سخنرانی آیت الله حسین انصاریان با عنوان "رحمت الهی"، سال1401
جلوه های رحمت پروردگار، در سرتاسر آیات نورانی قرآن کریم، قابل مشاهده است. گروهی نزد رسول خدا صلّی الله علیه و آله آمدند و گفتند: "ما مرتکب گناه کبیره شده ایم. چه کنیم تا خدا ما را عفو کند؟" اینجا بود که آیه ی 54 سوره ی "اَنعام" نازل شد. در این آیه می خوانیم: "و هرگاه کسانی که به آیات ما ایمان می آورند، به نزد تو آیند، بگو: سلام بر شما، پروردگارتان رحمت را بر خود لازم و مقرّر کرده؛ بنابراین هر کس از شما به نادانی، کار زشتی مرتکب شود، سپس توبه کند و خود را اصلاح نماید، او بسیار آمرزنده و مهربان است."
گناهان را می توان به دو دسته ی گناهان ظاهری و باطنی تقسیم کرد. گناهان ظاهری مربوط به اعضاء و جوارح انسان (چشم و گوش و زبان و ...) است. گناهان باطنی، رذائل اخلاقی، مانند بُخل و حسد است که به روح و قلب انسان مربوط می شود و می تواند انسان را گرفتار دوزخ و عذاب ابدی نماید. در آیه ی 180 سوره ی "آل عِمران" آمده است: "کسانی که بخل میورزند و آنچه را خدا از فضل خویش به آنان داده، انفاق نمی کنند، گمان نکنند این کار به سود آنهاست؛ بلکه برای آنها شرّ است؛ به زودی در روز قیامت، آنچه را نسبت به آن بخل ورزیدند، همانند طوقی به گردنشان میافکنند."
خدا به انسان عقل داده و عقل، حجّت الهی برای استقامت کردن در برابر گناه است و لذا انسان نمی تواند برای هیچ یک از گناهانش، عذر بیاورد. گناه، بیماری دل است و فرد گنهکار چنانچه خود، مایل به نجات از این بیماری باشد، از لوث گناه، نجات خواهد یافت؛ مگر اینکه خود، تمایلی به دور شدن از گناه نداشته باشد.
جلوه های رحمت پروردگار، در سرتاسر آیات نورانی قرآن کریم، قابل مشاهده است. گروهی نزد رسول خدا صلّی الله علیه و آله آمدند و گفتند: "ما مرتکب گناه کبیره شده ایم. چه کنیم تا خدا ما را عفو کند؟" اینجا بود که آیه ی 54 سوره ی "اَنعام" نازل شد. در این آیه می خوانیم: "و هرگاه کسانی که به آیات ما ایمان می آورند، به نزد تو آیند، بگو: سلام بر شما، پروردگارتان رحمت را بر خود لازم و مقرّر کرده؛ بنابراین هر کس از شما به نادانی، کار زشتی مرتکب شود، سپس توبه کند و خود را اصلاح نماید، او بسیار آمرزنده و مهربان است."
گناهان را می توان به دو دسته ی گناهان ظاهری و باطنی تقسیم کرد. گناهان ظاهری مربوط به اعضاء و جوارح انسان (چشم و گوش و زبان و ...) است. گناهان باطنی، رذائل اخلاقی، مانند بُخل و حسد است که به روح و قلب انسان مربوط می شود و می تواند انسان را گرفتار دوزخ و عذاب ابدی نماید. در آیه ی 180 سوره ی "آل عِمران" آمده است: "کسانی که بخل میورزند و آنچه را خدا از فضل خویش به آنان داده، انفاق نمی کنند، گمان نکنند این کار به سود آنهاست؛ بلکه برای آنها شرّ است؛ به زودی در روز قیامت، آنچه را نسبت به آن بخل ورزیدند، همانند طوقی به گردنشان میافکنند."
خدا به انسان عقل داده و عقل، حجّت الهی برای استقامت کردن در برابر گناه است و لذا انسان نمی تواند برای هیچ یک از گناهانش، عذر بیاورد. گناه، بیماری دل است و فرد گنهکار چنانچه خود، مایل به نجات از این بیماری باشد، از لوث گناه، نجات خواهد یافت؛ مگر اینکه خود، تمایلی به دور شدن از گناه نداشته باشد.
قطعات
-
عنوانزمانتعداد پخش
-
-
تاکنون نظری ثبت نشده است