display result search
سخنرانی حجت الاسلام ناصر شهیدی با موضوع "صبر، رمز زندگی مهدوی"، سال 1404
بحث، درباره دوران غیبت کبری و وظایف ما در این دوران است. ما که خود را محب و دوستدار امام زمان میدانیم و توفیق حضور در این مکان مقدس را داریم، همه آرزویمان این است که در ظهور حضرت مؤثر باشیم. اما سوال اینجاست که در این دوران غیبت، چگونه باید عمل کنیم؟ هم در مسائل فردی و هم در مسائل اجتماعی، عملکرد ما چگونه باید باشد تا زندگیمان رنگ و بوی مهدوی بگیرد و رضایت حضرت ولی عصر عجل الله و جدّه بزرگوارشان حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها را جلب کند؟ همان طور که در فرازی از زیارت جامعه کبیره میخوانیم: یا ولی الله، ان بینی و بین الله عزوجل ذنوباً لا یأتی علیها الا رضاکم؛ یعنی بین ما و خداوند متعال، گناهان ما فاصله انداخته است. این گناهان هم فردی هستند؛ مثل خطاهای چشم، گوش، ذهن و زبان. هم اجتماعی هستند؛ کارهایی که در جامعه انجام میدهیم و شاید خودمان هم متوجه نباشیم. این گناهان، چه صغیره و چه کبیره، دانه دانه بین ما و خدا فاصله میاندازند و نتیجهاش این میشود که دعاهایمان به اجابت نمیرسد. وقتی دعا مستجاب نشود، دوران غیبت طولانیتر میشود، گرفتاریها بیشتر میشود، باران رحمت نمیبارد، زندگیها بیبرکت میشود و عمر، برکتش را از دست میدهد. همه ما در این دوران سخت، این تجربهها را داریم که عمر با سرعت عجیبی میگذرد و ما به اهداف والای دنیا و آخرتمان نمیرسیم. اما نسخه چیست؟ آیه آخر سوره آلعمران بارها شنیدهاید: یا ایها الذین آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا. این آیه یک دستورالعمل کامل است که هم در زندگی فردی و هم اجتماعی میتواند تأثیرگذار باشد. امام صادق علیهالسلام فرمودند: طوبیٰ للصابرین فی غیبته؛ خوشا به حال کسانی که در دوران غیبت، اهل صبر هستند. معنای این صبر چیست؟ در بعد فردی، صبر یعنی استقامت در بندگی و دوری از گناه. ما در ماه شعبان هستیم، ماهی که پیامبر اکرم صلی الله و ائمه علیهمالسلام بسیار بر استغفار در آن تأکید کردهاند. استغفرالله و اسأله التوبة مختصرترین ذکری است که برای این ماه سفارش شده است. همچنین صدقه دادن در شب جمعه ثواب ویژهای دارد. اما هدف از همه این عبادات، رسیدن به جایی است که زندگی ما خدایی شود. وقتی در نماز امام زمان عجلالله در مسجد جمکران، صد مرتبه یا کافیَ الخَلقِ یا کافیَ المُهمّاتِ میگوییم، این ذکر نباید فقط لقلقه زبان باشد. این ذکر باید ما را به این مرحله برساند که همه کاره را خدا بدانیم و به او اعتماد کنیم. این نماز بسیار عجیب است. بزرگان فرمودهاند خواندن این دو رکعت نماز در مسجد جمکران مانند این است که در خانه خدا نماز بخوانی و در برآورده شدن حوائج دنیوی و اخروی، کمتر عملی مثل آن میتواند مؤثر باشد و حلال مشکلات باشد. اگر میخواهیم زندگی ما در محضر امام زمان معنا پیدا کند و وقتی میگوییم بأبی انتم و امی و نفسی و اهلی و مالی، واقعاً باور کنیم که ایشان شاهد و ناظر بر زندگی ما هستند، باید به این نکته توجه کنیم. حدیث معروفی از امام صادق علیهالسلام نقل شده که شخصی با وجود نهی امام، به سفری رفت و سود زیادی هم کرد. وقتی برگشت و علت را پرسید، امام به او یادآوری کردند که در آن سفر، در محلی از خستگی خوابش برد و دو رکعت نماز صبحش قضا شد. امام فرمودند: مادر ما فاطمه سلاماللهعلیها از این سفر که باعث قضای نمازت شد، راضی نبودند. این نشان میدهد که حتی مسائل به ظاهر کوچک، چقدر در زندگی دنیوی و اخروی ما تأثیرگذار است. باید به امام زمان اعتماد کنیم. این ایمان داشتن یعنی اعتماد کردن. خیلی از جوانهای ما به خاطر مشکلات اقتصادی از ازدواج عقب میافتند. اگر ما واقعاً به امام زمان ایمان داشته باشیم، یعنی باور کنیم این عالم، خدایی دارد که حکمفرمای آن خداست و او از راهی که فکرش را نمیکنیم روزی میرساند. در بعد اجتماعی، صابروا یعنی صبر جمعی و استقامت در برابر دشمن. حضور پرشور مردم در راهپیمایی 22 بهمن، مصداق همین صبر اجتماعی بود. مردم ما میدانند اگر دشمن به این مملکت دست پیدا کند، چه بلایی سر ایمان و اعتقاد مردم میآورد. دشمن اصلیترین هدفش، گرفتن ایمان از جوانان ماست.
