display result search
- 167
- 1000
- 1000
- 1000
پوشش و حجاب؛ بایدها و نبایدها، 4
سخنرانی دکتر ابوالفضل اقبالی با موضوع «پوشش و حجاب؛ بایدها و نبایدها»، جلسه چهارم: وقار و زیبایی در مقوله پوشش، سال 1404
امروز، روح جامعه ما تشنهی آن است که هنرمندان با ذوق و خلاقیت خویش، جامهی پوشش را با دو گوهر وقار و زیبایی درآمیزند. این نه تنها نیکوست که ضرورتی فرهنگی است تا جامعه بتواند مدلهای متنوع و متکثری از پوشیدگی را، که متناسب با سلایق گوناگون باشند، عرضه نماید. در حقیقت، مُدِ زیبا میتواند با حفظ وقار، پوشیدگی، حجاب و عِفاف در رفتار جمع شود، و این خود گُلی است که باید چیده شود.
چالش نمایش و جلوهگری در فضای مجازی:
اما در این میان، پدیدهای چون «حجاب بلاگری» یا «حجاب استایلی» در شبکههای اجتماعی، محل نقد و بحث است.. این چالش از آنجا برمیخیزد که این پدیده، دو امر متضاد و متعارض را به هم پیوند میزند: امر پوشیدگی و حجاب را با امر نمایش و لَوَندی. فلسفهی بنیادین حجاب، بر وقار زن و سنگینی و متانت رفتار او استوار است. در حالی که پدیدهی حجاب بلاگری، خودْ نمایشگری میطلبد و حجاب با جلوهگری جمع نمیشود .
بر اساس تجربیات مشاهدهشده، در بسیاری موارد، این نمایش رفتار برای ویو گرفتن، لایک گرفتن و کسب درآمد صورت میپذیرد. حجاب در این میدان، اغلب نه از سرِ باور قلبی، بلکه تنها ابزاری برای کاسبی، تبلیغات و جلوهگری بیشتر برای مخاطب است. حتی مستندات نشان میدهد که بسیاری از افراد فعال در این عرصه، در پشت دوربین و بیرون از قابِ نمایش، اساساً اعتقادی به حجاب ندارند و محجبه نیستند.
خطر عمده در آنجاست که به نوجوانان و جوانان القا میشود که حجاب با آرایش، نمایش و رفتارهای نمایشگرانه در تعارض نیست، حال آنکه این باور نادرست است و این رفتارها با اصل حجاب در تضادند. حجاب از ما عدم نمایش را میخواهد، در حالی که رسانهی سوشال مدیا، نمایشگری را طلب میکند.
نقد بر عملکرد فرهنگی و راهکارها:
نقدی که متوجه عملکرد فرهنگی حاکمیت است، این است که در دهههای اخیر، همگام با تغییرات فرهنگی و تکثر ذائقهها و گسترش فضای مجازی حرکت نکرده، و بر اصرار ناکارآمد بر الگوهای ثابت پیشین، باقی مانده است.
راهکار برونرفت از این وضعیت در باور به این حقیقت نهفته است که حجاب با هنر و زیبایی هیچ تعارضی ندارد و قابل جمع است. باید به هنرمندانی که خود به وقار، پوشیدگی و عِفاف باور دارند و ابزار هنری را نیز در اختیار دارند، مجال داد تا به طراحیها و الگوهای متکثر و جدید بپردازند. این طراحیها باید پاسخگوی میل فطری زنان در سنین مختلف به زیبایی باشند، اما این پاسخ باید در چارچوب استانداردهای حجاب ارائه گردد .
نکتهای در باب اولویتها:
در خصوص پرسش عمومی مبنی بر تمرکز بر موضوعاتی چون پوشش در میان بحرانهای معیشتی (مانند قیمت دلار، گوشت و برنج)، باید گفت که رسیدگی به امور معیشتی مردم همواره اولویت و اهتمام اصلی دولت است. با این حال، مسئلهی پوشش و مسائل فرهنگی با مسائل اقتصادی در یک دستگاه حاکمیتی تضاد و منافاتی ندارند که نیازمند انتخاب اولویت باشیم؛ چرا که دستگاههای متعددی در بدنه حاکمیت، متولی امر فرهنگ، معیشت و امنیت هستند و هر بخشی باید کار خود را انجام دهد .
