- 622
- 1000
- 1000
- 1000
رنج های دنیوی، نشانگر محبت الهی،6
سخنرانی حجت الاسلام اسماعیل رمضانی با موضوع "رنج های دنیوی، نشانگر محبت الهی"، جلسه ششم:"مفهوم رنج و صبر در کلام"، سال 1405
بحث ما درباره «رنج و صبر» بود و گفتیم که خداوند رنج را همزاد خلقت انسان قرار داده است. هر کسی را که خدا بیشتر دوست داشته باشد و بخواهد فرصت رشد بیشتری به او بدهد، رنج بیشتری نصیبش میکند؛ درست مثل کشاورزی که برای هر بذری، به اندازه استعدادش، شرایط رشد فراهم میکند. حالا ممکن است کسی بپرسد: «خب اگر رنج و بلا اینقدر خوب است، پس چرا ما دعاهای دفع بلا می خوانیم؟ چرا صدقه می دهیم تا بلا را دور کنیم؟ اگر رنج، زمینه رشد فضایل اخلاقی مثل شجاعت، ایثار و انفاق است، آیا نباید خودمان از خدا بلا بخواهیم؟» جواب من اول این است که این فکر، بد نیست. حتی حضرت زکریا وقتی روضه کربلا را شنید، از خدا خواست که فرزندی به او بدهد که مانند امام حسین علیهالسلام گرفتار بلا شود. در روایت داریم که امام سجاد علیهالسلام میفرماید: «ما در هیچ منزلی وارد نشدیم، مگر اینکه پدرم، حضرت یحیی را یاد کرد.» و امام حسین علیهالسلام هیچکس را در کربلا به اندازه حضرت یحیی یاد نکرد، چون هر دو شش ماهه به دنیا آمدند، هر دو سرشان به تشت آمد و هر دو اسمشان در قومشان سابقه نداشت. اما امام صادق علیهالسلام میفرماید: «شما این کار را نکنید؛ چون شما آدمِ بلا نیستید.» یعنی تو نخواه که خدا با چه بلایی تو را امتحان کند؛ بگذار خود خدا بداند که چه زمانی و با چه بلایی تو را بیازماید. مثلاً مصیبت از دست دادن عزیزان، فرصت بزرگی برای صبر و رشد است، اما این به آن معنا نیست که بروی پدرت را بکشی تا ثواب صبر بر مرگ پدر را ببری! نه، بگذار خدا خودش وقتش را میداند؛ ولی وقتی پیش آمد، حیف است که از این فرصت استفاده نکنی. در روایت داریم که اگر پدری فرزندش را پیش از خودش از دست بدهد، این برای رشد او بهتر است از اینکه هفتاد فرزند داشته باشد و همه آنها در رکاب امام زمان عجل الله بجنگند! پس بلا خوب است، ولی تو نخواهش، چون ممکن است آدمش نباشی. پس دعای دفع بلا یعنی چه؟ خیلیها فکر میکنند دعای دفع بلا یعنی برویم به خدا بگوییم که «این مشکل را بردار» و خدا هم بگوید «چشم» و آن را بردارد. اشتباه نکنید! دفع بلا یعنی وقتی بلا آمد، تو ایمانت را حفظ کنی، به خدا شک نکنی، ناشکر نباشی، اخلاقت خراب نشود، رابطه ات با خدا و اهلبیت محکمتر شود و از این بلا برای نزدیکتر شدن به خدا استفاده کنی. بلا وقتی «دفع» میشود که بیاید و برود، اما تو یک تیر از ایمانت کنده نشود، یک لحظه به خدا بدگمان نشوی و از هیئت و روضه نیفتی. پس اگر فقری، مریضی، یا مشکلات مالی به سراغت آمد و تو را هل داد به سمت امام حسین علیهالسلام، این بلا دفع شده است. اما اگر ثروت آمد و تو را از هیئت و نماز دور کرد، آن ثروت خودش بلا شد و دفع نشد. دعا برای تغییر خورشید نیست؛ خورشید همیشه میتابد. دعا برای تغییر پنجره وجودی خود ماست. وقتی زیر گنبد امام حسین علیهالسلام دعا میکنی، خدا همان خداست که در جای دیگر هم هست، ولی تو در آنجا تغییر میکنی و دلت آماده دریافت میشود. پس دعای دفع بلا به معنای نبودِ مشکل نیست؛ به معنای حفظ رابطه تو با خداست در میان مشکلات.