برای اینکه در این مسیر ثابت قدم بمانیم، باید معرفت خود را نسبت به امام زمان روز به روز افزایش دهیم. امام جواد علیهالسلام میفرمایند: دو روز یک شیعه نباید مثل هم باشد در کسب معرفت. یعنی فردا که غروب جمعه میشود، باید معرفت ما نسبت به امام زمان از امشب بیشتر شده باشد. با مطالعه، با گوش دادن به سخنرانیهای اعتقادی و شرکت در مجالس معرفت. اگر معرفت نباشد، حدیث معروف مَن ماتَ و لَم یَعرِف إمامَ زَمانِهِ ماتَ مِیتَةً جاهِلِیَّةً به ما هشدار میدهد که مرگ چنین کسی، مرگ جاهلیت است. وقتی در قبر از او سوال میشود امامت کیست؟ چون معرفت ندارد، نمیتواند جواب بدهد. در این ماه شعبان و در این شب جمعه، باید برنامه داشته باشیم. در بعد فردی، باید اهل محاسبه و مراقبه باشیم. مواظب زبانمان باشیم، مواظب کسب و کار و غذای حلالمان باشیم. اجازه بدهید کلامم را با حدیثی از امام سجاد علیهالسلام به پایان ببرم. امام به ابا خالد کابلی فرمودند: به خدا قسم ای ابا خالد! اهل زمان غیبت او (امام زمان) که به امامت او معتقدند و منتظر ظهور او هستند، از همه مردم هر زمانی برتر و افضلاند. بعد دلیلش را فرمودند: به خاطر معرفت و عقلی که خدا به آنها داده است. پیامبر اکرم صلی الله هم فرمودند که اگر به مردم آن زمان، آنچه به شما داده میشود، داده میشد، تحمل نمیکردند. ما باید قدر خودمان را بدانیم. با همه سختیها، تحریمها و مشکلات اقتصادی و فرهنگی، باز دلمان با امام زمان است.
بحث، درباره دوران غیبت کبری و وظایف ما در این دوران است. ما که خود را محب و دوستدار امام زمان میدانیم و توفیق حضور در این مکان مقدس را داریم، همه آرزویمان این است که در ظهور حضرت مؤثر باشیم. اما سوال اینجاست که در این دوران غیبت، چگونه باید عمل کنیم؟ هم در مسائل فردی و هم در مسائل اجتماعی، عملکرد ما چگونه باید باشد تا زندگیمان رنگ و بوی مهدوی بگیرد و رضایت حضرت ولی عصر عجل الله و جدّه بزرگوارشان حضرت صدیقه طاهره سلاماللهعلیها را جلب کند؟ همان طور که در فرازی از زیارت جامعه کبیره میخوانیم: یا ولی الله، ان بینی و بین الله عزوجل ذنوباً لا یأتی علیها الا رضاکم؛ یعنی بین ما و خداوند متعال، گناهان ما فاصله انداخته است. این گناهان هم فردی هستند؛ مثل خطاهای چشم، گوش، ذهن و زبان. هم اجتماعی هستند؛ کارهایی که در جامعه انجام میدهیم و شاید خودمان هم متوجه نباشیم. این گناهان، چه صغیره و چه کبیره، دانه دانه بین ما و خدا فاصله میاندازند و نتیجهاش این میشود که دعاهایمان به اجابت نمیرسد. وقتی دعا مستجاب نشود، دوران غیبت طولانیتر میشود، گرفتاریها بیشتر میشود، باران رحمت نمیبارد، زندگیها بیبرکت میشود و عمر، برکتش را از دست میدهد. همه ما در این دوران سخت، این تجربهها را داریم که عمر با سرعت عجیبی میگذرد و ما به اهداف والای دنیا و آخرتمان نمیرسیم. اما نسخه چیست؟ آیه آخر سوره آلعمران بارها شنیدهاید: یا ایها الذین آمنوا اصبروا و صابروا و رابطوا. این آیه یک دستورالعمل کامل است که هم در زندگی فردی و هم اجتماعی میتواند تأثیرگذار باشد. امام صادق علیهالسلام فرمودند: طوبیٰ للصابرین فی غیبته؛ خوشا به حال کسانی که در دوران غیبت، اهل صبر هستند. معنای این صبر چیست؟ در بعد فردی، صبر یعنی استقامت در بندگی و دوری از گناه. ما در ماه شعبان هستیم، ماهی که پیامبر اکرم صلی الله و ائمه علیهمالسلام بسیار بر استغفار در آن تأکید کردهاند. استغفرالله و اسأله التوبة مختصرترین ذکری است که برای این ماه سفارش شده است. همچنین صدقه دادن در شب جمعه ثواب ویژهای دارد. اما هدف از همه این عبادات، رسیدن به جایی است که زندگی ما خدایی شود. وقتی در نماز امام زمان عجلالله در مسجد جمکران، صد مرتبه یا کافیَ الخَلقِ یا کافیَ المُهمّاتِ میگوییم، این ذکر نباید فقط لقلقه زبان باشد. این ذکر باید ما را به این مرحله برساند که همه کاره را خدا بدانیم و به او اعتماد کنیم. این نماز بسیار عجیب است. بزرگان فرمودهاند خواندن این دو رکعت نماز در مسجد جمکران مانند این است که در خانه خدا نماز بخوانی و در برآورده شدن حوائج دنیوی و اخروی، کمتر عملی مثل آن میتواند مؤثر باشد و حلال مشکلات باشد. اگر میخواهیم زندگی ما در محضر امام زمان معنا پیدا کند و وقتی میگوییم بأبی انتم و امی و نفسی و اهلی و مالی، واقعاً باور کنیم که ایشان شاهد و ناظر بر زندگی ما هستند، باید به این نکته توجه کنیم. حدیث معروفی از امام صادق علیهالسلام نقل شده که شخصی با وجود نهی امام، به سفری رفت و سود زیادی هم کرد. وقتی برگشت و علت را پرسید، امام به او یادآوری کردند که در آن سفر، در محلی از خستگی خوابش برد و دو رکعت نماز صبحش قضا شد. امام فرمودند: مادر ما فاطمه سلاماللهعلیها از این سفر که باعث قضای نمازت شد، راضی نبودند. این نشان میدهد که حتی مسائل به ظاهر کوچک، چقدر در زندگی دنیوی و اخروی ما تأثیرگذار است. باید به امام زمان اعتماد کنیم. این ایمان داشتن یعنی اعتماد کردن. خیلی از جوانهای ما به خاطر مشکلات اقتصادی از ازدواج عقب میافتند. اگر ما واقعاً به امام زمان ایمان داشته باشیم، یعنی باور کنیم این عالم، خدایی دارد که حکمفرمای آن خداست و او از راهی که فکرش را نمیکنیم روزی میرساند. در بعد اجتماعی، صابروا یعنی صبر جمعی و استقامت در برابر دشمن. حضور پرشور مردم در راهپیمایی 22 بهمن، مصداق همین صبر اجتماعی بود. مردم ما میدانند اگر دشمن به این مملکت دست پیدا کند، چه بلایی سر ایمان و اعتقاد مردم میآورد. دشمن اصلیترین هدفش، گرفتن ایمان از جوانان ماست.
برای اینکه در این مسیر ثابت قدم بمانیم، باید معرفت خود را نسبت به امام زمان روز به روز افزایش دهیم. امام جواد علیهالسلام میفرمایند: دو روز یک شیعه نباید مثل هم باشد در کسب معرفت. یعنی فردا که غروب جمعه میشود، باید معرفت ما نسبت به امام زمان از امشب بیشتر شده باشد. با مطالعه، با گوش دادن به سخنرانیهای اعتقادی و شرکت در مجالس معرفت. اگر معرفت نباشد، حدیث معروف مَن ماتَ و لَم یَعرِف إمامَ زَمانِهِ ماتَ مِیتَةً جاهِلِیَّةً به ما هشدار میدهد که مرگ چنین کسی، مرگ جاهلیت است. وقتی در قبر از او سوال میشود امامت کیست؟ چون معرفت ندارد، نمیتواند جواب بدهد. در این ماه شعبان و در این شب جمعه، باید برنامه داشته باشیم. در بعد فردی، باید اهل محاسبه و مراقبه باشیم. مواظب زبانمان باشیم، مواظب کسب و کار و غذای حلالمان باشیم. اجازه بدهید کلامم را با حدیثی از امام سجاد علیهالسلام به پایان ببرم. امام به ابا خالد کابلی فرمودند: به خدا قسم ای ابا خالد! اهل زمان غیبت او (امام زمان) که به امامت او معتقدند و منتظر ظهور او هستند، از همه مردم هر زمانی برتر و افضلاند. بعد دلیلش را فرمودند: به خاطر معرفت و عقلی که خدا به آنها داده است. پیامبر اکرم صلی الله هم فرمودند که اگر به مردم آن زمان، آنچه به شما داده میشود، داده میشد، تحمل نمیکردند. ما باید قدر خودمان را بدانیم. با همه سختیها، تحریمها و مشکلات اقتصادی و فرهنگی، باز دلمان با امام زمان است.
تاکنون نظری ثبت نشده است