display result search
- 314
- 1000
- 1000
- 1000
حیا و پاکدامنی در مکتب زینب کبری سلامالله علیها
سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین حامد کاشانی با موضوع"حیا و پاکدامنی در مکتب زینب کبری سلامالله علیها "، سال 1404
سخن گفتن از زینب کبری سلامالله سراسر امیدبخش است. اینکه خداوند متعال زنی را به چنین مقام رفیعی برساند که نهضت عظیم کربلا را روایت کند و در برابر جبهه کفر و طاغوت، استقامتی بینظیر از خود نشان دهد، خود الگویی بیبدیل برای همه اعصار است. بالاترین فشارها بر ایشان وارد آمد، اما صلابت و استواری خود را هرگز از دست نداد. شاعر آذری، مرحوم عابد تبریزی رحمه الله علیه در قصیدهای درباره حضرت فاطمه زهرا سلام الله پس از برشمردن مقامات ایشان، به اوج سخن میرسد و میفرماید: جلّ الخالق که چنین زنی را آفرید؛ زنی که اسدالله، امیرالمؤمنین علیهالسلام را در هجوم به خانهاش پشتیبانی و حفاظت کرد. شاعری عرب نیز به این حقیقت اشاره کرده که سیدالساجدین، امام زین العابدین علیهالسلام، در مواقع خطر، خود را در پناه عمه بزرگوارش، زینب کبری سلامالله قرار میداد. این یک نشانه عظمت است. اگر زینب کبری سلامالله نبود، قیام کربلا ناتمام میماند و رسالت شهیدان به درستی به نسلهای بعد منتقل نمیشد. لذا همه عالم تا قیامت مدیون فداکاریهای آن حضرت هستند. بزرگان، هنگام سخن گفتن از ایشان، زبانشان دچار حیرت و اعجاب میشود. در وجود زینب سلامالله، هم زیبایی و عظمت پیامبر صلیالله است و هم هیبت و مهابت امیرالمؤمنین علیهالسلام. هنگامی که در شام خطبه خواند، گویی زبانش شمشیر بران بود؛ ذوالفقاری که بر پیکر یزید فرود میآمد یا تندبادی که کاخ ستمش را در هم مینوردید. در مکتب اهل بیت، تصویر زن، تصویر ضعف و زینتطلبی صرف نیست. تصویر زن، زینب کبری سلامالله است. شجاعت در اوج مظلومیت، فصاحت در اوج اسارت، عزت در حالی که دستها بسته است و قوت در اوج ضعف بدنی. این الگوی بلند، در طول تاریخ شیعه و به خصوص در انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس و مقابله با گروهکهایی مانند داعش، در وجود مادران، همسران و بانوان شهید و ایثارگر، متجلی شده است. حضرت فاطمه زهرا سلام الله وقتی برای احقاق حق در مسجد النبی خطبه خواند، مردم مدینه او را به خوبی میشناختند. مقام و منزلتش نزد پیامبر صلیالله بر همگان آشکار بود. احترام به ایشان، حتی در دل دشمنانش، وجود داشت. لذا هنگام سخنرانی، مجلس تحت تأثیر هیبت ایشان قرار میگرفت و حتی دشمنان برای عدم افشای نفاقشان، همراهی ظاهری میکردند. حضرت زینب کبری سلامالله، در شام و در کاخ یزید خطبه خواند. کسی او را نمیشناخت. او را یک اسیر جنگ میدانستند که برای تحقیر، دستبسته و با لباس نامناسب به مجلس آوردهاند. نه مشوقی بود، نه گوش شنوایی. در این شرایط سختتر و پیچیدهتر، خطبه زینب سلام الله چنان یزید را خلع سلاح کرد که جز دشنام و فرمان به سکوت، پاسخی نداشت. این خطبه، پس از گذشت قریب به 1400 سال، کلمه به کلمه در تاریخ ماندگار شده است. در حالی که خطبای بزرگ دورههای نزدیکتر به ما، گمنام ماندهاند. حتی مورخان اهل سنت مانند ابنطیفور این خطبه را در کتاب خود آوردهاند. این ماندگاری، نشان از اعجاز و تأثیر ژرف این سخنرانی دارد. محتوای خطبه، ترکیبی است از استدلال محکم قرآنی، افشاگری بیپروا و بیان مظلومیت اهل بیت علیهمالسلام.