بحث ما درباره «رنج و صبر» بود و گفتیم که خداوند رنج را همزاد خلقت انسان قرار داده است. هر کسی را که خدا بیشتر دوست داشته باشد و بخواهد فرصت رشد بیشتری به او بدهد، رنج بیشتری نصیبش میکند؛ درست مثل کشاورزی که برای هر بذری، به اندازه استعدادش، شرایط رشد فراهم میکند. حالا ممکن است کسی بپرسد: «خب اگر رنج و بلا اینقدر خوب است، پس چرا ما دعاهای دفع بلا می خوانیم؟ چرا صدقه می دهیم تا بلا را دور کنیم؟ اگر رنج، زمینه رشد فضایل اخلاقی مثل شجاعت، ایثار و انفاق است، آیا نباید خودمان از خدا بلا بخواهیم؟» جواب من اول این است که این فکر، بد نیست. حتی حضرت زکریا وقتی روضه کربلا را شنید، از خدا خواست که فرزندی به او بدهد که مانند امام حسین علیهالسلام گرفتار بلا شود. در روایت داریم که امام سجاد علیهالسلام میفرماید: «ما در هیچ منزلی وارد نشدیم، مگر اینکه پدرم، حضرت یحیی را یاد کرد.» و امام حسین علیهالسلام هیچکس را در کربلا به اندازه حضرت یحیی یاد نکرد، چون هر دو شش ماهه به دنیا آمدند، هر دو سرشان به تشت آمد و هر دو اسمشان در قومشان سابقه نداشت. اما امام صادق علیهالسلام میفرماید: «شما این کار را نکنید؛ چون شما آدمِ بلا نیستید.» یعنی تو نخواه که خدا با چه بلایی تو را امتحان کند؛ بگذار خود خدا بداند که چه زمانی و با چه بلایی تو را بیازماید. مثلاً مصیبت از دست دادن عزیزان، فرصت بزرگی برای صبر و رشد است، اما این به آن معنا نیست که بروی پدرت را بکشی تا ثواب صبر بر مرگ پدر را ببری! نه، بگذار خدا خودش وقتش را میداند؛ ولی وقتی پیش آمد، حیف است که از این فرصت استفاده نکنی. در روایت داریم که اگر پدری فرزندش را پیش از خودش از دست بدهد، این برای رشد او بهتر است از اینکه هفتاد فرزند داشته باشد و همه آنها در رکاب امام زمان عجل الله بجنگند! پس بلا خوب است، ولی تو نخواهش، چون ممکن است آدمش نباشی. پس دعای دفع بلا یعنی چه؟ خیلیها فکر میکنند دعای دفع بلا یعنی برویم به خدا بگوییم که «این مشکل را بردار» و خدا هم بگوید «چشم» و آن را بردارد. اشتباه نکنید! دفع بلا یعنی وقتی بلا آمد، تو ایمانت را حفظ کنی، به خدا شک نکنی، ناشکر نباشی، اخلاقت خراب نشود، رابطه ات با خدا و اهلبیت محکمتر شود و از این بلا برای نزدیکتر شدن به خدا استفاده کنی. بلا وقتی «دفع» میشود که بیاید و برود، اما تو یک تیر از ایمانت کنده نشود، یک لحظه به خدا بدگمان نشوی و از هیئت و روضه نیفتی. پس اگر فقری، مریضی، یا مشکلات مالی به سراغت آمد و تو را هل داد به سمت امام حسین علیهالسلام، این بلا دفع شده است. اما اگر ثروت آمد و تو را از هیئت و نماز دور کرد، آن ثروت خودش بلا شد و دفع نشد. دعا برای تغییر خورشید نیست؛ خورشید همیشه میتابد. دعا برای تغییر پنجره وجودی خود ماست. وقتی زیر گنبد امام حسین علیهالسلام دعا میکنی، خدا همان خداست که در جای دیگر هم هست، ولی تو در آنجا تغییر میکنی و دلت آماده دریافت میشود. پس دعای دفع بلا به معنای نبودِ مشکل نیست؛ به معنای حفظ رابطه تو با خداست در میان مشکلات.
تاکنون نظری ثبت نشده است