display result search
منو
تفسیر آیه 38 -47 سوره مدثر

تفسیر آیه 38 -47 سوره مدثر

  • 1 تعداد قطعات
  • 9 دقیقه مدت قطعه
  • 16 دریافت شده
سخنرانی حجت‌ الاسلام محسن قرائتی با موضوع تفسیر سوره مدثر- آیه‌ 38 -47

کُلُّ نَفْسٍ بِمَا کَسَبَتْ رَهِینَةٌ

إِلَّا أَصْحَابَ الْیَمِینِ

فِى جَنَّاتٍ یَتَسَآءَلُونَ

عَنِ الْمُجْرِمِینَ

مَا سَلَکَکُمْ فِى سَقَرَ

قَالُواْ لَمْ نَکُ مِنَ الْمُصَلِّینَ

وَلَمْ نَکُ نُطْعِمُ الْمِسْکِینَ

وَکُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَآئِضِینَ

وَ کُنَّا نُکَذِّبُ بِیَوْمِ الدِّینِ

حَتَّى‏ أَتَانَا الْیَقِینُ‏

ترجمه
هرکسى در گرو چیزى است که کسب کرده است.
مگر اصحاب یمین،
که در باغ‏هاى بهشتى
از مجرمان مى‏پرسند:
چه چیز شما را روانه دوزخ کرد.
گویند: ما از نمازگزاران نبودیم.
و افراد مسکین را اطعام نمى‏کردیم
و با اهل باطل در سخنان باطل فرو مى‏رفتیم.
و پیوسته روز جزا را تکذیب مى‏کردیم
تا آن که مرگ به سراغ ما آمد.


مراد از اصحاب یمین همان گروهى هستند که در آیه 27 سوره واقعه از آنان یاد شده است: «و اصحاب الیمین ما اصحاب الیمین فى سدر مخضود...» کسانى که نامه عمل آنان را در قیامت به دست راستشان مى‏دهند.
در قیامت، گفتگوهاى تلخ و شیرین، سلام یا نفرین، سؤال و توبیخ، انداختن گناه و جرم به گردن دیگران و لعنت به یکدیگر بسیار است و گفتگوى مؤمنان با مؤمنان، مجرمان با مجرمان، مجرمان با مؤمنان، و مؤمنان با مجرمان و نیز فرشتگان با مؤمنان و مجرمان در قرآن آمده است.
مراد از اطعام مسکین، یا زکات واجب است که ترک آن مستوجب دوزخ است و یا آن است که حتّى اگر زکات پرداخت شد ولى در جامعه گرسنه‏اى وجود داشت، سیر کردن او واجب است و بى‏تفاوتى نسبت به او، سبب دوزخى شدن مى‏گردد.
شاید مراد از اطعام مسکین، تمام نیازهاى او باشد نظیر پوشاک، مسکن، نه فقط خوراک و غذا.
هم تکذیب قیامت، مقدمه گناه است: «ارأیت الذى یکذّب بالدین فذلک الذّى یدعّ الیتیم» و هم گناه، انسان را به سوى کفر و تکذیب مى‏کشاند: «ثمّ کان عاقبة الّذین اساؤا السواى اَن کذّبوا». بنابراین آیه «و کنّا نکذّب بیوم الدین» هم مى‏تواند علت کارهاى مجرمین در آیات قبل باشد و هم مى‏تواند معلول گناهان آنان باشد.
مراد از «یقین» در این آیه، مرگ است، یا به خاطر آن که یقینى‏ترین امر در نزد همه است و احدى در آن شک ندارد و یا به خاطر آن که در لحظه مرگ تمام حقایق براى انسان کشف مى‏شود و همه به درجه یقین و باور مى‏رسند. «حتى اتانا الیقین»
نمازى که گاه و بیگاه خوانده شود، انسان را در زمره نمازگزاران قرار نمى‏ دهد. «لم نک من المصلّین» یعنى نماز ما استمرار نداشت. در سوره ماعون نیز آمده است: «فویل للمصلّین الّذینهم عن صلاتهم ساهون» و این چنین نمازى انسان را مشمول شفاعت شافعان قرار نمى‏دهد. «لم نک من المصلّین... فما تنفعهم شفاعة الشافعین» و این همان حدیث معروف امام صادق‏ (ع) است که در آستانه شهادت فرمودند که بستگانم را حاضر کنید و خطاب به آنان فرمودند: «لا ینال شفاعتنا من استخف بالصّلاة»
مردم یا فائزند یا خائض؛ یعنى یا به فوز و فلاح و رستگارى مى‏رسند که فائز هستند و یا در یاوه و باطل خوض مى ‏کنند و فرو مى‏روند که خائض هستند.
قرطبى از مفسرین معروف اهل سنّت از امام باقر علیه السلام نقل کرده که فرمود: ما و شیعیان ما اصحاب یمین هستیم و هرکس کینه و بغض ما اهل بیت را داشته باشد، در گرو است. «نحن و شیعتنا اصحاب الیمین و کلّ من ابغضنا اهل البیت فهم المرتهنون»


پیام ها
1- رفتار انسان، سازنده شخصیت اوست. «کلّ نفس بما کسبت رهینة»
2- نجات انسان در قیامت و رهایى او از عذاب الهى، در گرو پاسخگویى به سؤالات در دادگاه عدل خداوند است. «کلّ نفس بما کسبت رهینة»
3- پرسیدن سؤالات پى در پى از مجرمان در قیامت، نوعى عذاب روحى براى آنان است. «یتساءلون عن المجرمین»
4- کسى با یک بار گناه به دوزخ نمى‏رود اصرار و مداومت به گناه و فساد، سبب رفتن به دوزخ است. (عبارت «لم نک» و «کنّا» نشانه استمرار فعل است.)
5 - اطعام مسکین لازم است، اگرچه مسلمان نباشد. «لم نک نطعم المسکین»
6- گذراندن عمر به بطالت، جرمى نابخشودنى است. «کنّا نخوض مع الخائفین»
7- یکى از عوامل دوزخى شدن، همرنگ شدن با جماعت فاسد است. «کنّا نخوض مع الخائضین»
8 - دوست و همنشین بد، زمینه‏ساز دوزخى شدن است. «کنّا نخوض مع الخائضین»
9- مرگ، فنا نیست، بلکه آزاد شدن از اسارت دنیاى مادى و دیدن حقایق ماورایى است. «کنّا نکذّب بیوم الدین حتّى اتانا الیقین»


منبع: پایگاه درس هایی از قرآن

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 9:43

مشخصات

تصاویر

پایگاه سخنرانی مذهبی