display result search
سخنرانی حجت الاسلام محمد رضا عابدینی با موضوع «مراقبه در ماه خدا»
با کلامی از مرحوم آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب شریف المراقبات که سفارش به دوستان میکنم و ترجمه شده است، در این ماه استفاده کنند. گفتگوهایی با انسان دارد و مسائل زیبایی را در مراقبه این ماه دارد. جزء دستوراتی بود که حضرت آیت الله بهجت میفرمودند: به این کتابها در این ایام اعتنای ویژه کنید. در سه ماه رجب و شعبان و رمضان انسان باید به این کتابهای ادعیه توجه ویژه داشته باشد و بیشتر دم دستش باشد.
اساس اینکه انسان حبوط کرد، براساس خوردنی بود که منع شده بود. به این درخت در بهشت نزدیک نشوید. وقتی از آن خوردند حبوط کردند. این حبوط منشأش با خوردن محقق شد، وقتی شیطان شنید که آدم در بهشت میخورد، در زمین حبوط کرده بود، ساز و دهل زد که راه نفوذم را پیدا کردم. بقیه مسأله از این نشأت میگیرد. این آغاز است و این آغاز که آمد بقیه راه پیدا میکنند. ماه رمضان در جواب آن حبوط است که اگر حبوط و سقوط انسان محقق شده راه برگشت را این نخوردن و نیاشامیدن در این ایام و لحظات و خوردن به امر، هم خوردن و هم نخوردن در ماه رمضان به امر الهی است. انسان در ماه رمضان تابع امر الهی است. این برای آنجایی است که انسان میخواست سرعت وصولش بیشتر شود. وقتی کسی بخواهد سرعت حرکتش بیشتر باشد، مراقبت باید بیشتر باشد و وسط راه بایستد و نگاه کند، توقف گاهها مباحات بودند، وقتی انسان تابع امر است در حرکت و سیر است. میفرماید: در ماه رمضان پذیرایی خدا به این است که دائماً انسان به امر است و در سیر است. سرعتش کم نمیشود. اساسش با تخطئه سلطمه احکام بدن است. یعنی در ماه رمضان خدای سبحان در این ماه با تخطئه سلطه احکام بدن، یعنی احکام بدن تسلط بر انسان نداشته باشند و تابع امر خدا باشند. گرسنه و تشنه شدی صبر کن تا وقتی من میگویم. حالات انبیاء همینطور است و همه کارهایشان به امر است اما انسانهای دیگر طوری از نظام وجودی انبیاء و اولیاء را محقق میکنند. لذا خیلی از کارهایشان که قبلاً مباح بوده به امر الهی میشود و احکام بدن ضعیف میشود. هرچقدر احکام بدن ضعیفتر شود، احکام روح قویتر میشود. دنیا و آخرت دو هوو هستند. اگر احکام بدن قوی شد، احکام روح ضعیف میشود. اما اگر احکام روح قوی و احکام بدن ضعیف شد، جسم روحانی میشود.
آمیرزا جواد آقای ملکی تبریزی چند روایت میآورند، این نکته که حتماً زیارت وداع ماه رمضان که در صحیفه سجادیه هست را روزهای اول بخوانیم. این جزء دستورات اولیای سابق بوده که همیشه میفرمودند: زیارت وداع را از ابتدای رمضان بخوانید، با اینکه زیارت وداع است اما اینقدر اسرار دارد که اگر آن موقع بخوانید حسرت دارد که چرا زودتر نمیدانستم. خطاب در این ماه و زیارت با سلام تخاطبی با ماه است. اگر اینطور است یعنی این ماه زنده است و شعور دارد و قابل تخاطب است. اگر ماه را زنده دیدیم مراقبه ما در ماهی که زنده است، فرق میکند تا جایی که ما وارد ماه شدیم، اما ماه یک چیزی مثل ایام دیگر است. نه، این زنده است و با انسان تخاطب دارد.
