display result search
- 12
- 1000
- 1000
- 1000
تقوای فردی و معیت اجتماعی با امام
سخنزانی آیت الله سید محمدمهدی میرباقری با موضوع "تقوای فردی و معیت اجتماعی با امام "، سال 1404
سخن را با همان آیه شریفه آغاز میکنم که محور گفتگوی ماست: یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقینَ. این آیه، خطاب به همه ما مؤمنان است. فرمان خداوند متعال دو بخش دارد: اول، تقوای الهی؛ دوم، همراهی با صادقان. این دو، از هم جداییناپذیرند. این صادقان کیستند؟ در روایات متعددی از اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام میخوانیم که مراد از صادقین، ائمه هدی هستند. چرا این عنوان؟ زیرا در میدان عمل و در سخت ترین آزمایش ها، آنها بودند که بر عهد خود با خدا و رسولش صادق ماندند. در حالی که تاریخ نشان میدهد بسیاری، به خصوص هنگام مواجهه با تکالیف سنگین و فتنه های بزرگ، پیمانشکنی کردند و راه نفاق و کذب در پیش گرفتند. معیّت یا این همراهی، تنها حضور فیزیکی در کنار امام نیست. این همراهی یعنی هماهنگی کاملِ تمام قوای وجودمان قلب، زبان، چشم، گوش، دست و پا با خطّ و مسیر و برنامه امام. یعنی ما باید چشمانی مطیع داشته باشیم که فقط به آنچه امام اجازه می دهد بنگرد، گوشهایی که فقط سخن امام و یارانش را بشنود، و زبانی که مطیع فرمان امام باشد. این همان تجلّی ایمان حقیقی است که در روایت داریم: حُبُّ عَلِیٍّ إیمَانٌ وَ بُغْضُهُ کُفْرٌ. این همراهی، درجات و مراتبی دارد: 1. سابقون: کسانی که در همراهی، سبقت می گیرند. مانند اصحاب خاصّ امیرالمؤمنین علیهالسلام یا یاران باوفای سیدالشهدا علیه السلام در کربلا. اینان پیشگامان و پیشقراولان راهند. 2. تابعون بِإحسان: کسانی که اگرچه در صف اول نبودهاند، اما به نیکی و با خلوص، از سابقون پیروی میکنند و قدم در جای پای آنان میگذارند. خداوند به هر دو گروه وعده داده است: رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ. 3. مُخْتَلِطُونَ عَمَلَهُمْ: کسانی که عمل صالح و ناصالح را با هم می آمیزند. گاهی کنار امام می ایستند، ولی گاهی ناخنکی هم به سفره دشمن میزنند. برای این گروه نیز اگر توبه کنند، امید مغفرت الهی است. اما دو گروه دیگر، بیرون از مدار نجاتند: منافقان که در لباس همراهی، نقشه جدایی میریزند، و مترددان که در فتنه ها دچار شک و تردید می شوند و زمین گیر می گردند.نجات در فتنه های تاریک: دنیا، به تعبیر روایات، دریای عمیق و پرموجی است که فقط با کشتی نجات میتوان از آن عبور کرد. این کشتی نجات، اهل بیت هستند. هر که سوار این کشتی شود، نجات مییابد و هر که جدا شود، غرق میشود. در فتنه های آخرالزمان که ظلمت روی ظلمت می آید، تنها نور امام است که می تواند راه را نشان دهد: فَمَن لَّمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ. پایداری و استقامت: همراهی با صادقین، انسان را در میدانهای سخت، مقاوم و استوار نگه میدارد. قرآن کریم در وصف همراهان پیامبران می فرماید: آنان در راه خدا، در برابر هیچ رنج و سختی، سستی نمی کنند و زمین گیر نمی شوند: وَ ما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فی سَبیلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَکانُوا وَ اللَّهُ یُحِبُّ الصَّابِرینَ. این صبر و استقامت، محبوب خداست. اتصال به منبع نور: کسی که می خواهد در این راه پایدار بماند، باید پیوند خود را با قرآن که برنامه حرکت امام است محکم کند. قرآن در توصیف پیامبر و همراهانش می فرماید: إِنَّ رَبَّکَ یَعْلَمُ أَنَّکَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَیِ اللَّیْلِ... وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذینَ مَعَکَ. همراهان واقعی امام زمان عجلالله نیز باید شبهای خود را با قرآن و مناجات نورانی کنند تا در روزهای پر از فتنه، بتوانند صحنه را از منظر قرآن ببینند و فریب روایتها و تحلیلها دشمن را نخورند. شکل گیری جامعه مومن: همراهان امام، در میان خود باید پیوندی عمیق و همراه با مهر و محبت داشته باشند: رُحَماءُ بَیْنَهُمْ و در مقابل دشمنان، سرسخت و قاطع باشند: أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ. این دو، لازم و ملزوم یکدیگرند. خداوند متعال در این آیه شریفه، نسخه نجات ما را تجویز فرموده است: تقوا به اضافه معیّت صادقین. تقوا، یعنی مراقبت از حریم الهی. و معیّت صادقین، یعنی پیوند خوردن با آن مجرای فیض و هدایت که اهل بیت رسول الله هستند. در عصر حاضر، این معیّت، یعنی تمسّک به ولایت ولی عصر و حرکت در مسیری که او ترسیم می کند.