سخن گفتن از زینب کبری سلامالله سراسر امیدبخش است. اینکه خداوند متعال زنی را به چنین مقام رفیعی برساند که نهضت عظیم کربلا را روایت کند و در برابر جبهه کفر و طاغوت، استقامتی بینظیر از خود نشان دهد، خود الگویی بیبدیل برای همه اعصار است. بالاترین فشارها بر ایشان وارد آمد، اما صلابت و استواری خود را هرگز از دست نداد. شاعر آذری، مرحوم عابد تبریزی رحمه الله علیه در قصیدهای درباره حضرت فاطمه زهرا سلام الله پس از برشمردن مقامات ایشان، به اوج سخن میرسد و میفرماید: جلّ الخالق که چنین زنی را آفرید؛ زنی که اسدالله، امیرالمؤمنین علیهالسلام را در هجوم به خانهاش پشتیبانی و حفاظت کرد. شاعری عرب نیز به این حقیقت اشاره کرده که سیدالساجدین، امام زین العابدین علیهالسلام، در مواقع خطر، خود را در پناه عمه بزرگوارش، زینب کبری سلامالله قرار میداد. این یک نشانه عظمت است. اگر زینب کبری سلامالله نبود، قیام کربلا ناتمام میماند و رسالت شهیدان به درستی به نسلهای بعد منتقل نمیشد. لذا همه عالم تا قیامت مدیون فداکاریهای آن حضرت هستند. بزرگان، هنگام سخن گفتن از ایشان، زبانشان دچار حیرت و اعجاب میشود. در وجود زینب سلامالله، هم زیبایی و عظمت پیامبر صلیالله است و هم هیبت و مهابت امیرالمؤمنین علیهالسلام. هنگامی که در شام خطبه خواند، گویی زبانش شمشیر بران بود؛ ذوالفقاری که بر پیکر یزید فرود میآمد یا تندبادی که کاخ ستمش را در هم مینوردید. در مکتب اهل بیت، تصویر زن، تصویر ضعف و زینتطلبی صرف نیست. تصویر زن، زینب کبری سلامالله است. شجاعت در اوج مظلومیت، فصاحت در اوج اسارت، عزت در حالی که دستها بسته است و قوت در اوج ضعف بدنی. این الگوی بلند، در طول تاریخ شیعه و به خصوص در انقلاب اسلامی و دوران دفاع مقدس و مقابله با گروهکهایی مانند داعش، در وجود مادران، همسران و بانوان شهید و ایثارگر، متجلی شده است. حضرت فاطمه زهرا سلام الله وقتی برای احقاق حق در مسجد النبی خطبه خواند، مردم مدینه او را به خوبی میشناختند. مقام و منزلتش نزد پیامبر صلیالله بر همگان آشکار بود. احترام به ایشان، حتی در دل دشمنانش، وجود داشت. لذا هنگام سخنرانی، مجلس تحت تأثیر هیبت ایشان قرار میگرفت و حتی دشمنان برای عدم افشای نفاقشان، همراهی ظاهری میکردند. حضرت زینب کبری سلامالله، در شام و در کاخ یزید خطبه خواند. کسی او را نمیشناخت. او را یک اسیر جنگ میدانستند که برای تحقیر، دستبسته و با لباس نامناسب به مجلس آوردهاند. نه مشوقی بود، نه گوش شنوایی. در این شرایط سختتر و پیچیدهتر، خطبه زینب سلام الله چنان یزید را خلع سلاح کرد که جز دشنام و فرمان به سکوت، پاسخی نداشت. این خطبه، پس از گذشت قریب به 1400 سال، کلمه به کلمه در تاریخ ماندگار شده است. در حالی که خطبای بزرگ دورههای نزدیکتر به ما، گمنام ماندهاند. حتی مورخان اهل سنت مانند ابنطیفور این خطبه را در کتاب خود آوردهاند. این ماندگاری، نشان از اعجاز و تأثیر ژرف این سخنرانی دارد. محتوای خطبه، ترکیبی است از استدلال محکم قرآنی، افشاگری بیپروا و بیان مظلومیت اهل بیت علیهمالسلام.
تاکنون نظری ثبت نشده است