سخنرانی حجت الاسلام ناصر یوسفی با موضوع «استغاثه»، جلسه بیست و یکم: روش امیرالمؤمنین علیه السلام در برابر اعتراض و آشوب، سال 1404
روش امیرالمومنین علیه السلام در برابر اعتراض و آشوب به صورت متفاوت به چه شکلی بود. نکته اولی که باید عارض بشویم این است که اگرچه جامعه امیرالمومنین علیه السلام چیزی به اسم تورم نداشت، اگرچه جامعه امیرالمومنین علیه السلام در راس آن معصومی است به نام امیرالمومنین که بهترین مدیر از حیث فرهنگی اقتصادی و سیاسی است اما فراموش نکنیم که همیشه اینگونه است که خدا اگر بخواهد مومنین را مورد امتحان قرار بدهد انها را در تعارض منافع قرار می دهد. جامعه امیرالمومنین تورم نداشت. تورم اقتصادی. اما خدا می داند که امتحان اقتصادی داشت. انو قت این امتحان اقتصادی به چه شکل بود باید مثال بزنم تا این بحث جا بیفتد. فرض بفرمایید من فرمانداری یا دهیار یک روستایی یا مسیول یک جمعی هستم. عددهایی که میگویم عددهای فرضی است. ماهی دو میلیارد تومان پول به من می دهند بین شما دویست بزرگوار تقسیم می کنم. خب به حالت عادی باید نفری ده میلیون تومان در ماه به شما برسد. نفرات قبل از امیرالمومنین اینطور تقسیم می کردند در عرصه اقتصادی. اول یک پانصد میلیون از این دو میلیارد رو برای نور چشمی ها کنار می گذاشتند . ان یک میلیارد و پانصد میلیون را می خواستند بین مردم تقسیم کنند. میگفتند خب این دویست نفر شهروندی که در جامعه داریم صدتاشون از اعراب هستند. صدتاشون از عجم ها. ایرانی ها که شهروند درجه دو محسوب میشوند. ما عطای حکومتی را فقط به شهروندان درجه یک یعنی اعراب می بینیم. ان وقت شما یک میلیارد و پانصد میلیون را بین صد تا عرب حاضر در این جمع تقسیم بکنید. نفری پانزده میلیون تومان به آنها می دهد.
روش امیرالمومنین علیه السلام در برابر اعتراض و آشوب به صورت متفاوت به چه شکلی بود. نکته اولی که باید عارض بشویم این است که اگرچه جامعه امیرالمومنین علیه السلام چیزی به اسم تورم نداشت، اگرچه جامعه امیرالمومنین علیه السلام در راس آن معصومی است به نام امیرالمومنین که بهترین مدیر از حیث فرهنگی اقتصادی و سیاسی است اما فراموش نکنیم که همیشه اینگونه است که خدا اگر بخواهد مومنین را مورد امتحان قرار بدهد انها را در تعارض منافع قرار می دهد. جامعه امیرالمومنین تورم نداشت. تورم اقتصادی. اما خدا می داند که امتحان اقتصادی داشت. انو قت این امتحان اقتصادی به چه شکل بود باید مثال بزنم تا این بحث جا بیفتد. فرض بفرمایید من فرمانداری یا دهیار یک روستایی یا مسیول یک جمعی هستم. عددهایی که میگویم عددهای فرضی است. ماهی دو میلیارد تومان پول به من می دهند بین شما دویست بزرگوار تقسیم می کنم. خب به حالت عادی باید نفری ده میلیون تومان در ماه به شما برسد. نفرات قبل از امیرالمومنین اینطور تقسیم می کردند در عرصه اقتصادی. اول یک پانصد میلیون از این دو میلیارد رو برای نور چشمی ها کنار می گذاشتند . ان یک میلیارد و پانصد میلیون را می خواستند بین مردم تقسیم کنند. میگفتند خب این دویست نفر شهروندی که در جامعه داریم صدتاشون از اعراب هستند. صدتاشون از عجم ها. ایرانی ها که شهروند درجه دو محسوب میشوند. ما عطای حکومتی را فقط به شهروندان درجه یک یعنی اعراب می بینیم. ان وقت شما یک میلیارد و پانصد میلیون را بین صد تا عرب حاضر در این جمع تقسیم بکنید. نفری پانزده میلیون تومان به آنها می دهد.
تاکنون نظری ثبت نشده است