با کلامی از مرحوم آیت الله میرزا جواد آقا ملکی تبریزی در کتاب شریف المراقبات که سفارش به دوستان میکنم و ترجمه شده است، در این ماه استفاده کنند. گفتگوهایی با انسان دارد و مسائل زیبایی را در مراقبه این ماه دارد. جزء دستوراتی بود که حضرت آیت الله بهجت میفرمودند: به این کتابها در این ایام اعتنای ویژه کنید. در سه ماه رجب و شعبان و رمضان انسان باید به این کتابهای ادعیه توجه ویژه داشته باشد و بیشتر دم دستش باشد.
اساس اینکه انسان حبوط کرد، براساس خوردنی بود که منع شده بود. به این درخت در بهشت نزدیک نشوید. وقتی از آن خوردند حبوط کردند. این حبوط منشأش با خوردن محقق شد، وقتی شیطان شنید که آدم در بهشت میخورد، در زمین حبوط کرده بود، ساز و دهل زد که راه نفوذم را پیدا کردم. بقیه مسأله از این نشأت میگیرد. این آغاز است و این آغاز که آمد بقیه راه پیدا میکنند. ماه رمضان در جواب آن حبوط است که اگر حبوط و سقوط انسان محقق شده راه برگشت را این نخوردن و نیاشامیدن در این ایام و لحظات و خوردن به امر، هم خوردن و هم نخوردن در ماه رمضان به امر الهی است. انسان در ماه رمضان تابع امر الهی است. این برای آنجایی است که انسان میخواست سرعت وصولش بیشتر شود. وقتی کسی بخواهد سرعت حرکتش بیشتر باشد، مراقبت باید بیشتر باشد و وسط راه بایستد و نگاه کند، توقف گاهها مباحات بودند، وقتی انسان تابع امر است در حرکت و سیر است. میفرماید: در ماه رمضان پذیرایی خدا به این است که دائماً انسان به امر است و در سیر است. سرعتش کم نمیشود. اساسش با تخطئه سلطمه احکام بدن است. یعنی در ماه رمضان خدای سبحان در این ماه با تخطئه سلطه احکام بدن، یعنی احکام بدن تسلط بر انسان نداشته باشند و تابع امر خدا باشند. گرسنه و تشنه شدی صبر کن تا وقتی من میگویم. حالات انبیاء همینطور است و همه کارهایشان به امر است اما انسانهای دیگر طوری از نظام وجودی انبیاء و اولیاء را محقق میکنند. لذا خیلی از کارهایشان که قبلاً مباح بوده به امر الهی میشود و احکام بدن ضعیف میشود. هرچقدر احکام بدن ضعیفتر شود، احکام روح قویتر میشود. دنیا و آخرت دو هوو هستند. اگر احکام بدن قوی شد، احکام روح ضعیف میشود. اما اگر احکام روح قوی و احکام بدن ضعیف شد، جسم روحانی میشود.
آمیرزا جواد آقای ملکی تبریزی چند روایت میآورند، این نکته که حتماً زیارت وداع ماه رمضان که در صحیفه سجادیه هست را روزهای اول بخوانیم. این جزء دستورات اولیای سابق بوده که همیشه میفرمودند: زیارت وداع را از ابتدای رمضان بخوانید، با اینکه زیارت وداع است اما اینقدر اسرار دارد که اگر آن موقع بخوانید حسرت دارد که چرا زودتر نمیدانستم. خطاب در این ماه و زیارت با سلام تخاطبی با ماه است. اگر اینطور است یعنی این ماه زنده است و شعور دارد و قابل تخاطب است. اگر ماه را زنده دیدیم مراقبه ما در ماهی که زنده است، فرق میکند تا جایی که ما وارد ماه شدیم، اما ماه یک چیزی مثل ایام دیگر است. نه، این زنده است و با انسان تخاطب دارد.
تاکنون نظری ثبت نشده است