سخن را با همان آیه شریفه آغاز میکنم که محور گفتگوی ماست: یا أَیُّهَا الَّذینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ کُونُوا مَعَ الصَّادِقینَ. این آیه، خطاب به همه ما مؤمنان است. فرمان خداوند متعال دو بخش دارد: اول، تقوای الهی؛ دوم، همراهی با صادقان. این دو، از هم جداییناپذیرند. این صادقان کیستند؟ در روایات متعددی از اهل بیت عصمت و طهارت علیهم السلام میخوانیم که مراد از صادقین، ائمه هدی هستند. چرا این عنوان؟ زیرا در میدان عمل و در سخت ترین آزمایش ها، آنها بودند که بر عهد خود با خدا و رسولش صادق ماندند. در حالی که تاریخ نشان میدهد بسیاری، به خصوص هنگام مواجهه با تکالیف سنگین و فتنه های بزرگ، پیمانشکنی کردند و راه نفاق و کذب در پیش گرفتند. معیّت یا این همراهی، تنها حضور فیزیکی در کنار امام نیست. این همراهی یعنی هماهنگی کاملِ تمام قوای وجودمان قلب، زبان، چشم، گوش، دست و پا با خطّ و مسیر و برنامه امام. یعنی ما باید چشمانی مطیع داشته باشیم که فقط به آنچه امام اجازه می دهد بنگرد، گوشهایی که فقط سخن امام و یارانش را بشنود، و زبانی که مطیع فرمان امام باشد. این همان تجلّی ایمان حقیقی است که در روایت داریم: حُبُّ عَلِیٍّ إیمَانٌ وَ بُغْضُهُ کُفْرٌ. این همراهی، درجات و مراتبی دارد: 1. سابقون: کسانی که در همراهی، سبقت می گیرند. مانند اصحاب خاصّ امیرالمؤمنین علیهالسلام یا یاران باوفای سیدالشهدا علیه السلام در کربلا. اینان پیشگامان و پیشقراولان راهند. 2. تابعون بِإحسان: کسانی که اگرچه در صف اول نبودهاند، اما به نیکی و با خلوص، از سابقون پیروی میکنند و قدم در جای پای آنان میگذارند. خداوند به هر دو گروه وعده داده است: رَضِیَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ. 3. مُخْتَلِطُونَ عَمَلَهُمْ: کسانی که عمل صالح و ناصالح را با هم می آمیزند. گاهی کنار امام می ایستند، ولی گاهی ناخنکی هم به سفره دشمن میزنند. برای این گروه نیز اگر توبه کنند، امید مغفرت الهی است. اما دو گروه دیگر، بیرون از مدار نجاتند: منافقان که در لباس همراهی، نقشه جدایی میریزند، و مترددان که در فتنه ها دچار شک و تردید می شوند و زمین گیر می گردند.نجات در فتنه های تاریک: دنیا، به تعبیر روایات، دریای عمیق و پرموجی است که فقط با کشتی نجات میتوان از آن عبور کرد. این کشتی نجات، اهل بیت هستند. هر که سوار این کشتی شود، نجات مییابد و هر که جدا شود، غرق میشود. در فتنه های آخرالزمان که ظلمت روی ظلمت می آید، تنها نور امام است که می تواند راه را نشان دهد: فَمَن لَّمْ یَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ. پایداری و استقامت: همراهی با صادقین، انسان را در میدانهای سخت، مقاوم و استوار نگه میدارد. قرآن کریم در وصف همراهان پیامبران می فرماید: آنان در راه خدا، در برابر هیچ رنج و سختی، سستی نمی کنند و زمین گیر نمی شوند: وَ ما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فی سَبیلِ اللَّهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَکانُوا وَ اللَّهُ یُحِبُّ الصَّابِرینَ. این صبر و استقامت، محبوب خداست. اتصال به منبع نور: کسی که می خواهد در این راه پایدار بماند، باید پیوند خود را با قرآن که برنامه حرکت امام است محکم کند. قرآن در توصیف پیامبر و همراهانش می فرماید: إِنَّ رَبَّکَ یَعْلَمُ أَنَّکَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَیِ اللَّیْلِ... وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذینَ مَعَکَ. همراهان واقعی امام زمان عجلالله نیز باید شبهای خود را با قرآن و مناجات نورانی کنند تا در روزهای پر از فتنه، بتوانند صحنه را از منظر قرآن ببینند و فریب روایتها و تحلیلها دشمن را نخورند. شکل گیری جامعه مومن: همراهان امام، در میان خود باید پیوندی عمیق و همراه با مهر و محبت داشته باشند: رُحَماءُ بَیْنَهُمْ و در مقابل دشمنان، سرسخت و قاطع باشند: أَشِدَّاءُ عَلَی الْکُفَّارِ. این دو، لازم و ملزوم یکدیگرند. خداوند متعال در این آیه شریفه، نسخه نجات ما را تجویز فرموده است: تقوا به اضافه معیّت صادقین. تقوا، یعنی مراقبت از حریم الهی. و معیّت صادقین، یعنی پیوند خوردن با آن مجرای فیض و هدایت که اهل بیت رسول الله هستند. در عصر حاضر، این معیّت، یعنی تمسّک به ولایت ولی عصر و حرکت در مسیری که او ترسیم می کند.
تاکنون نظری ثبت نشده است