رمضان، ماه خودشناسی و رحمت بی پایان،1

1 تعداد قطعات
22 دقیقه مدت قطعه
7 دریافت شده

پخش

مناسبت مذهبی : رمضان 1404

نام سریالی : رمضان، ماه خودشناسی و رحمت بی پایان

منو

توضیحات
قطعات
مشخصات
تصاویر

سخنرانی حجت الاسلام حبیب الله فرحزاد با موضوع «رمضان، ماه خودشناسی و رحمت بی پایان»، جلسه اول: گشودن درهای رحمت الهی، سال 1404

استعینوا بالصبر و الصلاة و إنها لکبیرة إلا علی الخاشعین. بهترین ذکر، بهترین دعا و بهترین توسل کوتاه به پیامبر و آل پیامبر، صلوات بر محمد و آل محمد است. اللهم صل علی محمد و آل محمد. در همه ایام، ذکر صلوات بهترین ذکرها و دعاهاست، ولی در ماه مبارک رمضان و بالخصوص در شب و روز جمعه این ماه، سفارش بیشتری شده است. در روایت داریم از ظهر پنجشنبه تا غروب جمعه، فرشته‌هایی مأمور نوشتن این ذکر بلند مرتبه هستند که خیلی فوق‌العاده است. امام صادق علیه السلام فرمودند در میان اعمال شب و روز جمعه که زیاد است، عملی افضل و برتر از صلوات بر محمد و آل محمد نداریم. این روایت باز هم بشارت زیادی در آن است. پیغمبر ما فرمودند دری از بهشت در ماه مبارک رمضان باز می‌شود و دری از جهنم بسته می‌شود. شیاطین در غل و زنجیرند. از شب اول، دری از رحمت باز می‌شود، دری از رحمت مخصوص تا آخر ماه مبارک رمضان. این تعبیر، تعبیر بلندی است. فرمودند هر شب ماه رمضان، خدای متعال یک میلیون نفر را از آتش جهنم آزاد می‌کند. اینقدر آمرزش خدا در این ماه زیاد است. ولی در شب و روز جمعه ماه رمضان، هر ساعتی یک میلیون نفر! خیلی است عدد میلیون. در ماه مبارک رمضان هر شب یک میلیون نفر یعنی خیلی زیاد. در شب و روز جمعه یعنی ریزش رحمت خدا خیلی زیاد است. روایات عجیب و فوق‌العاده‌ای در فضیلت ماه مبارک رمضان به ما رسیده که من چندتایش را عرض می‌کنم. پیغمبر خاتم حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه و آله و سلم فرمودند: لَوْ یَعْلَمُ الْعِبَادُ مَا فِی رَمَضَانَ لَتَمَنَّتْ أُمَّتِی أَنْ یَکُونَ السَّنَةُ کُلُّهَا. اگر مردم می‌دانستند که در ماه رمضان چه فضائلی هست، چه کراماتی هست، چه ریزش رحمتی هست، باطن شما درک نمی‌کند. ما یک ظاهری می‌بینیم ولی اولیای خدا باطنش را می‌بینند که دری از رحمت باز است، مهمانی ملائکه است، رحمت و مغفرت و آمرزش است، نوازش ملائکه به روزه‌دار چقدر است. اگر مردم می‌دانستند ماه رمضان چقدر ماه مهمی است، آرزو می‌کردند ای کاش همه ایام سال، دوازده ماه، ماه رمضان بود. ولی چه کنم که قدر خود را نمی‌دانیم. ما وقتی قدر خودمان را ندانیم... این هم نکته مهمی است. می‌خواهم عرض کنم بالاترین علم و معرفت‌ها خودشناسی است. ما از خودشناسی موضوع بالاتر نداریم. خودشناسی مقدمه خداشناسی است. مَنْ عَرَفَ نَفْسَهُ فَقَدْ عَرَفَ رَبَّهُ. کسی که واقعاً خودش را پیدا کند و بشناسد، به تحقیق حتماً خدا را می‌شناسد. خودشناسی مقدمه پیغمبرشناسی است. خودت را نشناسی پیغمبر را هم نمی‌شناسی. انسان کامل را اگر پیدا نکنی، کل را هم نمی‌توانی پیدا کنی. خودشناسی مقدمه امام‌شناسی است. خودشناسی مقدمه جهان‌شناسی است. حقیقت آسمان و زمین و فرشته و جن و انس چیست؟ اول باید خودت را پیدا کنی. لذا در روایات ما راجع به خودشناسی و خودپیداکردن، آیات و روایات فراوان داریم. یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا عَلَیْکُمْ أَنْفُسَکُمْ لَا یَضُرُّکُمْ مَنْ ضَلَّ إِذَا اهْتَدَیْتُمْ. بر شما باد خودتان را پیدا کنید. اول خودت را بشناس، خودت را دریاب، خودت را پاک کن. وقتی آدم آینه شد، پاک شد، همه چیز را حقیقتش را می‌بیند. ولی اگر تیره و تار باشد، آینه که تیره و تار است چیزی را نشان نمی‌دهد. روح ما و جان ما و قلب ما هم همین طور است. اگر پاک شدی، همه حقایق عالم را می‌بینی. مثل آینه‌ای که همه چیز را پاک نشان می‌دهد. حالا این نکته قشنگی است: همه موجودات خودشان را نشان می‌دهند. انسان‌ها، حیوانات، جمادات، گل و گیاه، شکوفه، همه چیز. ولی یک چیز است که خودش را نشان نمی‌دهد، شما را نشان می‌دهد. آن چیز چیست؟ آینه است. آینه خودش را نشان نمی‌دهد، شما را نشان می‌دهد. خیلی نکته قشنگی است. تمام موجودات، هر چه در عالم است، همه خودشان را نشان می‌دهند. ولی آینه چی؟ آینه شما را نشان می‌دهد. چون اینقدر زلال و صاف و شفاف است، هر کس که می‌آید جلویش، او را نشان می‌دهد. خودش را نشان نمی‌دهد، خودنمایی ندارد. انسان هم اگر شفاف شد، پاک شد، زلال شد، همه موجودات را می‌تواند درک کند. لَا یَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ. این مس معنی ظاهریش این است که بدون وضو نمی‌شود دست بکشید. این معنی ظاهرش است. بدون وضو کلام خدا را نمی‌توانیم مس کنیم. اما معنی باطنی هم دارد. معنی باطنیش این است که محال است کسی باطن قرآن، حقیقت قرآن، روح قرآن، معارف قرآن را پیدا کند و مس کند و درک کند، الا اینکه پاک شده باشد.
چه وقت امام زمان در خانه دل ما می‌آید؟ چه وقت این قرآنی که ما تلاوت می‌کنیم به دل ما می‌نشیند؟ ما را پاک می‌کند؟ ما را نورانی می‌کند؟ زندگی‌مان را عوض می‌کند؟ وقتی که ما از گناه پاک بشویم، از رذائل اخلاقی پاک بشویم، از ظلمت‌ها و تاریکی‌ها پاک بشویم. هر به مقداری که پاک بشوی، نسبی هم باشد، به همان مقدار نور در وجودت تجلی پیدا می‌کند. آیه قرآن هم داریم: وَإِمَّا یَنزَغَنَّکَ مِنَ الشَّیْطَانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ. وقتی که وسوسه‌ای از شیطان به سراغت آمد، به خدا پناه ببر. اگر شیطان تلنگری زد، پناه به خدا ببر. أعوذ بالله من الشیطان الرجیم. خب ما خیلی وقت‌ها اعوذبالله گفتیم، شیطان ما را ول نمی‌کند. بسم الله گفتیم، شیطان ما را ول نمی‌کند. معلوم نیست لفظ خالی گفتن، شیطان را دور کند. اعوذبالله لفظ خالی شیطان را از ما دور می‌کند؟ وقتی دور می‌کند که دلت با این زبانت یکی باشد، رفتارت با این همراه باشد. یعنی واقعاً محیط گناه را ترک کنی، واقعاً فکر بد را رها کنی، از شیطان عملاً فاصله بگیری. وقتی نور می‌آید تاریکی می‌رود. نور که آمد، شیطان می‌رود، تاریکی می‌رود.