display result search
سخنرانی حجت الاسلام سیدصادق میرشفیعی با موضوع "امام، مامور به هدایت"، سال 1404
قَالُواْ یَـٰٓأَیُّهَا ٱلۡعَزِیزُ مَسَّنَا وَأَهۡلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئۡنَا بِبِضَٰعَةࣲ مُّزۡجَىٰةࣲ فَأَوۡفِ لَنَا ٱلۡکَیۡلَ وَتَصَدَّقۡ عَلَیۡنَآ، گدایی در خانه خدا و اولیای خدا یک سرمایه می خواهد. همه مان داریم، سرمایه اش دست خالی است. باید به حضرت بگویی: آقا دست خالی آمدم. چون قاعده ای نیست که آدم به خانه کریم برود چیزی ببرد. به خانه کریم که می رویم به طمع و امید اینکه چیزی بگیریم، و وانگهی ما چیزی نداریم که برای شما بیاوریم. چیزی نداریم که به شما بدهیم. همه خیرات دنیا و آخرت در ید قدرت شماست، شما یداللهی، یدالله فوق ایدیهم. آدم یک خرده بتواند با دل با امام علیه السلام انس برقرار کند، حرف دلش را بزند. آن مهم ترین قسمت این آمد و رفت ها و دعاها و توسلات است. مهم ترین قسمتش این اتصال قلبی، آن انس روحی و جانی آدم است که در یک لحظاتی سیمت را وصل کنی با خود حضرت، پنجره دل و جانت را باز کنی تا نور آن حضرت بتابد. ما به تمام معنا مضطر به وجود مبارک آن حضرتیم، محتاج به عنایات بی نهایت آن بزرگواریم. منتها این اضطرارمان را اگر درک کنیم و بدانیم چقدر محتاج حضرتیم، شرح وظیفه مان بهتر معلوم می شود. چون نمی دانیم چقدر مضطرم، کوتاه می آییم.
مأموریت امام برای هدایت بشر است، کار امام همین است، مأموریتش از طرف خدای متعال همین است که من و شما را هدایت کند. بیشترین حجم تصرف و هدایت و دخالت امام معصوم علیه السلام در احوالات ما از این جنس است. چه در زمان حضور ائمه، چه در زمان غیبتشان. لَنُورُ الْإِمَامِ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ أَنْوَرُ مِنَ الشَّمْسِ الْمُضِیئَةِ بِالنَّهَارِ، روایت داریم، حضرت فرمود نور امام در قلب مؤمنین تابشش از خورشید در وسط روز بیشتر است. باید همین طور باشد. هدایت و نجات همه ما به عهده حضرت است. خدا این مسئولیت و این مأموریت را به امام علیه السلام داده است. وقتی از طرف خدای متعال این حضرات علیهم الصلوة و السلام یک مأموریتی پیدا می کنند، در انجامش فوق العاده زحمت می کشند و سرمایه گذاری می کنند و قدم برمی دارند. اصلاً از آن طرف ابایی نیست. اخلاص کسی دارد که هیچ غرضی برای خودش نداشته باشد، جیبی ندوخته باشد، قدم بردارد بدون طمع، هیچی عوض نمی خواهد. آن کسی که قدم برمی دارد، جود و بذل و بخشش می کند و عوضی در نظر نگرفته، دنبال یک نتیجه و مزدی برای خودش نمی گردد، این مخلص است. امام علیه السلام مظهر خداست، مظهر تمام اسماء و صفات خداست. یکی از اسمای خدا «غنی» است، بی نیاز مطلق، به هیچ کس محتاج نیست. امام هم به هیچ کس محتاج نیست. تمام امت به امام محتاجند، به شدت. همه وجودمان وابسته و محتاج حجت خداست. آنی که حجت خدا نباشد، ما هیچ کدام نیستیم. مکرر آمده که اگر حجت خدا نباشد، اصلاً این زمین و زمان نمی ماند. بند و شیرازه عالم هستی حجت خداست. خدا این کار را کرده، فرموده اگر او باشد، همه شما را هستید و میزبانی می کنیم. حجت خدا نباشد، هیچ کس دیگر نباید باشد. اصلاً خلقت لغو می شود. لذا امام صادق علیه السلام فرمود: «الْحُجَّةُ قَبْلَ الْخَلْقِ وَ مَعَ الْخَلْقِ وَ بَعْدَ الْخَلْقِ». اولین کسی که در این عالم آمده حجت خداست، همراه همه اهل عالم حجت خود خدا بوده، آخرین نفری هم که از عالم می رود و قیامت برپا می شود حجت خداست. چرا و چون را ما باید بفهمیم که خدایا چطور همه عالم هستی را بند کردی به یک انسان کامل؟ این انسان کامل را چطور قرارش دادی؟ جوابش یک کلمه است: این انسان کامل مظهر خداست، خلیفة الله، حجة الله، عین الله، باب الله، یدالله... برو یک شصت هفتاد تا از اینها داریم. امام بیشتر به فکر نیازهای معنوی ماست.
