- 34
- 1000
- 1000
- 1000
مبانی تربیتی خانواده در سیره فاطمی، 1
سخنرانی حجت الاسلام دکتر ناصر رفیعی با موضوع "مبانی تربیتی خانواده در سیره فاطمی " جلسه اول: سیره عبادی در فرهنگ فاطمی، سال 1404
بحث امشب ما درباره سبک زندگی حضرت زهرا سلام الله علیهاست. یکی از امور مهم در زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها که نیاز امروز جامعه ماست، آشنایی با سبک زندگی ایشان است. سیره یعنی روش و شیوه.ما دو مفهوم داریم: سریره: آنچه در درون ماست. مانند صفت حسد یا بخل. در دعا می خوانیم، یعنی خدایا درون مرا اصلاح کن. سیره: آنچه در بیرون و در عمل ما ظاهر می شود. مانند انفاق کردن که نشانه سخاوت درونی است. قرآن می فرماید:قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلَىٰ شَاکِلَتِهِ. بگو هر کسی بر اساس سریره و ذات خود عمل می کند. آنچه از کوزه بیرون می آید، نشانه محتوای درون آن است. منظور از سبک زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها فیزیک زندگی مانند حصیر، اسب یا مشک آب نیست، چرا که این امور تغییر کرده است. منظور ما همان سیره و روش عملی ایشان است که امروز برای جامعه ما یک ضرورت است؛ چرا که سبک زندگی ها در حال تغییر است: عروسی ها، عزاها، حجاب، مصرف، اقتصاد و خانواده داری. اگر بخواهیم سیره حضرت زهرا را تقسیم بندی کنیم، به پنج بخش کلی می رسد: اول، سیره عبادی، که رابطه با خداست. دوم، سیره خانوادگی، رابطه با خانواده است. سوم،سیره اقتصادی که رابطه با دنیا و مادیات است. چهارم، سیره اجتماعی، رابطه با مردم، همسایه و... است. پنجم، سیره سیاسی رابطه با حکومت و مسائل جامعه است. بحث اصلی، سیره عبادی حضرت زهرا سلام الله علیهاست. عبادت، مهم ترین عامل آمدن ما به دنیاست. خداوند می فرماید: وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُون. جن و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا بپرستند. ما برای خوردن و خوابیدن نیامده ایم؛ حیوانات بیشتر از ما می خورند و می خوابند. ما برای عبادت آمده ایم و می شود تمام عمر را عبادت کرد، اما چگونه؟ با نیت و انگیزه درست و با یک فیتیله خاص. برای مثال در خواب، وقتی می خوابی، با وضو و خواندن سه قل هوالله و با نیت اینکه اگر در خواب مُردم، در راه تو باشم، این هشت ساعت خواب می شود عبادت و سایر امورات هم اینطور است، پس عبادت فقط نماز و روزه نیست. حسن ظن به خدا، یعن خوش گمانی، بهترین عبادت است. وقتی مصیبتی می آید، نگوییم خدا چرا این بلا را نازل کرد؟ بگوییم خدایا من به تو بدگمان نیستم، حتماً مصلحتی دارد. زیرا خدا سمیع، قدیر، غنی و حکیم است. پیامبر اکرم صلی الله بخشی از عبادتش تفکر بود. یک لحظه فکر کردن درباره جهان و زندگی، عبادت بزرگی است. امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود: هیچ عبادتی بالاتر از ادای حق مومن نیست. یک کارمند با برخورد خوب و گشاده رویی با ارباب رجوع، می تواند عبادت بزرگی انجام دهد. دانشجویی که درس می خواند، طلبه ای که تحصیل می کند، یا کسی که در فضای مجازی به دنبال علم مفید می گردد، در حال عبادت است. رسول خدا فرمود: ساده ترین عبادت بر بدن، سکوت و خوش اخلاقی است. تبسم در چهره مردم، صدقه است. شاد کردن دل کودکان هم نوعی عبادت است. عبادت حضرت زهرا، یک عبادت خشک و تک بعدی نبود. یک عبادت ترکیبی بود؛ یعنی عبادتی که با دیگر ابعاد زندگی ترکیب می شد، عبادت با کار یعنی هم قرآن می خواند، هم بچه داری می کرد، هم با دستاس آرد تهیه می کرد یا عبادت به همراه ایثاریعنی سه روز روزه گرفت و افطاری اش را به مسکین و یتیم و اسیر داد. این عبادت، با ایثار و انفاق همراه بود. عبادت به اضافه آموزش، وقتی نماز می خواند، به امام حسن و امام حسین می فرمود نگاه کنند تا یاد بگیرند. عبادتش همراه با آموزش بود. عبادت با خانواده، به نیازهای خانواده در کنار عبادت توجه کامل داشت. شب های قدر، بچه ها را سیر و خوابانده بود تا بتوانند بیداری کنند. عبادت با جامعه، برای همسایه ها دعا می کرد. عبادتش با توجه به دیگران بود. عبادت به اضافه سیاست، حضرت زهرا فقط عبادتگر منزوی نبود. به مسجد رفت، خطبه خواند، از ولایت دفاع کرد و غاصبان خلافت را رسوا کرد. عبادتش با مسائل سیاسی جامعه عجین بود. پساگر می گوییم عبد خدا باش، یعنی عبد غیر خدا نباش. در تشهد می گوییم اشهد ان محمداً عبده و رسوله. قبل از اینکه بگوییم رسولش است، می گوییم عبده و این عبودیت است که انسان را رشد می دهد. پس عبادت را فقط در نماز، روزه، دعا و صدقه محدود نکنیم. از حسن ظن و تفکر بگیرید تا کار مردم را راه انداختن، همه می تواند عبادت باشد.
