display result search
- 25
- 1000
- 1000
- 1000
ظرف وجود انسان و کسب فیوضات، 2
سخنزانی استاد محمد شجاعی با موضوع "ظرف وجود انسان و کسب فیوضات"، جلسه دوم: آشتی با معشوق، شرط گشایش امورات، سال 1404
انسان! این موجود بزرگ را خداوند چگونه آفریده است؟ او جلوهای از ذات بینهایت خداست. روح انسان از جنس خداست؛ بنابراین ذاتش بینهایت است. ما خودمان چیزی نداریم؛ هر چه هست خداست. اما آن جلوه الهی که در ما قرار داده شده، بینهایت است. پس چرا انسان خودش را در محدودیتها زندانی میکند؟ انسان باید در انتخابها، ارتباطات، رفتارها و حتی چینش فکریاش، سراغ بینهایت برود؛ نه سراغ چیزهای محدود، فشارها و کوچکبودنها. اگر روح انسان برای پرواز تا بینهایت ساخته شده، چرا بعضیها بیست سال، سی سال، چهل سال درگیر قبرهای جمادی، گیاهی و حیوانیِ زندگی میمانند؟ چرا همیشه درگیر این است که کی چی گفت؟ چرا این کار را کردم؟ نباید فلان کار را میکردم...؟ این همان فشار قبر در دنیاست. غم دنیا، انسان را به جهنم میکشاند. پیامبر فرمود: مَنْ بَکَى عَلَى الدُّنْیَا دَخَلَ النَّار. غم، یک بیماری روحی است و ما خودمان آن را انتخاب میکنیم. اگر میخواهی از غم نجات پیدا کنی، باید تعلّقت را به امور محدود کنار بگذاری. میتوانی برای زندگیات همّت داشته باشی، تلاش کنی، اما غم نخوری. غم خوردن برای این چیزهای محدود، شأن انسانِ بینهایت نیست. امیرالمؤمنین علیهالسلام راه رهایی را به ما میگوید: اگر میخواهی آزاد باشی، اگر میخواهی شاد باشی، اگر میخواهی در ابعاد جمادی، گیاهی، حیوانی و عقلیات خیر و برکت جاری شود، یک راه بیشتر ندارد: أَصْلِحْ مَا بَیْنَکَ وَبَیْنَ اللَّهِ. بین خودت آن خود اصلیات که روح خدایی است و خدا را اصلاح کن. با معشوقت آشتی کن. او هم مربی توست (رب)، هم معشوق توست. وقتی با خدا آشتی کردی، خداوند قول میدهد: أَصْلَحَ اللَّهُ مَا بَیْنَهُ وَبَیْنَ النَّاس. خداوند همه کارهای دنیایت را خودش به عهده میگیرد. اما اگر رابطهات با خدا خراب شود، رابطه ربوبیّت خدا با تو قطع میشود. در این حالت، بخشهای مختلف وجودت جمادی، گیاهی، حیوانی، عقلی بیرهبر میمانند. انتخابهایت اشتباه میشود: در مال و کارت ورشکسته میشوی، در سلامتات بیماری میگیری، در رابطهات شکست میخوری، در فکر و تصمیمگیریات گمراه میشوی. اوج آشتی با خدا، آشتی با امام زمانت است. امام، آن ربّ و مربی عالم است. وقتی رابطهات با امام زمان علیهالسلام اصلاح شود، رابطهات با خدا اصلاح میشود. چطور رابطهات را با امام زمان اصلاح کنی؟ برو کنارش. بگو: آقا من پیشتم. تو را تنها نمیگذارم. در زیارت آل یاسین، امام به ما دو کلمه یاد میدهد که به او بگوییم: نُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدٌّ وَ مَوَدَّتِی لَکُمْ خَالِصٌ، یعنی: همه وجودم، نصرت و یاریام برای شما آماده است. و محبّت و عشقم برای شما خالص است. این یعنی مودّت. مودّت یعنی فدا کردن خودت در راه معشوق. یعنی تمام وجودت را برای امام زمانت کنی. اما یک سلاح کلیدی داریم: استغاثه. استغاثه یعنی فریاد از روی درماندگی، یعنی جیغ برای خدا و امام زمان. قرآن و تاریخ انبیا به ما نشان میدهد که نصرت الهی وقتی میرسد که بنده کاملاً خود را ناچیز بداند و فقط به خدا متوسل شود. نوح گفت: رَبِّ إِنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِر. موسی گفت: رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیر. حتی پیامبران اولوالعزم هم در اوج قدرت، وقتی به بنبست میرسیدند، استغاثه میکردند. ما چرا فکر میکنیم میتوانیم با قدرت عقل، علم و برنامهریزیِ خودمان کشور و زندگیمان را بسازیم؟ این شرک است. خداوند میفرماید: اگر دعا نکنید، به شما توجهی نمیکنم. قیلَ مَا سِلَاحُ الْأَنْبِیَاءِ؟ قَالَ الدُّعَاء. سلاح انبیا دعا بود. امروز سلاح ما در مقابل این همه فتنه و مشکل، استغاثه است. اگر میخواهید فردا در صف یاران امام زمان باشید، امروز باید خودتان را آماده کنید. امام صادق علیهالسلام فرمود: حتی یک تیر هم برای جنگ زمان امامت آماده کنید. کسی که دلش برای امام زمان بتپد، خداوند عمرش را طولانی میکند تا به ظهور برسد و در رکابش باشد. بیایید فرهنگ استغاثه را در زندگی خود و در جامعه زنده کنیم. در خانهها، مساجد، حسینیهها، جمعهها فریاد یا صاحب الزمان را بلند کنیم. کتابهای دعا مثل صحیفه فاطمیه و صحیفه سجادیه را بخوانیم. خودمان را با معشوق حقیقیمان آشتی دهیم. اگر صلح با خدا و امام زمان محقّق شود، همه چیز سامان مییابد.
انسان! این موجود بزرگ را خداوند چگونه آفریده است؟ او جلوهای از ذات بینهایت خداست. روح انسان از جنس خداست؛ بنابراین ذاتش بینهایت است. ما خودمان چیزی نداریم؛ هر چه هست خداست. اما آن جلوه الهی که در ما قرار داده شده، بینهایت است. پس چرا انسان خودش را در محدودیتها زندانی میکند؟ انسان باید در انتخابها، ارتباطات، رفتارها و حتی چینش فکریاش، سراغ بینهایت برود؛ نه سراغ چیزهای محدود، فشارها و کوچکبودنها. اگر روح انسان برای پرواز تا بینهایت ساخته شده، چرا بعضیها بیست سال، سی سال، چهل سال درگیر قبرهای جمادی، گیاهی و حیوانیِ زندگی میمانند؟ چرا همیشه درگیر این است که کی چی گفت؟ چرا این کار را کردم؟ نباید فلان کار را میکردم...؟ این همان فشار قبر در دنیاست. غم دنیا، انسان را به جهنم میکشاند. پیامبر فرمود: مَنْ بَکَى عَلَى الدُّنْیَا دَخَلَ النَّار. غم، یک بیماری روحی است و ما خودمان آن را انتخاب میکنیم. اگر میخواهی از غم نجات پیدا کنی، باید تعلّقت را به امور محدود کنار بگذاری. میتوانی برای زندگیات همّت داشته باشی، تلاش کنی، اما غم نخوری. غم خوردن برای این چیزهای محدود، شأن انسانِ بینهایت نیست. امیرالمؤمنین علیهالسلام راه رهایی را به ما میگوید: اگر میخواهی آزاد باشی، اگر میخواهی شاد باشی، اگر میخواهی