کردند، اما می فرمودند کنار آن معرفت هم جاری شود. حتی گفتن «لبیک یا حسین» نسبت به «یا حسین» یک اضافه معرفتی دارد. مردم این شصت روز همین عزاداری اصیل را دارند اجرا میکنند. وقتی می گویید «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا»، یعنی معرفت امروز را در عزاداری فریاد میکنید. عزاداری یعنی بزرگداشت راه، یعنی ادامه راه.
عزاداری منهای حماسه غلط است. عزاداری اصیل در خیابان و صحراست، نه در حسینیه چهار دیواری. اصل عزاداری مال خیابان، بازار و شام غریبان است، آنجا که دشمن سنگ میزند. از الان نیت کنید محرم امسال، چه با پیروزی کامل چه در وضعیت جنگی، هیئتها به جای حسینیه ها، بیرون و در خیابان عزاداری کنند. اصل عزاداری بیرون است. زینب سلام الله حریم نداشت، اما پای سر حسین ایستاد تا پیام را برساند. امام خمینی (ره) فرمودند دسته های عزاداری خودش تظاهرات سیاسی است و باید به قوت خود باقی بماند. امام شهید ما با اثر خون خودش به ما یاد داد که عزاداری یعنی پرچم نصرت به دوش کشیدن، یعنی دسته دسته برای نصرت رفتن. شما این دو ماه حس خودتان را برای انتقام در خیابانها میبینید. اصل عزاداری در سنت ایرانی هم همین است. ما با آمریکا پدرکشتگی داریم. ما با اسرائیل پدرکشتگی داریم. از کسی که پدرکشتگی داریم، نمیگذریم. ببینید مردم چطور با بغض و غضب «مرگ بر آمریکا» می گویند. بعد از 47 سال، این شعار کهنه نشد، نوتَر شد.
ما این روزها تجربه جدیدی از مصائب اهل بیت داریم. قبل از این، هر چه درباره شهادت امیرالمومنین و امام حسین علیهالسلام می گفتیم و می شنیدیم، انگار دستی از دور بر آتش داشت. اما امسال، همه ولایتمداران محرم و روزههای این شبها را جور دیگری می فهمند. خیلی بد است که انسان به ظهور امام زمان عجل الله برسد، اما یک دل سیر عمیق برای حسین علیهالسلام گریه نکرده باشد. من خودم روضه خوانم و آثار روضه را در دل مردم دیدم، ولی هیچ وقت نداشتم کسی را که از ما بزرگتر است، بزنند و ما تازه بفهمیم روضه یعنی چه. ما روضه شام را شنیده بودیم، اما هیچ وقت آن آتش را در وجودمان درک نکرده بودیم.
زینب سلام الله با آن همه خستگی و دل شکستگی در بیابان دنبال بچه ها میگردد، مصیبتهای هولناک میبیند، امامش را جلوی چشمش شهید میکنند. یک روایت بگویم: کربلا که میروید، حتماً به حرم امام حسین علیهالسلام می روید، اما روایت داریم که «به قتلگاه بروید». یعنی اگر کسی به قتلگاه برود و زنده برگردد، انگار به حرم رفته است. من دست مسئولینی را میبوسم که اینجا را به صورت زیارتگاه نگه داشتند. مردم تهران تا ابد این قتلگاه در آغوش ماست. در روایات آمده که بعد از قبور ائمه هدی، کعبه و مدینه، مقدسترین زمین، محل قتل شهید است. ما در جوار این قتلگاه باعظمت قرار داریم. خدا این توفیق را به هر کسی نمی دهد که صدای شهادتش را به جهان برساند. ما تازه داریم یاد می گیریم برای یک امام شهید چه باید بکنیم. دین حقیقتش همین محبتی است که از آقا در دلها افتاده، حتی دلهای کسانی که مقید به احکام نیستند. این آغاز خوبی است. «هل الدین الا الحب». کسی که یکدفعه ببیند آقایش را دوست دارد، باید به او تبریک گفت. اما آنکه یک عمر نماز خوانده ولی شهادت آقا دلش را آتش نزد، باید برایش ترسید.
ما با این محبتها شیعه نمی شویم؛ بگویید محب هستیم. اما راه محبت را نبندید. قیمت خون رهبر ما به این است که اینجا بیاید دلبری کند. اگر آدمهای آلودهای مثل من پیدا می شوند، پرهیز نکنند. اگر کسانی وضو هم نگرفته اند، بیایند دلتنگی شان را برای آقا بیاورند. آقا بهتر از هر کسی دلنوازی بلد است. هر کسی با شهادت از دنیا برود، خوبی هایش هزار برابر افزایش پیدا میکند. این آقا عاشق همه جوانها بود، عاشق همه وطن دوستان و خدمتگزاران. الان هزار برابر بیشتر عاشق شده است. دیگر کارت ملاقات لازم ندارید. هر کسی نیاز داشته باشد، آقا به ملاقاتش میرود. هر که کشورش را دوست دارد، در پرتو علاقه آقا قرار میگیرد.
رهبری در دیدار با هیئت رزمندگان، دو ویژگی برای هیئتها خواستند: اول معرفت، دوم حماسه. ایشان شور هیئتها را تأیید می کردند، اما می فرمودند کنار آن معرفت هم جاری شود. حتی گفتن «لبیک یا حسین» نسبت به «یا حسین» یک اضافه معرفتی دارد. مردم این شصت روز همین عزاداری اصیل را دارند اجرا میکنند. وقتی می گویید «مرگ بر اسرائیل» و «مرگ بر آمریکا»، یعنی معرفت امروز را در عزاداری فریاد میکنید. عزاداری یعنی بزرگداشت راه، یعنی ادامه راه.
عزاداری منهای حماسه غلط است. عزاداری اصیل در خیابان و صحراست، نه در حسینیه چهار دیواری. اصل عزاداری مال خیابان، بازار و شام غریبان است، آنجا که دشمن سنگ میزند. از الان نیت کنید محرم امسال، چه با پیروزی کامل چه در وضعیت جنگی، هیئتها به جای حسینیه ها، بیرون و در خیابان عزاداری کنند. اصل عزاداری بیرون است. زینب سلام الله حریم نداشت، اما پای سر حسین ایستاد تا پیام را برساند. امام خمینی (ره) فرمودند دسته های عزاداری خودش تظاهرات سیاسی است و باید به قوت خود باقی بماند. امام شهید ما با اثر خون خودش به ما یاد داد که عزاداری یعنی پرچم نصرت به دوش کشیدن، یعنی دسته دسته برای نصرت رفتن. شما این دو ماه حس خودتان را برای انتقام در خیابانها میبینید. اصل عزاداری در سنت ایرانی هم همین است. ما با آمریکا پدرکشتگی داریم. ما با اسرائیل پدرکشتگی داریم. از کسی که پدرکشتگی داریم، نمیگذریم. ببینید مردم چطور با بغض و غضب «مرگ بر آمریکا» می گویند. بعد از 47 سال، این شعار کهنه نشد، نوتَر شد.
تاکنون نظری ثبت نشده است