display result search
- 44
- 1000
- 1000
- 1000
یک نکته از یک جز، 1
سخنرانی حجت الاسلام سیدمحمدحسین راجی با موضوع "یک نکته از یک جز"، جلسه اول: استعانت از صبر و نماز، سال 1404
بحث ما در این جلسه کوتاه قرآنی درباره آیه 45 سوره مبارکه بقره بود، این آیه مشهور که خداوند میفرماید: "اِسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاه" یعنی از صبر و نماز کمک بگیرید. انسان در همه مشکلات زندگی اش، چه کوچک و چه بزرگ، نیاز به یک پشتوانه و تکیهگاه محکم دارد. برای توضیح این موضوع، یک روایت فوق العاده از امام جواد علیه السلام آوردم که واقعاً عصاره روانشناسی و جامعهشناسی است. کسی به محضر ایشان رسید و گفت آقا مرا نصیحت کنید. حضرت پرسیدند: اگر نصیحتت کنم، عمل میکنی؟ آن شخص گفت بله. حضرت نکاتی فرمودند که اولین و کلیدیترین نکتهاش این بود: «تَوَسَّدِ الصَّبْرَ» یعنی صبر را بالش خودت قرار بده.حقیقتاً همین دو کلمه خیلی عمیق است. نفس انسان یک ویژگی دارد به نام کمال طلبی؛ یعنی وقتی وارد یک راهی میشود، دوست دارد به انتهای آن برسد. مثلاً میبینید کسی که یک ماشین معمولی دارد، ممکن است قانع باشد اما وقتی دارد، باز هم مدل بالاتر را میخواهد. در خونه هم همینطور. این یک ویژگی طبیعی انسان است. اگر ما بتوانیم این کمالطلبی را در مسیر امور دینی، الهی و اخلاقی قرار بدهیم، به قلههای خیلی بالا میرسیم. نفس ما هم دقیقاً همینطور است. اگر ما بتوانیم تمرینش بدهیم، اگر سختیها را تحمل کنیم و صبر و استقامت داشته باشیم، آن وقت میبینیم که دیگر مشکلات نمیتوانند ما را از پا در بیاورند. ما قوی شدهایم. کسی که این تمرین را نکرده و قوی نیست، با کوچکترین بحران زندگی، مثل یک مشکل مالی، یک بیماری یا یک مسئله خانوادگی، چپه میشود و زندگیاش از هم میپاشد. امام صادق علیه السلام میفرمایند: هرگاه با غمی از غمهای دنیا مواجه شدی، وضو بگیر، به مسجد برو، نماز بخوان و دعا کن. چون خداوند دستور داده «استعینوا بالصبر والصلاه». در جای دیگر همان حضرت میفرمایند: هرگاه مشکل مهمی برای حضرت علی علیه السلام پیش میآمد، به نماز برمیخاستند و سپس این آیه را تلاوت میکردند. یک نمونه عالی از این اتصال و استقامت را در مکتب امام حسین علیه السلام میبینیم. روز تاسوعا به برادرشان قمر بنیهاشم فرمودند برو از دشمن یک شب مهلت بگیر، چون ما میخواهیم امشب را با نماز و قرآن زنده بمانیم. حسین بن علی که فقط برای ثواب و به قصد عبادت خشک نماز نمیخواند، بلکه میخواست خودش و یارانش را برای فردا آماده کند. دقیقاً مصداق «استعینوا بالصبر والصلاه» بود. بعد در ظهر عاشورا در میان آن همه مصیبت و جنگ، میایستد و نماز را به جماعت اقامه میکند. نماز در میان تیرها! این قدرت را از کجا آورده بود؟ از همین نماز و صبر. بعد هم میبینیم عقیلۀ بنیهاشم زینب کبری سلام الله علیها در مقابل یزید میایستد، آنچنان با صلابت با او سخن میگوید که او را محکوم میکند. این روحیه و استقامت از کجا آمده بود؟ از «استعینوا بالصبر والصلاه». این نکته را هم بگویم که فقط در مصائب بزرگ نیست، در مسائل علمی و روزمره هم همینطور است. خاطرهای از شهید بزرگوار و دانشمند هستهای، شهید فخریزاده دارم. ایشان میگفتند در یکی از فرمولهای هستهای، هر کاری کردیم کار پیش نرفت. استاد من شهید شهریاری رو کرد به من گفت: من دیگر چیزی به ذهنم نمیرسد. گفتم خب حالا چکار کنیم؟ گفت: به نظرم باید برویم دو رکعت نماز بخوانیم. رفتیم و نماز خواندیم و مشکل حل شد. یعنی خداوند به برکت نماز، گره کارشان را باز کرد. این یعنی «استعینوا بالصلاه». نماز، انسان را مقاوم میکند و مشکلات را حل میکند. اگر نماز واقعاً نماز باشد، این کارهای بزرگ را برای انسان انجام میدهد. اینکه در مشکلات به سمت نماز هجوم ببریم و به آن پناه ببریم، باید همیشه مد نظر ما باشد. هر جا مشکلات زیاد شد، باید به نماز پناه ببریم. همین امروز ما میبینیم حضرت آقا را؛ آمریکا برای ما دندان تیز کرده و چنگ و دندان نشان میدهد. اما چند روز پیش حضرت آقا فرمودند: ناوهای آمریکا البته ناو چیز خطرناکی است، اما خطرناکتر از آن، آن وسیلهای است که آن ناو را به اعماق دریا خواهد برد. این شجاعت را ببینید! این شجاعت از آن کسی است که الله اکبرش را واقعی گفته است. وقتی ما در نماز میگوییم «الله اکبر» یعنی خدا بزرگتر است از بیت المال، خدا بزرگتر است از افسیفایو، خدا بزرگتر است از ناوهای آمریکا، خدا بزرگتر است از تمام ابرقدرتها. خدایی که ما میپرستیم، خدایی است که ابرقدرتها را نابود کرده است. نمرود را با یک پشه از بین برد، فرعون را بدون جنگ و با یک موج از بین برد، ابوجهل و ابوسفیان و دیگر ابرقدرتهای زمان خود را از بین برد. این خدای پیامبران، خدای ما هم هست، خدای جمهوری اسلامی هم هست. کسانی که واقعاً نمازشان نماز است و با معنا میگویند «الله اکبر»، از هیچ دشمنی نمیترسند.
بحث ما در این جلسه کوتاه قرآنی درباره آیه 45 سوره مبارکه بقره بود، این آیه مشهور که خداوند میفرماید: "اِسْتَعینُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاه" یعنی از صبر و نماز کمک بگیرید. انسان در همه مشکلات زندگی اش، چه کوچک و چه بزرگ، نیاز به یک پشتوانه و تکیهگاه محکم دارد. برای توضیح این موضوع، یک روایت فوق العاده از امام جواد علیه السلام آوردم که واقعاً عصاره روانشناسی و جامعهشناسی است. کسی به محضر ایشان رسید و گفت آقا مرا نصیحت کنید. حضرت پرسیدند: اگر نصیحتت کنم، عمل میکنی؟ آن شخص گفت بله. حضرت نکاتی فرمودند که اولین و کلیدیترین نکتهاش این بود: «تَوَسَّدِ الصَّبْرَ» یعنی صبر را بالش خودت قرار بده.حقیقتاً همین دو کلمه خیلی عمیق است. نفس انسان یک ویژگی دارد به نام کمال طلبی؛ یعنی وقتی وارد یک راهی میشود، دوست دارد به انتهای آن برسد. مثلاً میبینید کسی که یک ماشین معمولی دارد، ممکن است قانع باشد اما وقتی دارد، باز هم مدل بالاتر را میخواهد. در خونه هم همینطور. این یک ویژگی طبیعی انسان است. اگر ما بتوانیم این کمالطلبی را در مسیر امور دینی، الهی و اخلاقی قرار بدهیم، به قلههای خیلی بالا میرسیم. نفس ما هم دقیقاً همینطور است. اگر ما بتوانیم تمرینش بدهیم، اگر سختیها را تحمل کنیم و صبر و استقامت داشته باشیم، آن وقت میبینیم که دیگر مشکلات نمیتوانند ما را از پا در بیاورند. ما قوی شدهایم. کسی که این تمرین را نکرده و قوی نیست، با کوچکترین بحران