در ابعاد جمادی، گیاهی، حیوانی و عقلیات خیر و برکت جاری شود، یک راه بیشتر ندارد: أَصْلِحْ مَا بَیْنَکَ وَبَیْنَ اللَّهِ. بین خودت آن خود اصلیات که روح خدایی است و خدا را اصلاح کن. با معشوقت آشتی کن. او هم مربی توست (رب)، هم معشوق توست. وقتی با خدا آشتی کردی، خداوند قول میدهد: أَصْلَحَ اللَّهُ مَا بَیْنَهُ وَبَیْنَ النَّاس. خداوند همه کارهای دنیایت را خودش به عهده میگیرد. اما اگر رابطهات با خدا خراب شود، رابطه ربوبیّت خدا با تو قطع میشود. در این حالت، بخشهای مختلف وجودت جمادی، گیاهی، حیوانی، عقلی بیرهبر میمانند. انتخابهایت اشتباه میشود: در مال و کارت ورشکسته میشوی، در سلامتات بیماری میگیری، در رابطهات شکست میخوری، در فکر و تصمیمگیریات گمراه میشوی. اوج آشتی با خدا، آشتی با امام زمانت است. امام، آن ربّ و مربی عالم است. وقتی رابطهات با امام زمان علیهالسلام اصلاح شود، رابطهات با خدا اصلاح میشود. چطور رابطهات را با امام زمان اصلاح کنی؟ برو کنارش. بگو: آقا من پیشتم. تو را تنها نمیگذارم. در زیارت آل یاسین، امام به ما دو کلمه یاد میدهد که به او بگوییم: نُصْرَتِی لَکُمْ مُعَدٌّ وَ مَوَدَّتِی لَکُمْ خَالِصٌ، یعنی: همه وجودم، نصرت و یاریام برای شما آماده است. و محبّت و عشقم برای شما خالص است. این یعنی مودّت. مودّت یعنی فدا کردن خودت در راه معشوق. یعنی تمام وجودت را برای امام زمانت کنی. اما یک سلاح کلیدی داریم: استغاثه. استغاثه یعنی فریاد از روی درماندگی، یعنی جیغ برای خدا و امام زمان. قرآن و تاریخ انبیا به ما نشان میدهد که نصرت الهی وقتی میرسد که بنده کاملاً خود را ناچیز بداند و فقط به خدا متوسل شود. نوح گفت: رَبِّ إِنِّی مَغْلُوبٌ فَانْتَصِر. موسی گفت: رَبِّ إِنِّی لِمَا أَنْزَلْتَ إِلَیَّ مِنْ خَیْرٍ فَقِیر. حتی پیامبران اولوالعزم هم در اوج قدرت، وقتی به بنبست میرسیدند، استغاثه میکردند. ما چرا فکر میکنیم میتوانیم با قدرت عقل، علم و برنامهریزیِ خودمان کشور و زندگیمان را بسازیم؟ این شرک است. خداوند میفرماید: اگر دعا نکنید، به شما توجهی نمیکنم. قیلَ مَا سِلَاحُ الْأَنْبِیَاءِ؟ قَالَ الدُّعَاء. سلاح انبیا دعا بود. امروز سلاح ما در مقابل این همه فتنه و مشکل، استغاثه است. اگر میخواهید فردا در صف یاران امام زمان باشید، امروز باید خودتان را آماده کنید. امام صادق علیهالسلام فرمود: حتی یک تیر هم برای جنگ زمان امامت آماده کنید. کسی که دلش برای امام زمان بتپد، خداوند عمرش را طولانی میکند تا به ظهور برسد و در رکابش باشد. بیایید فرهنگ استغاثه را در زندگی خود و در جامعه زنده کنیم. در خانهها، مساجد، حسینیهها، جمعهها فریاد یا صاحب الزمان را بلند کنیم. کتابهای دعا مثل صحیفه فاطمیه و صحیفه سجادیه را بخوانیم. خودمان را با معشوق حقیقیمان آشتی دهیم. اگر صلح با خدا و امام زمان محقّق شود، همه چیز سامان مییابد.
تاکنون نظری ثبت نشده است