سخنرانی کوتاه از حجت الاسلام و المسلمین فاطمی نیا با موضوع "توبه یعنی پشیمانی قلبی"
در توبه باز است ولی نه به عنوان عوامانه اش. توبه این نیست که بنشینیم و استغفار را به زبان می آوریم. اصل توبه و انابه پشیمانی است که از حالات درونی انسان و قهری است و بایستی موجباتش فراهم شود تا انسان پشیمان شود. اگر انسان پشیمان نشود، با صرف استغفار توبه صدق نمی کند.
«تواب» یکی از اسماء خداوند است. تواب کسی است که توفیق توبه را به انسان می دهد و توبه او را می پذیرد. علامه طباطبایی (ره) فرمودند: ما یک توبه می کنیم و خداوند دو توبه می کند و توبه ما بین توبه خداوند قرار می گیرد. این به این معناست که خداوند اول توفیق توبه می دهد و شوری به دل انسان می اندازد. سپس ما توبه می کنیم و در نهایت خداوند توبه ما را می پذیرد.
ذکر هم همانند توبه است. امیرالمومنین (ع) فرمود که ذکر انسان همچنین بین الذکرین هست؛ این خداست که توفیق ذکر عنایت می کند؛ سپس بنده خدا را یاد می کند و سپس مجدد خداوند بنده را یاد می کند.
در توبه باز است ولی نه به عنوان عوامانه اش. توبه این نیست که بنشینیم و استغفار را به زبان می آوریم. اصل توبه و انابه پشیمانی است که از حالات درونی انسان و قهری است و بایستی موجباتش فراهم شود تا انسان پشیمان شود. اگر انسان پشیمان نشود، با صرف استغفار توبه صدق نمی کند.
«تواب» یکی از اسماء خداوند است. تواب کسی است که توفیق توبه را به انسان می دهد و توبه او را می پذیرد. علامه طباطبایی (ره) فرمودند: ما یک توبه می کنیم و خداوند دو توبه می کند و توبه ما بین توبه خداوند قرار می گیرد. این به این معناست که خداوند اول توفیق توبه می دهد و شوری به دل انسان می اندازد. سپس ما توبه می کنیم و در نهایت خداوند توبه ما را می پذیرد.
ذکر هم همانند توبه است. امیرالمومنین (ع) فرمود که ذکر انسان همچنین بین الذکرین هست؛ این خداست که توفیق ذکر عنایت می کند؛ سپس بنده خدا را یاد می کند و سپس مجدد خداوند بنده را یاد می کند.
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان
کاربر مهمان