- 73
- 1000
- 1000
- 1000
مقام مومن مجاهد،2
سخنرانی حجت الاسلام محمدجواد حاج علی اکبری با موضوع "مقام مومن مجاهد"، جلسه دوم:"جهاد، معامله با خدا"، سال 1405
بحث را با محوریت «جهاد در راه خدا» آغاز میکنیم. جهاد یکی از والاترین درجات ایمانی است که امیرالمؤمنین علیهالسلام آن را «بابی از درهای بهشت» معرفی میکنند؛ دری که تنها برای اولیای خاص الهی گشوده میشود. جهاد؛ معاملهای با خداوند است.
خدای متعال در آیه شریفه «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ...» میفرماید که خودش خریدار جان و مال مؤمنان است. این تعبیر نشان میدهد که جهاد، انسان را به مقامی میرساند که با پروردگار عالم معامله میکند. در این معامله، انسان نعمتهای فانی را تقدیم میدارد و در عوض، بهشت جاویدان و لطف ابدی الهی را به دست میآورد. اما هر جنگی چنین شرافتی ندارد؛ جنگی عنوان جهاد پیدا میکند که مجاهد دارای ظرفیتهای معنوی، طهارت، اخلاص، معرفت، خضوع و خشوع در پیشگاه حق باشد. در آیهای که تلاوت شد، خداوند نه ویژگی برای مجاهدان راستین برمیشمرد که اینها در حقیقت «منازل سلوک جهادی» هستند و هر مؤمنی باید از آنها الگویی برای زندگی جهادی خود بسازد:
1. توبه (التائبون): توبه، نقطهی عزیمت و ورود به این عالم نورانی است. گناه، فطرت انسانی را که امانت الهی است، آلوده و محجوب میکند و رابطه با خدا را مختل میسازد. اما لطف بزرگی که خداوند به بندگانش کرده، گشودن باب توبه و بازگشت است. در دعای شانزدهم صحیفه سجادیه، امام سجاد (علیهالسلام) با بیانی عمیق از عظمت توبه میفرمایند که اگر انسان تمام عمر را صرف جبران یک گناه کند، باز هم از شرم حضور حق سرافکنده خواهد ماند؛ اما خدای متعال با کرم خود، این باب را گشوده و فرموده است: «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا». خداوند نهتنها منتظر بازگشت بنده است، بلکه در روایات آمده که شادی او از توبه بنده، از شادی کسی که در بیابان گمشده و توشهاش را یافته، بیشتر است.
توبه فقط برای گناهان حق الله نیست، بلکه شامل حقالناس و حقالنفس نیز میشود.
· مؤمن باید همواره در حالت توبه مستقر باشد؛ با محاسبهی روزانه، استغفار در سحرها و تقویت ندامت در دل، به گونهای که گویی آتش جهنم را در باطن خود شعلهور ساخته است.
2. عبادت (العابدون): مجاهد پس از توبه، به مقام عبودیت میرسد و رابطهی بندگی خود را با خدا مستحکم میکند. جلوههای عبادت عبارتند از:
· دعا (نیایش): که یکی از زیباترین جلوههای عبودیت است. در نامهی 31 نهجالبلاغه، امیرالمؤمنین علیهالسلام به فرزندشان میفرمایند: خدایی که گنجهای آسمان و زمین به دست اوست، به تو اجازه داده با او سخن بگویی و پاسخ تو را تضمین کرده است. دعا کلید گنجهای الهی است.
· شنیدن صدای خدا: از طریق قرآن، طبیعت، و همهی مخلوقات که هر یک آیهای از لطف و عظمت او هستند.
· ذکر و فکر: تلفیق ذکر و فکر، زبان انسان را به دعا میگشاید و او را به درک عمیقتری از خلقت و توحید میرساند.جهاد فیسبیلالله زمانی به اوج میرسد که مجاهد، علاوه بر طهارت باطن و اخلاص، در صفوف متحد و منسجم مؤمنین و در تبعیت از فرماندهی الهی حرکت کند. خداوند فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُم بُنْیَانٌ مَّرْصُوصٌ». شیطان همواره میکوشد تا این صف متحد را بشکند و با اختلافافکنی، قدرت مجاهدان را تضعیف کند. لذا رهبر معظم انقلاب تأکید دارند که حتی اختلافات موجه را نباید برجسته کرد تا دامنهی جدایی نیفزاید. مجاهد حقیقی کسی است که با توبه، خود را پالایش کند، با عبادت و دعا، روح خود را تعالی بخشد، با اخلاص و اتحاد، در مسیر ولی خدا حرکت کند و با معرفت و بصیرت، از فرصت جهاد برای نیل به مقام شهادت و رضوان الهی بهره برد. مناجات عرفه اباعبدالله علیهالسلام، گنجینهای از این معارف است که ایشان پیش از کربلا برای یاران خود گشودند و آنان را به اوج معرفت و عشق و وفا رساندند.
