display result search
- 340
- 1000
- 1000
- 1000
نصرت الهی و نقش حضرت زهرا سلام الله علیها، 2
سخنرانی حجت الاسلام میرهاشم حسینی با موضوع "نصرت الهی و نقش حضرت زهرا سلام الله علیها"، جلسه دوم: رابطه اخلاص و نصرت الهی، سال 1404
حضرت امام صادق علیه السلام میفرمایند: قوم بنیاسرائیل وقتی گرفتار گناه شدند، ابتدا از زبانشان شروع کرد، حرفهای ناشایست، غیبت، تهمت... اما کم کم این گناه بزرگتر شد، دامنزن تر شد، تا جایی که دیگر کسی جرئت نمیکرد بگوید گناه نکنید. بعد از آن، بلاها یکییکی نازل شد؛ قحطی، خشکسالی، دشمنی، قتل و غارت... اما باز هم این مردم بیدار نشدند. تا اینکه مقدر شد چهارصد سال، فرعونها و مستکبران بر آنها مسلط شوند. پسرانشان را سر میبریدند و زنانشان را به اسارت میبردند. این یک سنت الهی است. وقتی گناه در جامعهای فراگیر شود و کسی هم نهی از منکر نکند، عذاب الهی نازل میشود. اما در این میان، گروهی از انسانهای خوب گفتند: مردم بیایید برویم در خانه خدا، چهل روز، اربعین صباح، همه با هم، دست به دعا برداریم. اولاً از همه گناهانمان، از بیحیاییها، دزدیها، خیانتها و مخصوصاً گناهان زبان، اظهار پشیمانی و ندامت کنیم. طلب مغفرت کنیم و بعد از درگاه خداوند متعال، طلب منجی کنیم تا به برکت او نجات پیدا کنیم. و خداوند هم منجی آنها، حضرت موسی بن عمران را فرستاد. حالا امام صادق علیه السلام خطاب به ما میفرمایند: اگر شما امت مسلمان هم جمع شوید در خانه خدا، از همه گناهانی که در جامعه رواج پیدا کرده، از ظلمها، خیانتها، دزدیها، از سوی مردم و مسئولین، طلب مغفرت کنید و چهل روز از صبحها در خانه خدا دعا کنید و از خداوند منجی را طلب کنید، خداوند حتماً فرج آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم را خواهد رساند. قول میدهم، حتماً خداوند گشایش را ایجاد میکند. هر کسی که آرزو دارد خودش، خانوادهاش و نسلش خادم واقعی مکتب اهل بیت باشند، در مسیر شرافت و انسانیت قدم بردارند، باید توجه و توسلش به امام زمان زیاد شود. دلتان را به امام زمان متصل کنید. یکی از القاب بزرگ حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها محدثه است. بعضی فکر میکنند محدثه است، یعنی کسی که برای دیگران حدیث میگوید. اما محدثه یعنی کسی که فرشتگان الهی نزد او میآیند و با او سخن میگویند. این مقام حضرت زهراست. ملائکه مقرب الهی نزد ایشان میآمدند و مطالب قدسی را بیان میکردند و حضرت زهرا این مطالب را برای امیرالمؤمنین علیه السلام بازگو میفرمودند و مولا هم آن را مینوشتند. این شد همان صحیفه فاطمیه یا مصحف فاطمی. این عظمت حضرت زهراست. این صحیفه، نزد ائمه اطهار علیهم السلام بود و ان شاءالله وقتی آقا امام زمان ظهور کنند، این کتاب را نشان خواهند داد. یکی از معجزات و کراماتی که شیعیان از آن خبر دارند، همین صحیفه فاطمه سلام الله علیهاست که نکات نابی در آن وجود دارد. جالب است که شیعیان واقعی آرزو میکردند ببینند اسمشان در این صحیفه نوشته شده یا نه.