امروز، روح جامعه ما تشنهی آن است که هنرمندان با ذوق و خلاقیت خویش، جامهی پوشش را با دو گوهر وقار و زیبایی درآمیزند. این نه تنها نیکوست که ضرورتی فرهنگی است تا جامعه بتواند مدلهای متنوع و متکثری از پوشیدگی را، که متناسب با سلایق گوناگون باشند، عرضه نماید. در حقیقت، مُدِ زیبا میتواند با حفظ وقار، پوشیدگی، حجاب و عِفاف در رفتار جمع شود، و این خود گُلی است که باید چیده شود.
چالش نمایش و جلوهگری در فضای مجازی:
اما در این میان، پدیدهای چون «حجاب بلاگری» یا «حجاب استایلی» در شبکههای اجتماعی، محل نقد و بحث است.. این چالش از آنجا برمیخیزد که این پدیده، دو امر متضاد و متعارض را به هم پیوند میزند: امر پوشیدگی و حجاب را با امر نمایش و لَوَندی. فلسفهی بنیادین حجاب، بر وقار زن و سنگینی و متانت رفتار او استوار است. در حالی که پدیدهی حجاب بلاگری، خودْ نمایشگری میطلبد و حجاب با جلوهگری جمع نمیشود .
بر اساس تجربیات مشاهدهشده، در بسیاری موارد، این نمایش رفتار برای ویو گرفتن، لایک گرفتن و کسب درآمد صورت میپذیرد. حجاب در این میدان، اغلب نه از سرِ باور قلبی، بلکه تنها ابزاری برای کاسبی، تبلیغات و جلوهگری بیشتر برای مخاطب است. حتی مستندات نشان میدهد که بسیاری از افراد فعال در این عرصه، در پشت دوربین و بیرون از قابِ نمایش، اساساً اعتقادی به حجاب ندارند و محجبه نیستند.
خطر عمده در آنجاست که به نوجوانان و جوانان القا میشود که حجاب با آرایش، نمایش و رفتارهای نمایشگرانه در تعارض نیست، حال آنکه این باور نادرست است و این رفتارها با اصل حجاب در تضادند. حجاب از ما عدم نمایش را میخواهد، در حالی که رسانهی سوشال مدیا، نمایشگری را طلب میکند.
نقد بر عملکرد فرهنگی و راهکارها:
نقدی که متوجه عملکرد فرهنگی حاکمیت است، این است که در دهههای اخیر، همگام با تغییرات فرهنگی و تکثر ذائقهها و گسترش فضای مجازی حرکت نکرده، و بر اصرار ناکارآمد بر الگوهای ثابت پیشین، باقی مانده است.
راهکار برونرفت از این وضعیت در باور به این حقیقت نهفته است که حجاب با هنر و زیبایی هیچ تعارضی ندارد و قابل جمع است. باید به هنرمندانی که خود به وقار، پوشیدگی و عِفاف باور دارند و ابزار هنری را نیز در اختیار دارند، مجال داد تا به طراحیها و الگوهای متکثر و جدید بپردازند. این طراحیها باید پاسخگوی میل فطری زنان در سنین مختلف به زیبایی باشند، اما این پاسخ باید در چارچوب استانداردهای حجاب ارائه گردد .
نکتهای در باب اولویتها:
در خصوص پرسش عمومی مبنی بر تمرکز بر موضوعاتی چون پوشش در میان بحرانهای معیشتی (مانند قیمت دلار، گوشت و برنج)، باید گفت که رسیدگی به امور معیشتی مردم همواره اولویت و اهتمام اصلی دولت است. با این حال، مسئلهی پوشش و مسائل فرهنگی با مسائل اقتصادی در یک دستگاه حاکمیتی تضاد و منافاتی ندارند که نیازمند انتخاب اولویت باشیم؛ چرا که دستگاههای متعددی در بدنه حاکمیت، متولی امر فرهنگ، معیشت و امنیت هستند و هر بخشی باید کار خود را انجام دهد .
تاکنون نظری ثبت نشده است