زندگی، مثل یک مشکل مالی، یک بیماری یا یک مسئله خانوادگی، چپه میشود و زندگیاش از هم میپاشد. امام صادق علیه السلام میفرمایند: هرگاه با غمی از غمهای دنیا مواجه شدی، وضو بگیر، به مسجد برو، نماز بخوان و دعا کن. چون خداوند دستور داده «استعینوا بالصبر والصلاه». در جای دیگر همان حضرت میفرمایند: هرگاه مشکل مهمی برای حضرت علی علیه السلام پیش میآمد، به نماز برمیخاستند و سپس این آیه را تلاوت میکردند. یک نمونه عالی از این اتصال و استقامت را در مکتب امام حسین علیه السلام میبینیم. روز تاسوعا به برادرشان قمر بنیهاشم فرمودند برو از دشمن یک شب مهلت بگیر، چون ما میخواهیم امشب را با نماز و قرآن زنده بمانیم. حسین بن علی که فقط برای ثواب و به قصد عبادت خشک نماز نمیخواند، بلکه میخواست خودش و یارانش را برای فردا آماده کند. دقیقاً مصداق «استعینوا بالصبر والصلاه» بود. بعد در ظهر عاشورا در میان آن همه مصیبت و جنگ، میایستد و نماز را به جماعت اقامه میکند. نماز در میان تیرها! این قدرت را از کجا آورده بود؟ از همین نماز و صبر. بعد هم میبینیم عقیلۀ بنیهاشم زینب کبری سلام الله علیها در مقابل یزید میایستد، آنچنان با صلابت با او سخن میگوید که او را محکوم میکند. این روحیه و استقامت از کجا آمده بود؟ از «استعینوا بالصبر والصلاه». این نکته را هم بگویم که فقط در مصائب بزرگ نیست، در مسائل علمی و روزمره هم همینطور است. خاطرهای از شهید بزرگوار و دانشمند هستهای، شهید فخریزاده دارم. ایشان میگفتند در یکی از فرمولهای هستهای، هر کاری کردیم کار پیش نرفت. استاد من شهید شهریاری رو کرد به من گفت: من دیگر چیزی به ذهنم نمیرسد. گفتم خب حالا چکار کنیم؟ گفت: به نظرم باید برویم دو رکعت نماز بخوانیم. رفتیم و نماز خواندیم و مشکل حل شد. یعنی خداوند به برکت نماز، گره کارشان را باز کرد. این یعنی «استعینوا بالصلاه». نماز، انسان را مقاوم میکند و مشکلات را حل میکند. اگر نماز واقعاً نماز باشد، این کارهای بزرگ را برای انسان انجام میدهد. اینکه در مشکلات به سمت نماز هجوم ببریم و به آن پناه ببریم، باید همیشه مد نظر ما باشد. هر جا مشکلات زیاد شد، باید به نماز پناه ببریم. همین امروز ما میبینیم حضرت آقا را؛ آمریکا برای ما دندان تیز کرده و چنگ و دندان نشان میدهد. اما چند روز پیش حضرت آقا فرمودند: ناوهای آمریکا البته ناو چیز خطرناکی است، اما خطرناکتر از آن، آن وسیلهای است که آن ناو را به اعماق دریا خواهد برد. این شجاعت را ببینید! این شجاعت از آن کسی است که الله اکبرش را واقعی گفته است. وقتی ما در نماز میگوییم «الله اکبر» یعنی خدا بزرگتر است از بیت المال، خدا بزرگتر است از افسیفایو، خدا بزرگتر است از ناوهای آمریکا، خدا بزرگتر است از تمام ابرقدرتها. خدایی که ما میپرستیم، خدایی است که ابرقدرتها را نابود کرده است. نمرود را با یک پشه از بین برد، فرعون را بدون جنگ و با یک موج از بین برد، ابوجهل و ابوسفیان و دیگر ابرقدرتهای زمان خود را از بین برد. این خدای پیامبران، خدای ما هم هست، خدای جمهوری اسلامی هم هست. کسانی که واقعاً نمازشان نماز است و با معنا میگویند «الله اکبر»، از هیچ دشمنی نمیترسند.
تاکنون نظری ثبت نشده است