ضِعفَه از اصحاب خاص پیامبر و امیرالمؤمنین بود. سالها بعد خدمت امام مجتبی علیه السلام رسید و فهمید که صحیفه نزد حضرت است. از امام خواست که ببیند اسمش در آن نوشته شده یا نه. فردا که آمد، برادرزاده جوانش را هم با خودش آورده بود. وقتی کتاب را باز کردند، دیدند اسم آن برادرزاده جوان در صفحه اول، جز نفرات برتر نوشته شده! عمو با تعجب گفت: پس من با این همه سال خدمت، از تو عقبترم؟ بعد که بیشتر ورق زدند، دیدند هشت صفحه بعد، اسم ضِعفَه خودش نوشته شده. آن جوان بعدها از شهدای کربلا شد. یا ماجرای حبابه والابیه؛ بانوی بزرگواری که از امام علی علیه السلام خواست معجزهای ببیند تا امامت ایشان برایش ثابت شود. حضرت فرمودند سنگی از زمین بردار. وقتی سنگ را آورد، حضرت انگشتر مبارکشان را روی آن سنگ گذاشتند و نقش انگشتر بر سنگ حک شد. حضرت فرمودند: هر امامی که بعد از من آمد، این سنگ را به او بدهی تا او هم مهرش را بر آن بزند. این بانو، با همین سنگ، امامت همه ائمه تا امام رضا علیه السلام را دید و در نهایت پس از چند ماه، در زمان امام رضا علیه السلام از دنیا رفت. یک نفر به همسرش گفت: برو نزد حضرت زهرا سلام الله علیها و بپرس که آیا اسم من و خانوادهام در آن صحیفه، در میان شیعیان واقعی نوشته شده یا نه. وقتی آن زن خدمت حضرت زهرا رسید و سؤال را پرسید، حضرت بلافاصله جواب ندادند. یکی از روشهای تربیتی اهل بیت علیهم السلام این است که همیشه بین خوف و رجا باشند. نه آنقدر به انسان اطمینان بدهند که مغرور و خودشیفته شود، و نه آنقدر ناامیدش کنند. حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند: به شوهرت بگو: اگر به آنچه ما میگوییم عمل میکنی و از آنچه تو را از آن نهی میکنیم، دوری میکنی، پس تو از شیعیان مایی و اسم تو در صحیفه ما نوشته شده. اما اگر اینگونه نیستی، پس فقط یک شیعه شناسنامهای هستی. یک مسلمان شناسنامهای. به دروغ در شناسنامهات نوشتهای شیعه، اما هیچ ویژگی شیعه واقعی را نداری. یک یهودی یا ارمنی راستگو از چنین کسی بهتر است. شیعه واقعی کسی است که گوش به فرمان اهل بیت است و سعی میکند به دستوراتشان عمل کند. اگر خطایی کرد، توبه میکند و دوباره برمیگردد. حضرت زهرا و شیعیان واقعی، هر کجا باشند کوثر هستند، خیر کثیر هستند، منشأ برکت هستند. کسانی که به اوج اخلاص میرسند، چهار ویژگی دارند که یکی از آنها قلب سلیم بود که دیشب گفتم. امشب سه ویژگی دیگر را میگویم اول: بَذْلِهِ خَیْر هستند. یعنی هر جا که باشند، خیرشان به دیگران میرسد. منشأ برکت هستند. دومین ویژگی: یُوفُونَ بِالنَّذْر. اینها به عهد و نذر خود وفا میکنند. این وفا، فقط یک بار نیست، بلکه در تمام عمرشان ادامه دارد. اینها در کل عمرشان خوف خدا در وجودشان است. در سیر و سلوک، اولین چیزی که یک استاد واقعی در دل شاگرد میاندازد، خوف خداست. خوف خدا که نباشد، چه بدبختیهایی پیش میآید. سومین ویژگی: یُطْعِمُونَ الطَّعَام. اینها اطعام