display result search
منو
امر به معروف و نهی از منکر در حرکت و قیام امام حسین (ع) - بخش پنجم

امر به معروف و نهی از منکر در حرکت و قیام امام حسین (ع) - بخش پنجم

  • 1 تعداد قطعات
  • 26 دقیقه مدت قطعه
  • 113 دریافت شده
سخرانی آیت الله آقا مجتبی تهرانی با موضوع امر به معروف و نهی از منکر در حرکت و قیام امام حسین (ع)

در باب امر به معروف و نهی از منکر در فقه، مراتب و درجاتی را ذکر می کنند.
این سه مرتبه و یا سه درجه عبارتند از: الف) قلبی ب) لسانی ج) یدی
در تعریف مرتبه اول که به صورت قلبی است باید وقتی منکر را می بینیم از درون منزجر و متنفر شویم و واجب است این تنفر را بدون اینکه از دست و زبان خود استباده کنیم، اظهار کنیم. مثل چشم بستن، چهره را از او برگرداندن، چهره را عبوس کردن، پشت کردن، مراوده نکردن، اینها همه مظاهری است که ما به شرط احتمال تأثیری گذاری و ترک عمل و یا تقلیل عمل بدون استفاده از دست و زبان بیان می کنیم.
بعد از گام اول که قلبی بود به مرتبه لسانی می رسیم. وقتی متوجه شدیم که با اظهار قلبی به نتیجه دلخواه دست پیدا نمی کنیم، طبق مرتبه دوم که لسانی است، عمل می کنیم. مرتبه لسانی هم دارای درجات و مراتبی است که از سخن نرم، لین، ملاطفت و موعظه شروع می شود و تا تحکم و تهدید کشیده می شود.
لیکن با بیان این مقدمات و شرط تأثیری گذاری امر به معروف و نهی از منکر، آیا امام حسین (ع) علم و آگاهی داشته اند که امر به معروف و نهی از منکرش اثری ندارد یا خیر؟
سخنران به توضیح این مطلب با طرح دو سوال پاسخ می دهد:
1. آیا مراد از اثر در نهی از منکر اثر حالی یا فعلی است یا ا عم است؟ اعم هم شامل حالی می شود و هم استقبالی. یعنی اگر به فردی تذکر بدهیم در همان لحظه اثر نمی گذارد اما دفعه بعد دیگر عمل نمی کند.
2. آیا اثری که نهی از منکر ما دارد، اثر حتماً باید روی فاعل منکر داشته باشد یا خیر؟ یعنی ممکن است روی فاعل عمل اثر نداشته باشد اما روی دیگران تأثیر خود را داشته باشد.

قطعات

  • عنوان
    زمان
  • 26:37

تصاویر

پایگاه سخنرانی مذهبی