قَالُواْ یَـٰٓأَیُّهَا ٱلۡعَزِیزُ مَسَّنَا وَأَهۡلَنَا ٱلضُّرُّ وَجِئۡنَا بِبِضَٰعَةࣲ مُّزۡجَىٰةࣲ فَأَوۡفِ لَنَا ٱلۡکَیۡلَ وَتَصَدَّقۡ عَلَیۡنَآ، گدایی در خانه خدا و اولیای خدا یک سرمایه می خواهد. همه مان داریم، سرمایه اش دست خالی است. باید به حضرت بگویی: آقا دست خالی آمدم. چون قاعده ای نیست که آدم به خانه کریم برود چیزی ببرد. به خانه کریم که می رویم به طمع و امید اینکه چیزی بگیریم، و وانگهی ما چیزی نداریم که برای شما بیاوریم. چیزی نداریم که به شما بدهیم. همه خیرات دنیا و آخرت در ید قدرت شماست، شما یداللهی، یدالله فوق ایدیهم. آدم یک خرده بتواند با دل با امام علیه السلام انس برقرار کند، حرف دلش را بزند. آن مهم ترین قسمت این آمد و رفت ها و دعاها و توسلات است. مهم ترین قسمتش این اتصال قلبی، آن انس روحی و جانی آدم است که در یک لحظاتی سیمت را وصل کنی با خود حضرت، پنجره دل و جانت را باز کنی تا نور آن حضرت بتابد. ما به تمام معنا مضطر به وجود مبارک آن حضرتیم، محتاج به عنایات بی نهایت آن بزرگواریم. منتها این اضطرارمان را اگر درک کنیم و بدانیم چقدر محتاج حضرتیم، شرح وظیفه مان بهتر معلوم می شود. چون نمی دانیم چقدر مضطرم، کوتاه می آییم.
مأموریت امام برای هدایت بشر است، کار امام همین است، مأموریتش از طرف خدای متعال همین است که من و شما را هدایت کند. بیشترین حجم تصرف و هدایت و دخالت امام معصوم علیه السلام در احوالات ما از این جنس است. چه در زمان حضور ائمه، چه در زمان غیبتشان. لَنُورُ الْإِمَامِ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ أَنْوَرُ مِنَ الشَّمْسِ الْمُضِیئَةِ بِالنَّهَارِ، روایت داریم، حضرت فرمود نور امام در قلب مؤمنین تابشش از خورشید در وسط روز بیشتر است. باید همین طور باشد. هدایت و نجات همه ما به عهده حضرت است. خدا این مسئولیت و این مأموریت را به امام علیه السلام داده است. وقتی از طرف خدای متعال این حضرات علیهم الصلوة و السلام یک مأموریتی پیدا می کنند، در انجامش فوق العاده زحمت می کشند و سرمایه گذاری می کنند و قدم برمی دارند. اصلاً از آن طرف ابایی نیست. اخلاص کسی دارد که هیچ غرضی برای خودش نداشته باشد، جیبی ندوخته باشد، قدم بردارد بدون طمع، هیچی عوض نمی خواهد. آن کسی که قدم برمی دارد، جود و بذل و بخشش می کند و عوضی در نظر نگرفته، دنبال یک نتیجه و مزدی برای خودش نمی گردد، این مخلص است. امام علیه السلام مظهر خداست، مظهر تمام اسماء و صفات خداست. یکی از اسمای خدا «غنی» است، بی نیاز مطلق، به هیچ کس محتاج نیست. امام هم به هیچ کس محتاج نیست. تمام امت به امام محتاجند، به شدت. همه وجودمان وابسته و محتاج حجت خداست. آنی که حجت خدا نباشد، ما هیچ کدام نیستیم. مکرر آمده که اگر حجت خدا نباشد، اصلاً این زمین و زمان نمی ماند. بند و شیرازه عالم هستی حجت خداست. خدا این کار را کرده، فرموده اگر او باشد، همه شما را هستید و میزبانی می کنیم. حجت خدا نباشد، هیچ کس دیگر نباید باشد. اصلاً خلقت لغو می شود. لذا امام صادق علیه السلام فرمود: «الْحُجَّةُ قَبْلَ الْخَلْقِ وَ مَعَ الْخَلْقِ وَ بَعْدَ الْخَلْقِ». اولین کسی که در این عالم آمده حجت خداست، همراه همه اهل عالم حجت خود خدا بوده، آخرین نفری هم که از عالم می رود و قیامت برپا می شود حجت خداست. چرا و چون را ما باید بفهمیم که خدایا چطور همه عالم هستی را بند کردی به یک انسان کامل؟ این انسان کامل را چطور قرارش دادی؟ جوابش یک کلمه است: این انسان کامل مظهر خداست، خلیفة الله، حجة الله، عین الله، باب الله، یدالله... برو یک شصت هفتاد تا از اینها داریم. امام بیشتر به فکر نیازهای معنوی ماست.
تاکنون نظری ثبت نشده است