بحث امشب ما درباره سبک زندگی حضرت زهرا سلام الله علیهاست. یکی از امور مهم در زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها که نیاز امروز جامعه ماست، آشنایی با سبک زندگی ایشان است. سیره یعنی روش و شیوه.ما دو مفهوم داریم: سریره: آنچه در درون ماست. مانند صفت حسد یا بخل. در دعا می خوانیم، یعنی خدایا درون مرا اصلاح کن. سیره: آنچه در بیرون و در عمل ما ظاهر می شود. مانند انفاق کردن که نشانه سخاوت درونی است. قرآن می فرماید:قُلْ کُلٌّ یَعْمَلُ عَلَىٰ شَاکِلَتِهِ. بگو هر کسی بر اساس سریره و ذات خود عمل می کند. آنچه از کوزه بیرون می آید، نشانه محتوای درون آن است. منظور از سبک زندگی حضرت زهرا سلام الله علیها فیزیک زندگی مانند حصیر، اسب یا مشک آب نیست، چرا که این امور تغییر کرده است. منظور ما همان سیره و روش عملی ایشان است که امروز برای جامعه ما یک ضرورت است؛ چرا که سبک زندگی ها در حال تغییر است: عروسی ها، عزاها، حجاب، مصرف، اقتصاد و خانواده داری. اگر بخواهیم سیره حضرت زهرا را تقسیم بندی کنیم، به پنج بخش کلی می رسد: اول، سیره عبادی، که رابطه با خداست. دوم، سیره خانوادگی، رابطه با خانواده است. سوم،سیره اقتصادی که رابطه با دنیا و مادیات است. چهارم، سیره اجتماعی، رابطه با مردم، همسایه و... است. پنجم، سیره سیاسی رابطه با حکومت و مسائل جامعه است. بحث اصلی، سیره عبادی حضرت زهرا سلام الله علیهاست. عبادت، مهم ترین عامل آمدن ما به دنیاست. خداوند می فرماید: وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِیَعْبُدُون. جن و انس را نیافریدم مگر برای اینکه مرا بپرستند. ما برای خوردن و خوابیدن نیامده ایم؛ حیوانات بیشتر از ما می خورند و می خوابند. ما برای عبادت آمده ایم و می شود تمام عمر را عبادت کرد، اما چگونه؟ با نیت و انگیزه درست و با یک فیتیله خاص. برای مثال در خواب، وقتی می خوابی، با وضو و خواندن سه قل هوالله و با نیت اینکه اگر در خواب مُردم، در راه تو باشم، این هشت ساعت خواب می شود عبادت و سایر امورات هم اینطور است، پس عبادت فقط نماز و روزه نیست. حسن ظن به خدا، یعن خوش گمانی، بهترین عبادت است. وقتی مصیبتی می آید، نگوییم خدا چرا این بلا را نازل کرد؟ بگوییم خدایا من به تو بدگمان نیستم، حتماً مصلحتی دارد. زیرا خدا سمیع، قدیر، غنی و حکیم است. پیامبر اکرم صلی الله بخشی از عبادتش تفکر بود. یک لحظه فکر کردن درباره جهان و زندگی، عبادت بزرگی است. امام حسن مجتبی علیه السلام فرمود: هیچ عبادتی بالاتر از ادای حق مومن نیست. یک کارمند با برخورد خوب و گشاده رویی با ارباب رجوع، می تواند عبادت بزرگی انجام دهد. دانشجویی که درس می خواند، طلبه ای که تحصیل می کند، یا کسی که در فضای مجازی به دنبال علم مفید می گردد، در حال عبادت است. رسول خدا فرمود: ساده ترین عبادت بر بدن، سکوت و خوش اخلاقی است. تبسم در چهره مردم، صدقه است. شاد کردن دل کودکان هم نوعی عبادت است. عبادت حضرت زهرا، یک عبادت خشک و تک بعدی نبود. یک عبادت ترکیبی بود؛ یعنی عبادتی که با دیگر ابعاد زندگی ترکیب می شد، عبادت با کار یعنی هم قرآن می خواند، هم بچه داری می کرد، هم با دستاس آرد تهیه می کرد یا عبادت به همراه ایثاریعنی سه روز روزه گرفت و افطاری اش را به مسکین و یتیم و اسیر داد. این عبادت، با ایثار و انفاق همراه بود. عبادت به اضافه آموزش، وقتی نماز می خواند، به امام حسن و امام حسین می فرمود نگاه کنند تا یاد بگیرند. عبادتش همراه با آموزش بود. عبادت با خانواده، به نیازهای خانواده در کنار عبادت توجه کامل داشت. شب های قدر، بچه ها را سیر و خوابانده بود تا بتوانند بیداری کنند. عبادت با جامعه، برای همسایه ها دعا می کرد. عبادتش با توجه به دیگران بود. عبادت به اضافه سیاست، حضرت زهرا فقط عبادتگر منزوی نبود. به مسجد رفت، خطبه خواند، از ولایت دفاع کرد و غاصبان خلافت را رسوا کرد. عبادتش با مسائل سیاسی جامعه عجین بود. پساگر می گوییم عبد خدا باش، یعنی عبد غیر خدا نباش. در تشهد می گوییم اشهد ان محمداً عبده و رسوله. قبل از اینکه بگوییم رسولش است، می گوییم عبده و این عبودیت است که انسان را رشد می دهد. پس عبادت را فقط در نماز، روزه، دعا و صدقه محدود نکنیم. از حسن ظن و تفکر بگیرید تا کار مردم را راه انداختن، همه می تواند عبادت باشد.


تاکنون نظری ثبت نشده است