- 19
- 1000
- 1000
- 1000
درآمدی بر نهج البلاغه، 27
سخنرانی حجت الاسلام و المسلمین حامد کاشانی با موضوع «درآمدی بر نهج البلاغه»، جلسه بیست و هفتم: خطبه شقشقیه
خطبهی سوم نهج البلاغه به خطبهی شقشقیه معروف است. یک فیلمی هم اخیراً از شقشقهی -دور از محضر شما- یک شتری منتشر شد. وقتی عصبانی میشود یا بعضی حالات برای او اتّفاق میافتد مثل حباب داخل گلوی او یا زبان او متورم میشود، از دهان او بیرون میآید، فوران عصبانیّت است. شما ببینید تعجّب میکنید زبان او مثل بادکنک است. من اخیراً فیلم آن را دیدم، منتشر شده است. آن برای لحظهای است که انسان میخواهد، آتش دل خود را خاموش بکند، کسی نفهمد، بروز نمیدهد. لفظی به کار نمیبرد. دور از محضر امیر المؤمنین روحی له الفداء تشبیه خود حضرت است. در عرب تشبیه انسان به حیوان قبیح نیست. در فارسی قبیح است، ما در فارسی نمیگوییم که مثل لاشخوری که با سرعت آمد، علامت سرعت است، «کَرکس» است. در بعضی از مقاتل سیّد الشّهداء علیه السّلام است که مثلاً حضرت حرکت کرد کَرکس. ما به باز شکاری تعبیر میکنیم، یک مقدار آن را نرمتر بکنیم. در عرب تشبیه انسان به سایر حیوانات -اگر به وجه تشبیه دقّت بشود- قبیح نیست. مثلاً «السّلام علی فَرخِ الرَّسول» ترجمهی این به فارسی زیبا نیست. فرخ یعنی جوجه. فَرخای پیغمبر، در مورد حسنین علیهم السّلام فرموده است. این در زبان عربی قبیح نیست. یعنی جگرگوشههای من. ولی این را در فارسی بگویید میگویند: یعنی چه جوجه؟ باید از آوردن آن از این زبان به آن زبان دقّت کرد.
خطبهی سوم نهج البلاغه به خطبهی شقشقیه معروف است. یک فیلمی هم اخیراً از شقشقهی -دور از محضر شما- یک شتری منتشر شد. وقتی عصبانی میشود یا بعضی حالات برای او اتّفاق میافتد مثل حباب داخل گلوی او یا زبان او متورم میشود، از دهان او بیرون میآید، فوران عصبانیّت است. شما ببینید تعجّب میکنید زبان او مثل بادکنک است. من اخیراً فیلم آن را دیدم، منتشر شده است. آن برای لحظهای است که انسان میخواهد، آتش دل خود را خاموش بکند، کسی نفهمد، بروز نمیدهد. لفظی به کار نمیبرد. دور از محضر امیر المؤمنین روحی له الفداء تشبیه خود حضرت است. در عرب تشبیه انسان به حیوان قبیح نیست. در فارسی قبیح است، ما در فارسی نمیگوییم که مثل لاشخوری که با سرعت آمد، علامت سرعت است، «کَرکس» است. در بعضی از مقاتل سیّد الشّهداء علیه السّلام است که مثلاً حضرت حرکت کرد کَرکس. ما به باز شکاری تعبیر میکنیم، یک مقدار آن را نرمتر بکنیم. در عرب تشبیه انسان به سایر حیوانات -اگر به وجه تشبیه دقّت بشود- قبیح نیست. مثلاً «السّلام علی فَرخِ الرَّسول» ترجمهی این به فارسی زیبا نیست. فرخ یعنی جوجه. فَرخای پیغمبر، در مورد حسنین علیهم السّلام فرموده است. این در زبان عربی قبیح نیست. یعنی جگرگوشههای من. ولی این را در فارسی بگویید میگویند: یعنی چه جوجه؟ باید از آوردن آن از این زبان به آن زبان دقّت کرد.


تاکنون نظری ثبت نشده است