سخنرانی استاد محمد شجاعی با موضوع "موفقیت از منظر قرآن"، جلسه نهم: "نقش جهاد و توکل در موفقیت"، سال 1405
بحث ما درباره عوامل پیروزی است. چه چیزهایی در زندگی برای انسان موفقیت و پیروزی میآورد؟ این نکته را دوباره تذکر میدهم که تمام حول و قوه از آن خداست. حتی یک پلک زدن یا نفس کشیدن ما به اذن اوست. در قرآن میفرماید اگر اراده کند، در کمتر از یک لحظه همه شما را جمع میکند و خلق جدیدی می آفریند. ما لحظه به لحظه سر سفره خداییم و آن به آن از او توان و قوه میگیریم. یکی از اسمهای خدا «دائم» است؛ بارش لطف و عنایتش دائمی است. اگر بندگان خدا در زندگی به گره و مشکلی میخورند، به خاطر این است که خودشان رابطه شان را با خدا خراب میکنند. خدا میفرماید: «یُریدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُریدُ بِکُمُ الْعُسْرَ»؛ اراده من این است که شما همیشه در زندگیتان آسایش داشته باشید. من دستوراتم را طوری تنظیم کردم که شما در آسایش باشید، چه در مسائل مالی، سلامت، خانواده، عقلانیت و معنویت. اما خودتان رابطه را قطع میکنید، مثل تلفنی که آنتن ندهد. وقتی نماز اول وقت نمی خوانیم، یا عمداً به جماعت نمی رویم، یا وظایفمان را نسبت به پدر و مادر، همسر و فرزند انجام نمی دهیم، خودمان فیض را قطع میکنیم.
خدا میگوید برای ازدواج، تو باید حرکت کنی و در معرض آن قرار بگیری، نه اینکه شرطهای مالی بگذاری. برکت بعد از حرکت توست. یا میگویید بچه دار نمیشوم چون هزینه اش را ندارم. خدا میگوید من هزینه بچه را به تو میدهم. رزق به خاطر زن و بچه است. ما نانخور زن و بچهایم، نه آنها نانخور ما. خدا میگوید من رزق را به خاطر زن میدهم؛ زن برکت میآورد. در پیروزی های اجتماعی، سیاسی و نظامی نیز همینطور است. خدا میگوید تو بیا وسط، من کمک میکنم. یکی از قواعد پیروزی، جهاد است. خدا میگوید اگر دشمن میخواهد شما را نابود کند، باید جهاد کنید. نمیگویید لشکرشان زیاد است و ما دست خالی هستیم. پیغمبران من یک نفره رفتند و امپراتوری را نابود کردند. خدا در قرآن یک موعظه بیشتر نکرده: «أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَ فُرَادَى»؛ به خاطر خدا قیام کنید، چه دو نفره چه یک نفره. بقیه اش با من. شهید سلیمانی گفت فرصت در دل تهدیدهاست. به شرطی که نترسیم و نترسانیم. پیامبر در همه جنگها از نظر تعداد و تجهیزات از دشمن کمتر بود ولی پیروز شد، چون خودشان را نمیدیدند، خدا را میدیدند. فقط در یک جنگ شکست خوردند که به جای توکل بر خدا، به تعداد و اسلحه شان دل بستند. خدا میگوید این شرک است. اگر روی من حساب کنی، کمکت میکنم. هشت سال دفاع مقدس ما معجزه بود. کل سیاره زمین علیه ایران آمدند، اما ایران دست خالی و تنها، همه را شکست داد. ملتی که برای خدا بیاید وسط، خدا تنها نمیگذارد. این معجزه بی سابقه در تاریخ است. آن موقع که یک کشور تنها بودید، خدا پای شما ایستاد. حالا که خودتان ابرقدرت شدید، مهم نیست من کنار شما هستم. اگر همه دنیا و حتی جنها هم بیایند، وقتی خدا کنارتان باشد، کسی به شما زور نمی رساند. اما اگر با گناه، معصیت، عروسی مختلط، جشن تولد پر فساد، لقمه حرام، ندادن خمس و زکات، خودتان خدا و اهلبیت را از زندگیتان بیرون کنید، زندگی عفونت میکند و میگویید چرا مشکل پیدا کردیم؟ امام علیه السلام فرمود: هرکس رابطه اش را با خدا اصلاح کند، خدا رابطه اش را با همه چیز اصلاح میکند. خدا میفرماید: «فَمَنْ یُقاتِلْ فی سَبیلِ اللَّهِ فَیُقْتَلْ أَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتیهِ أَجْراً عَظیماً» (نساء، 74). هرکس در راه خدا قتال کند، چه شهید شود چه پیروز، اجر عظیم میدهیم. امام باقر فرمود کسانی که به کمک امام زمانشان میروند، خدا ثواب دو شهادت برایشان مینویسد. حتی خانمها با بچه شیرخوارشان در خیابان حاضر شوند، همین جهاد است. الان جنگها هوایی است، اما جنگ حقیقی در خیابانهاست. واجب عینی است، نه کفایی. حتی اگر همه هم بروند، تو باید بروی. هر شب باید در خیابان حضور داشته باشی. خدا میفرماید: «قاتِلُوهُمْ یُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَیْدیکُمْ وَ یُخْزِهِمْ وَ یَنْصُرْکُمْ عَلَیْهِمْ وَ یَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنینَ» (توبه، 14). اگر جهاد کنید، خدا دشمنانتان را به دست شما عذاب میکند و خوارشان میسازد. دیدید در این چهل روز چه شد؟ دنیا به التماس افتاد. شما از یک کشور تحریمشده توسریخور، تبدیل به یک کشور تحریم کننده شدید. خدا دل مومنان را شفا داد. مردم دنیا، حتی آمریکاییها، برای شما شعر میگویند و پرچم ایران را بالا میبرند، چون انتقامشان را از حاکمان ظالم گرفتید. در آیه دیگر، دو مرد مومن گفتند: «ادْخُلُوا عَلَیْهِمُ الْبابَ فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ» (مائده، 23). اگر از آن در وارد شوید، حتماً پیروز میشوید. بنیاسرائیل به موسی گفتند تو و خدایت بروید بجنگید! اما مومن باید حرکت کند. پیامبر با دست خالی مکه را فتح کرد. «وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَکَّلُوا»؛ بر خدا توکل کنید. توکل یعنی خدا را وکیل خود بدانید. بگویید خدایا تو وکیل منی. «نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ الْوَکیل». اگر ایمان دارید، چرا توکل نمیکنید؟ حضرت زهرا سلام الله علیها برای خوابیدن از خدا کمک میخواست. لقمه بدون اذن خدا پایین نرود. پیامبر در غار به همراه ترسان فرمود: «لا تَخَفْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا»؛ نترس، خدا با ماست. «إِنْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَکُمْ» (آلعمران، 160). اگر خدا کمکتان کند، هیچکس بر شما غلبه نمیکند. موسی گفت: «إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ». خدا اگر بخواهد کسی را عزیز کند، همه مردم نمیتوانند ذلیلش کنند و اگر بخواهد ذلیل کند، همه نمیتوانند عزیزش کنند. شما وقتی خدا را رها کنید، او هم شما را رها میکند. «وَ عَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ». مومن کسی است که به خدا توکل کند. وقتی خدا را داشته باشی، هر اتفاقی بیفتد، تنها نیستی. دروغ بزرگ، تنهایی است. خانواده آسمانیات، فاطمه زهرا، ملائک، اولیا خدا همه کنار تواند. چرا میگویی اگر شوهرم بمیرد، تنها میشوم؟ خدا میگوید من چی؟ چشمت را باز کن.
