display result search
منو
تفسیر آیه 12 - 21 سوره لیل

تفسیر آیه 12 - 21 سوره لیل

  • 1 تعداد قطعات
  • 9 دقیقه مدت قطعه
  • 80 دریافت شده
سخنرانی حجت‌ الاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره لیل- آیه‌ 12- 21

إِنَّ عَلَیْنَا لَلْهُدَى‏

وَإِنَّ لَنَا لَلْآخِرَةَ وَالْأُولَى‏

فَأَنذَرْتُکُمْ نَاراً تَلَظَّى‏

لَا یَصْلاَهَآ إِلَّا الْأَشْقَى

الَّذِى کَذَّبَ وَتَوَلَّى‏

وَسَیُجَنَّبُهَا الْأَتْقَى

الَّذِى یُؤْتِى مَالَهُ یَتَزَکَّى‏

وَمَا لِأَحَدٍ عِندَهُ مِن نِّعْمَةٍ تُجْزَى‏

إِلَّا ابْتِغَآءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلَى‏

وَلَسَوْفَ یَرْضَى

ترجمه
همانا هدایت (مردم) بر عهده ماست.
و بى شک آخرت و دنیا از آنِ ماست.
پس شما را از آتشى که زبانه مى‏ کشد بیم دادم.
(آتشى که) جز بدبخت‏ترین افراد در آن در نیاید.
همان که (حق را) تکذیب کرد و روى بر تافت.
ولى با تقواترین مردم از آن آتش دور داشته خواهد شد.
همان که مال خود را مى‏بخشد تا پاک شود.
در حالى که براى احدى (از کسانى که به آنان مال مى‏بخشد،) نعمت و منتى که باید جزا داده شود، نزد او نیست.
جز رضاى پروردگار بلند مرتبه‏اش، نمى‏ طلبد.
و به زودى خشنود شود.

هدایت کردن از جانب خداوند، امرى حتمى است، «انّ علینا للهدى» ولى پذیرش آن از سوى مردم حتمى نیست. چنانکه در جاى دیگر مى‏فرماید: «و امّا ثمود فهدیناهم فاستحبوا العمى على الهدى»
«تلظّى»، شعله آتش بدون دود است که سوزندگى زیادترى دارد.
خلود و جاودانگى در دوزخ مخصوص افراد شقى است. «لایصلاها الاّ الاشقى» در کلمه «صَلى» ملازمت و همراهى نهفته است. شاید «نارًا تلظّى‏» که نوع خاصى از آتش است مخصوص افراد شقى باشد و سایر مجرمان به انواع دیگرى از آتش گرفتار شوند.
آیه «و لسوف یرضى‏» را دو گونه مى‏توان معنا کرد: یکى آنکه انسان با رسیدن به اهدافش از خدا راضى مى‏شود، دیگر آنکه خداوند از او راضى مى‏شود. البتّه در قرآن، هر دو مورد یعنى رضاى خداوند از انسان و رضاى انسان از خداوند، در کنار هم آمده است: «رضى اللّه عنهم و رضوا عنه»، «ارجعى الى ربّک راضیة مرضیة»


پیام ها

1- یکى از سنّت‏هاى الهى که خداوند بر خود واجب کرده، هدایت مردم از طریق عقل و فطرت و پیامبران است. «انّ علینا للهدى»
2- پذیرش هدایت، به نفع خود شماست، وگرنه خداوند بى‏نیاز است. «و انّ لنا للآخرة و الاولى»
3- هشدار و انذار وسیله هدایت الهى است. «فانذرتکم» (هشدارهاى الهى را باید جدى گرفت، زیرا از سوى کسى است که دنیا و آخرت به دست اوست)
4- آتش آخرت، امرى ناشناخته و عظیم است. «ناراً» به صورت نکره آمده است.
5 - شقاوت مثل تقوا داراى مراحلى است. «الاشقى‏... الاتقى» (کسى که آن همه نشانه‏هاى هدایت را نادیده بگیرد بدبخت‏ترین است «اشقى، الّذى کذّب و تولىَّ»
6- تقوا، همراه کمک به محرومان سپرى است در برابر آتش دوزخ. «سیجنّبها الاتقى الّذى یؤتى ماله»
7- کمک به محرومان، شیوه دائمى پرهیزگاران است. «یؤتى»
8 - کمک از مال شخصى ارزش است. «ماله»
9- نشانه تقوا، کمک‏هاى مالى خالصانه است. «الاتقى الّذى یوتى ماله»
10- کمک به فقرا، راهى است براى تزکیه و خودسازى. «یؤتى ماله یتزکى»
11- کمک‏هاى مالى که براساس جبران خوبى‏هاى دیگران باشد، مایه رشد نیست. «ما لاَحدٍ عنده من نعمة» (انفاقى ارزش بالایى دارد که انسان مدیون دیگران نباشد و چشم داشتى هم نداشته باشد)
12- متّقى، جز رضاى خدا به دنبال چیز دیگرى نیست. «الاّ ابتغاء وجه ربّه الاعلى»
13- قصد قربت، شرط لازم است. «الاّ ابتغاء وجه ربّه»
14- انفاق باید در راه‏هاى خداپسندانه باشد. «یؤتى ماله... ابتغاء وجه ربّه»
15- او پروردگار اعلى است، پس فقط رضاى او را جستجو کنید که پاداش اعلى مرحمت مى‏ کند. «ابتغاء وجه ربّه الاعلى»
16- انسان مخلص، به مقام رضا مى‏ رسد و همواره از خداوند خشنود است. «و لسوف یرضى»

منبع: پایگاه درس هایی از قرآن

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 9:21

مشخصات

ثبت نقد و نظر نقد و نظر

    تاکنون نظری ثبت نشده است

تصاویر

پایگاه سخنرانی مذهبی