بحث را با محوریت «جهاد در راه خدا» آغاز میکنیم. جهاد یکی از والاترین درجات ایمانی است که امیرالمؤمنین علیهالسلام آن را «بابی از درهای بهشت» معرفی میکنند؛ دری که تنها برای اولیای خاص الهی گشوده میشود. جهاد؛ معاملهای با خداوند است.
خدای متعال در آیه شریفه «إِنَّ اللَّهَ اشْتَرَىٰ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ أَنْفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُمْ...» میفرماید که خودش خریدار جان و مال مؤمنان است. این تعبیر نشان میدهد که جهاد، انسان را به مقامی میرساند که با پروردگار عالم معامله میکند. در این معامله، انسان نعمتهای فانی را تقدیم میدارد و در عوض، بهشت جاویدان و لطف ابدی الهی را به دست میآورد. اما هر جنگی چنین شرافتی ندارد؛ جنگی عنوان جهاد پیدا میکند که مجاهد دارای ظرفیتهای معنوی، طهارت، اخلاص، معرفت، خضوع و خشوع در پیشگاه حق باشد. در آیهای که تلاوت شد، خداوند نه ویژگی برای مجاهدان راستین برمیشمرد که اینها در حقیقت «منازل سلوک جهادی» هستند و هر مؤمنی باید از آنها الگویی برای زندگی جهادی خود بسازد:
1. توبه (التائبون): توبه، نقطهی عزیمت و ورود به این عالم نورانی است. گناه، فطرت انسانی را که امانت الهی است، آلوده و محجوب میکند و رابطه با خدا را مختل میسازد. اما لطف بزرگی که خداوند به بندگانش کرده، گشودن باب توبه و بازگشت است. در دعای شانزدهم صحیفه سجادیه، امام سجاد (علیهالسلام) با بیانی عمیق از عظمت توبه میفرمایند که اگر انسان تمام عمر را صرف جبران یک گناه کند، باز هم از شرم حضور حق سرافکنده خواهد ماند؛ اما خدای متعال با کرم خود، این باب را گشوده و فرموده است: «تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحًا». خداوند نهتنها منتظر بازگشت بنده است، بلکه در روایات آمده که شادی او از توبه بنده، از شادی کسی که در بیابان گمشده و توشهاش را یافته، بیشتر است.
توبه فقط برای گناهان حق الله نیست، بلکه شامل حقالناس و حقالنفس نیز میشود.
· مؤمن باید همواره در حالت توبه مستقر باشد؛ با محاسبهی روزانه، استغفار در سحرها و تقویت ندامت در دل، به گونهای که گویی آتش جهنم را در باطن خود شعلهور ساخته است.
2. عبادت (العابدون): مجاهد پس از توبه، به مقام عبودیت میرسد و رابطهی بندگی خود را با خدا مستحکم میکند. جلوههای عبادت عبارتند از:
· دعا (نیایش): که یکی از زیباترین جلوههای عبودیت است. در نامهی 31 نهجالبلاغه، امیرالمؤمنین علیهالسلام به فرزندشان میفرمایند: خدایی که گنجهای آسمان و زمین به دست اوست، به تو اجازه داده با او سخن بگویی و پاسخ تو را تضمین کرده است. دعا کلید گنجهای الهی است.
· شنیدن صدای خدا: از طریق قرآن، طبیعت، و همهی مخلوقات که هر یک آیهای از لطف و عظمت او هستند.
· ذکر و فکر: تلفیق ذکر و فکر، زبان انسان را به دعا میگشاید و او را به درک عمیقتری از خلقت و توحید میرساند.جهاد فیسبیلالله زمانی به اوج میرسد که مجاهد، علاوه بر طهارت باطن و اخلاص، در صفوف متحد و منسجم مؤمنین و در تبعیت از فرماندهی الهی حرکت کند. خداوند فرموده است: «إِنَّ اللَّهَ یُحِبُّ الَّذِینَ یُقَاتِلُونَ فِی سَبِیلِهِ صَفًّا کَأَنَّهُم بُنْیَانٌ مَّرْصُوصٌ». شیطان همواره میکوشد تا این صف متحد را بشکند و با اختلافافکنی، قدرت مجاهدان را تضعیف کند. لذا رهبر معظم انقلاب تأکید دارند که حتی اختلافات موجه را نباید برجسته کرد تا دامنهی جدایی نیفزاید. مجاهد حقیقی کسی است که با توبه، خود را پالایش کند، با عبادت و دعا، روح خود را تعالی بخشد، با اخلاص و اتحاد، در مسیر ولی خدا حرکت کند و با معرفت و بصیرت، از فرصت جهاد برای نیل به مقام شهادت و رضوان الهی بهره برد. مناجات عرفه اباعبدالله علیهالسلام، گنجینهای از این معارف است که ایشان پیش از کربلا برای یاران خود گشودند و آنان را به اوج معرفت و عشق و وفا رساندند.
تاکنون نظری ثبت نشده است