میکنند. فقط خودشان دوست ندارند بخورند، بلکه دوست دارند دیگران هم بخورند. این هم فعل مستمر است، یعنی همیشه اینگونهاند. در داستان نذر سهروزه حضرت زهرا، امیرالمؤمنین، امام حسن و امام حسین علیهم السلام. وقتی آن دو نور دیده پیامبر مریض شدند، پیامبر فرمودند: برای شفای آنها نذری کنید. پس هر چهار نفرشان نذر کردند که اگر بچهها شفا پیدا کنند، سه روز روزه بگیرند. خداوند شفا داد و آنها روزه گرفتند. شب اول، وقتی میخواستند افطار کنند، فقط یک کف دست نان داشتند که از یهودی قرض گرفته بودند. وقتی نشستند تا بخورند، مسکینی در زد. آنها تمام غذای خود را به مسکین دادند و آن شب فقط با آب افطار کردند. شب دوم، باز هم فقط یک کف دست نان داشتند. این بار یتیمی در زد و آنها باز هم تمام غذا را به او دادند. شب سوم، عجیبتر شد. اسیری در زد. اسیر یعنی کافری که در جنگ با مسلمانان اسیر شده. آنها باز هم تمام غذای خود را به این اسیر کافر دادند. اینجا بود که خداوند متعال، خالق عالم، مداح و ثناخوان این خانواده شد و آیات 5 تا 9 سوره دهر یا انسان را در شأن آنها نازل فرمود: یوفون بالنذر...آنها به عهد خود وفا میکنند... ویطعمون الطعام علی حبه...و غذا را با اینکه خودشان دوست دارند و نیاز دارند، به مسکین و یتیم و اسیر میدهند. این اوج اخلاص است. اینجاست که خداوند خودش شهادت میدهد و میفرماید: إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ، ما شما را فقط برای خدا اطعام میکنیم. کسانی که به حقیقت حضرت زهرا رسیدهاند، دست به خیرند، از شر دوری میکنند، قلب سلیم دارند و در آن غل و غش و خیانت نیست.
حضرت امام صادق علیه السلام میفرمایند: قوم بنیاسرائیل وقتی گرفتار گناه شدند، ابتدا از زبانشان شروع کرد، حرفهای ناشایست، غیبت، تهمت... اما کم کم این گناه بزرگتر شد، دامنزن تر شد، تا جایی که دیگر کسی جرئت نمیکرد بگوید گناه نکنید. بعد از آن، بلاها یکییکی نازل شد؛ قحطی، خشکسالی، دشمنی، قتل و غارت... اما باز هم این مردم بیدار نشدند. تا اینکه مقدر شد چهارصد سال، فرعونها و مستکبران بر آنها مسلط شوند. پسرانشان را سر میبریدند و زنانشان را به اسارت میبردند. این یک سنت الهی است. وقتی گناه در جامعهای فراگیر شود و کسی هم نهی از منکر نکند، عذاب الهی نازل میشود. اما در این میان، گروهی از انسانهای خوب گفتند: مردم بیایید برویم در خانه خدا، چهل روز، اربعین صباح، همه با هم، دست به دعا برداریم. اولاً از همه گناهانمان، از بیحیاییها، دزدیها، خیانتها و مخصوصاً گناهان زبان، اظهار پشیمانی و ندامت کنیم. طلب مغفرت کنیم و بعد از درگاه خداوند متعال، طلب منجی کنیم تا به برکت او نجات پیدا کنیم. و خداوند هم منجی آنها، حضرت موسی بن عمران را فرستاد. حالا امام صادق علیه السلام خطاب به ما میفرمایند: اگر شما امت مسلمان هم جمع شوید در خانه خدا، از همه گناهانی که در جامعه رواج پیدا کرده، از ظلمها، خیانتها، دزدیها، از سوی مردم و مسئولین، طلب مغفرت کنید