display result search
سخنرانی دکتر سید مصطفی خوش چشم با موضوع «اعتراض یا اغتشاش»، سال 1404
دخالت آمریکا در صورت شلیک به معترضان؛ اینگونه موضعگیریها بیش از آنکه نشانه آمادگی برای اقدام نظامی باشد، مصرف رسانهای و روانی دارد. در منطق جنگ، اصل غافلگیری یک قاعده بدیهی است و هیچ بازیگری که قصد عملیات واقعی دارد، آن را از قبل اعلام نمیکند. ترامپ از پیش میدانست که طی ساعات آینده قرار است عملیاتی در ونزوئلا انجام شود و با انتشار این پیام تلاش کرد هم ژست بازدارندگی بگیرد و هم از تبعات آن بهرهبرداری سیاسی کند. در واقع، این پیام حامل معنای غیرمستقیم دیگری است و نباید آن را تهدید نظامی فوری تلقی کرد.
از ماهها قبل هشدار داده شده بود که تقابل وارد فاز «جنگ ترکیبی» میشود. در این چارچوب، اقدام نظامی مستقیم تنها در صورتی در دستور کار قرار میگیرد که پاسخ دو سؤال کلیدی برای طرف مقابل روشن باشد؛ نخست اینکه آیا در صورت حمله، ایران به سمت ساخت سلاح هستهای میرود یا نه، و دوم اینکه آیا ایران در واکنش، مراکز راهبردی رژیم صهیونیستی مانند رآکتور دیمونا را هدف قرار میدهد یا خیر.
معنای واقعی این پرسشها سنجش میزان عبور ایران از خطوط بازدارنده است. تجربه جنگ اخیر نشان داد که با وجود پاسخ قاطع ایران، طرف مقابل به این جمعبندی رسید که در صورت تداوم درگیری، آسیبپذیریاش بهمراتب بیشتر خواهد بود. به همین دلیل نیز از گسترش دامنه حملات به زیرساختهای حیاتی ایران، از جمله پالایشگاهها، خودداری کرد.
پس از ناکامی در میدان نظامی، تمرکز دشمن بهسمت اغتشاش داخلی سوق داده شد. برآورد آنها این بود که تنها در صورت شکلگیری اغتشاشی بسیار گسترده، میتوان سناریوهای بعدی مانند فعالسازی گروههای تروریستی، تشدید ناامنی و حتی تجزیهسازی را پیش برد. اما این پروژه نیز با افزایش انسجام اجتماعی و ناکامی در بالا بردن «عدد اغتشاش» با شکست مواجه شد.
دخالت آمریکا در صورت شلیک به معترضان؛ اینگونه موضعگیریها بیش از آنکه نشانه آمادگی برای اقدام نظامی باشد، مصرف رسانهای و روانی دارد. در منطق جنگ، اصل غافلگیری یک قاعده بدیهی است و هیچ بازیگری که قصد عملیات واقعی دارد، آن را از قبل اعلام نمیکند. ترامپ از پیش میدانست که طی ساعات آینده قرار است عملیاتی در ونزوئلا انجام شود و با انتشار این پیام تلاش کرد هم ژست بازدارندگی بگیرد و هم از تبعات آن بهرهبرداری سیاسی کند. در واقع، این پیام حامل معنای غیرمستقیم دیگری است و نباید آن را تهدید نظامی فوری تلقی کرد.
از ماهها قبل هشدار داده شده بود که تقابل وارد فاز «جنگ ترکیبی» میشود. در این چارچوب، اقدام نظامی مستقیم تنها در صورتی در دستور کار قرار میگیرد که پاسخ دو سؤال کلیدی برای طرف مقابل روشن باشد؛ نخست اینکه آیا در صورت حمله، ایران به سمت ساخت سلاح هستهای میرود یا نه، و دوم اینکه آیا ایران در واکنش، مراکز راهبردی رژیم صهیونیستی مانند رآکتور دیمونا را هدف قرار میدهد یا خیر.
معنای واقعی این پرسشها سنجش میزان عبور ایران از خطوط بازدارنده است. تجربه جنگ اخیر نشان داد که با وجود پاسخ قاطع ایران، طرف مقابل به این جمعبندی رسید که در صورت تداوم درگیری، آسیبپذیریاش بهمراتب بیشتر خواهد بود. به همین دلیل نیز از گسترش دامنه حملات به زیرساختهای حیاتی ایران، از جمله پالایشگاهها، خودداری کرد.
پس از ناکامی در میدان نظامی، تمرکز دشمن بهسمت اغتشاش داخلی سوق داده شد. برآورد آنها این بود که تنها در صورت شکلگیری اغتشاشی بسیار گسترده، میتوان سناریوهای بعدی مانند فعالسازی گروههای تروریستی، تشدید ناامنی و حتی تجزیهسازی را پیش برد. اما این پروژه نیز با افزایش انسجام اجتماعی و ناکامی در بالا بردن «عدد اغتشاش» با شکست مواجه شد.
تاکنون نظری ثبت نشده است