بحث ما درباره عوامل پیروزی است. چه چیزهایی در زندگی برای انسان موفقیت و پیروزی میآورد؟ این نکته را دوباره تذکر میدهم که تمام حول و قوه از آن خداست. حتی یک پلک زدن یا نفس کشیدن ما به اذن اوست. در قرآن میفرماید اگر اراده کند، در کمتر از یک لحظه همه شما را جمع میکند و خلق جدیدی می آفریند. ما لحظه به لحظه سر سفره خداییم و آن به آن از او توان و قوه میگیریم. یکی از اسمهای خدا «دائم» است؛ بارش لطف و عنایتش دائمی است. اگر بندگان خدا در زندگی به گره و مشکلی میخورند، به خاطر این است که خودشان رابطه شان را با خدا خراب میکنند. خدا میفرماید: «یُریدُ اللَّهُ بِکُمُ الْیُسْرَ وَ لا یُریدُ بِکُمُ الْعُسْرَ»؛ اراده من این است که شما همیشه در زندگیتان آسایش داشته باشید. من دستوراتم را طوری تنظیم کردم که شما در آسایش باشید، چه در مسائل مالی، سلامت، خانواده، عقلانیت و معنویت. اما خودتان رابطه را قطع میکنید، مثل تلفنی که آنتن ندهد. وقتی نماز اول وقت نمی خوانیم، یا عمداً به جماعت نمی رویم، یا وظایفمان را نسبت به پدر و مادر، همسر و فرزند انجام نمی دهیم، خودمان فیض را قطع میکنیم.
خدا میگوید برای ازدواج، تو باید حرکت کنی و در معرض آن قرار بگیری، نه اینکه شرطهای مالی بگذاری. برکت بعد از حرکت توست. یا میگویید بچه دار نمیشوم چون هزینه اش را ندارم. خدا میگوید من هزینه بچه را به تو میدهم. رزق به خاطر زن و بچه است. ما نانخور زن و بچهایم، نه آنها نانخور ما. خدا میگوید من رزق را به خاطر زن میدهم؛ زن برکت میآورد. در پیروزی های اجتماعی، سیاسی و نظامی نیز همینطور است. خدا میگوید تو بیا وسط، من کمک میکنم. یکی از قواعد پیروزی، جهاد است. خدا میگوید اگر دشمن میخواهد شما را نابود کند، باید جهاد کنید. نمیگویید لشکرشان زیاد است و ما دست خالی هستیم. پیغمبران من یک نفره رفتند و امپراتوری را نابود کردند. خدا در قرآن یک موعظه بیشتر نکرده: «أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ مَثْنَى وَ فُرَادَى»؛ به خاطر خدا قیام کنید، چه دو نفره چه یک نفره. بقیه اش با من. شهید سلیمانی گفت فرصت در دل تهدیدهاست. به شرطی که نترسیم و نترسانیم. پیامبر در همه جنگها از نظر تعداد و تجهیزات از دشمن کمتر بود ولی پیروز شد، چون خودشان را نمیدیدند، خدا را میدیدند. فقط در یک جنگ شکست خوردند که به جای توکل بر خدا، به تعداد و اسلحه شان دل بستند. خدا میگوید این شرک است. اگر روی من حساب کنی، کمکت میکنم. هشت سال دفاع مقدس ما معجزه بود. کل سیاره زمین علیه ایران آمدند، اما ایران دست خالی و تنها، همه را شکست داد. ملتی که برای خدا بیاید وسط، خدا تنها نمیگذارد. این معجزه بی سابقه در تاریخ است. آن موقع که یک کشور تنها بودید، خدا پای شما ایستاد. حالا که خودتان ابرقدرت شدید، مهم نیست من کنار شما هستم. اگر همه دنیا و حتی جنها هم بیایند، وقتی خدا کنارتان باشد، کسی به شما زور نمی رساند. اما اگر با گناه، معصیت، عروسی مختلط، جشن تولد پر فساد، لقمه حرام، ندادن خمس و زکات، خودتان خدا و اهلبیت را از زندگیتان بیرون کنید، زندگی عفونت میکند و میگویید چرا مشکل پیدا کردیم؟ امام علیه السلام فرمود: هرکس رابطه اش را با خدا اصلاح کند، خدا رابطه اش را با همه چیز اصلاح میکند. خدا میفرماید: «فَمَنْ یُقاتِلْ فی سَبیلِ اللَّهِ فَیُقْتَلْ أَوْ یَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتیهِ أَجْراً عَظیماً» (نساء، 74). هرکس در راه خدا قتال کند، چه شهید شود چه پیروز، اجر عظیم میدهیم. امام باقر فرمود کسانی که به کمک امام زمانشان میروند، خدا ثواب دو شهادت برایشان مینویسد. حتی خانمها با بچه شیرخوارشان در خیابان حاضر شوند، همین جهاد است. الان جنگها هوایی است، اما جنگ حقیقی در خیابانهاست. واجب عینی است، نه کفایی. حتی اگر همه هم بروند، تو باید بروی. هر شب باید در خیابان حضور داشته باشی. خدا میفرماید: «قاتِلُوهُمْ یُعَذِّبْهُمُ اللَّهُ بِأَیْدیکُمْ وَ یُخْزِهِمْ وَ یَنْصُرْکُمْ عَلَیْهِمْ وَ یَشْفِ صُدُورَ قَوْمٍ مُؤْمِنینَ» (توبه، 14). اگر جهاد کنید، خدا دشمنانتان را به دست شما عذاب میکند و خوارشان میسازد. دیدید در این چهل روز چه شد؟ دنیا به التماس افتاد. شما از یک کشور تحریمشده توسریخور، تبدیل به یک کشور تحریم کننده شدید. خدا دل مومنان را شفا داد. مردم دنیا، حتی آمریکاییها، برای شما شعر میگویند و پرچم ایران را بالا میبرند، چون انتقامشان را از حاکمان ظالم گرفتید. در آیه دیگر، دو مرد مومن گفتند: «ادْخُلُوا عَلَیْهِمُ الْبابَ فَإِذا دَخَلْتُمُوهُ فَإِنَّکُمْ غالِبُونَ» (مائده، 23). اگر از آن در وارد شوید، حتماً پیروز میشوید. بنیاسرائیل به موسی گفتند تو و خدایت بروید بجنگید! اما مومن باید حرکت کند. پیامبر با دست خالی مکه را فتح کرد. «وَ عَلَى اللَّهِ فَتَوَکَّلُوا»؛ بر خدا توکل کنید. توکل یعنی خدا را وکیل خود بدانید. بگویید خدایا تو وکیل منی. «نِعْمَ الْمَوْلى وَ نِعْمَ الْوَکیل». اگر ایمان دارید، چرا توکل نمیکنید؟ حضرت زهرا سلام الله علیها برای خوابیدن از خدا کمک میخواست. لقمه بدون اذن خدا پایین نرود. پیامبر در غار به همراه ترسان فرمود: «لا تَخَفْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنا»؛ نترس، خدا با ماست. «إِنْ یَنْصُرْکُمُ اللَّهُ فَلا غالِبَ لَکُمْ» (آلعمران، 160). اگر خدا کمکتان کند، هیچکس بر شما غلبه نمیکند. موسی گفت: «إِنَّ مَعِیَ رَبِّی سَیَهْدِینِ». خدا اگر بخواهد کسی را عزیز کند، همه مردم نمیتوانند ذلیلش کنند و اگر بخواهد ذلیل کند، همه نمیتوانند عزیزش کنند. شما وقتی خدا را رها کنید، او هم شما را رها میکند. «وَ عَلَى اللَّهِ فَلْیَتَوَکَّلِ الْمُؤْمِنُونَ». مومن کسی است که به خدا توکل کند. وقتی خدا را داشته باشی، هر اتفاقی بیفتد، تنها نیستی. دروغ بزرگ، تنهایی است. خانواده آسمانیات، فاطمه زهرا، ملائک، اولیا خدا همه کنار تواند. چرا میگویی اگر شوهرم بمیرد، تنها میشوم؟ خدا میگوید من چی؟ چشمت را باز کن.
تاکنون نظری ثبت نشده است