و چهل روز از صبحها در خانه خدا دعا کنید و از خداوند منجی را طلب کنید، خداوند حتماً فرج آل محمد صلی الله علیه و آله و سلم را خواهد رساند. قول میدهم، حتماً خداوند گشایش را ایجاد میکند. هر کسی که آرزو دارد خودش، خانوادهاش و نسلش خادم واقعی مکتب اهل بیت باشند، در مسیر شرافت و انسانیت قدم بردارند، باید توجه و توسلش به امام زمان زیاد شود. دلتان را به امام زمان متصل کنید. یکی از القاب بزرگ حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها محدثه است. بعضی فکر میکنند محدثه است، یعنی کسی که برای دیگران حدیث میگوید. اما محدثه یعنی کسی که فرشتگان الهی نزد او میآیند و با او سخن میگویند. این مقام حضرت زهراست. ملائکه مقرب الهی نزد ایشان میآمدند و مطالب قدسی را بیان میکردند و حضرت زهرا این مطالب را برای امیرالمؤمنین علیه السلام بازگو میفرمودند و مولا هم آن را مینوشتند. این شد همان صحیفه فاطمیه یا مصحف فاطمی. این عظمت حضرت زهراست. این صحیفه، نزد ائمه اطهار علیهم السلام بود و ان شاءالله وقتی آقا امام زمان ظهور کنند، این کتاب را نشان خواهند داد. یکی از معجزات و کراماتی که شیعیان از آن خبر دارند، همین صحیفه فاطمه سلام الله علیهاست که نکات نابی در آن وجود دارد. جالب است که شیعیان واقعی آرزو میکردند ببینند اسمشان در این صحیفه نوشته شده یا نه.ضِعفَه از اصحاب خاص پیامبر و امیرالمؤمنین بود. سالها بعد خدمت امام مجتبی علیه السلام رسید و فهمید که صحیفه نزد حضرت است. از امام خواست که ببیند اسمش در آن نوشته شده یا نه. فردا که آمد، برادرزاده جوانش را هم با خودش آورده بود. وقتی کتاب را باز کردند، دیدند اسم آن برادرزاده جوان در صفحه اول، جز نفرات برتر نوشته شده! عمو با تعجب گفت: پس من با این همه سال خدمت، از تو عقبترم؟ بعد که بیشتر ورق زدند، دیدند هشت صفحه بعد، اسم ضِعفَه خودش نوشته شده. آن جوان بعدها از شهدای کربلا شد. یا ماجرای حبابه والابیه؛ بانوی بزرگواری که از امام علی علیه السلام خواست معجزهای ببیند تا امامت ایشان برایش ثابت شود. حضرت فرمودند سنگی از زمین بردار. وقتی سنگ را آورد، حضرت انگشتر مبارکشان را روی آن سنگ گذاشتند و نقش انگشتر بر سنگ حک شد. حضرت فرمودند: هر امامی که بعد از من آمد، این سنگ را به او بدهی تا او هم مهرش را بر آن بزند. این بانو، با همین سنگ، امامت همه ائمه تا امام رضا علیه السلام را دید و در نهایت پس از چند ماه، در زمان امام رضا علیه السلام از دنیا رفت. یک نفر به همسرش گفت: برو نزد حضرت زهرا سلام الله علیها و بپرس که آیا اسم من و خانوادهام در آن صحیفه، در میان شیعیان واقعی نوشته شده یا نه. وقتی آن زن خدمت حضرت زهرا رسید و سؤال را پرسید، حضرت بلافاصله جواب ندادند. یکی از روشهای تربیتی اهل بیت علیهم السلام این است که همیشه بین خوف و رجا باشند. نه آنقدر به انسان اطمینان بدهند که مغرور و خودشیفته شود، و نه آنقدر ناامیدش کنند. حضرت زهرا سلام الله علیها فرمودند: به شوهرت بگو: اگر به آنچه ما میگوییم عمل میکنی و از آنچه تو را از آن نهی میکنیم، دوری میکنی، پس تو از شیعیان مایی و اسم تو در صحیفه ما نوشته شده. اما اگر اینگونه نیستی، پس فقط یک شیعه شناسنامهای هستی. یک مسلمان شناسنامهای. به دروغ در شناسنامهات نوشتهای شیعه، اما هیچ ویژگی شیعه واقعی را نداری. یک یهودی یا ارمنی راستگو از چنین کسی بهتر است. شیعه واقعی کسی است که گوش به فرمان اهل بیت است و سعی میکند به دستوراتشان عمل کند. اگر خطایی کرد، توبه میکند و دوباره برمیگردد. حضرت زهرا و شیعیان واقعی، هر کجا باشند کوثر هستند، خیر کثیر هستند، منشأ برکت هستند. کسانی که به اوج اخلاص میرسند، چهار ویژگی دارند که یکی از آنها قلب سلیم بود که دیشب گفتم. امشب سه ویژگی دیگر را میگویم اول: بَذْلِهِ خَیْر هستند. یعنی هر جا که باشند، خیرشان به دیگران میرسد. منشأ برکت هستند. دومین ویژگی: یُوفُونَ بِالنَّذْر. اینها به عهد و نذر خود وفا میکنند. این وفا، فقط یک بار نیست، بلکه در تمام عمرشان ادامه دارد. اینها در کل عمرشان خوف خدا در وجودشان است. در سیر و سلوک، اولین چیزی که یک استاد واقعی در دل شاگرد میاندازد، خوف خداست. خوف خدا که نباشد، چه بدبختیهایی پیش میآید. سومین ویژگی: یُطْعِمُونَ الطَّعَام. اینها اطعام میکنند. فقط خودشان دوست ندارند بخورند، بلکه دوست دارند دیگران هم بخورند. این هم فعل مستمر است، یعنی همیشه اینگونهاند. در داستان نذر سهروزه حضرت زهرا، امیرالمؤمنین، امام حسن و امام حسین علیهم السلام. وقتی آن دو نور دیده پیامبر مریض شدند، پیامبر فرمودند: برای شفای آنها نذری کنید. پس هر چهار نفرشان نذر کردند که اگر بچهها شفا پیدا کنند، سه روز روزه بگیرند. خداوند شفا داد و آنها روزه گرفتند. شب اول، وقتی میخواستند افطار کنند، فقط یک کف دست نان داشتند که از یهودی قرض گرفته بودند. وقتی نشستند تا بخورند، مسکینی در زد. آنها تمام غذای خود را به مسکین دادند و آن شب فقط با آب افطار کردند. شب دوم، باز هم فقط یک کف دست نان داشتند. این بار یتیمی در زد و آنها باز هم تمام غذا را به او دادند. شب سوم، عجیبتر شد. اسیری در زد. اسیر یعنی کافری که در جنگ با مسلمانان اسیر شده. آنها باز هم تمام غذای خود را به این اسیر کافر دادند. اینجا بود که خداوند متعال، خالق عالم، مداح و ثناخوان این خانواده شد و آیات 5 تا 9 سوره دهر یا انسان را در شأن آنها نازل فرمود: یوفون بالنذر...آنها به عهد خود وفا میکنند... ویطعمون الطعام علی حبه...و غذا را با اینکه خودشان دوست دارند و نیاز دارند، به مسکین و یتیم و اسیر میدهند. این اوج اخلاص است. اینجاست که خداوند خودش شهادت میدهد و میفرماید: إِنَّمَا نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ، ما شما را فقط برای خدا اطعام میکنیم. کسانی که به حقیقت حضرت زهرا رسیدهاند، دست به خیرند، از شر دوری میکنند، قلب سلیم دارند و در آن غل و غش و خیانت نیست.
کاربر مهمان
کاربر مهمان