display result search
- 9
- 1000
- 1000
- 1000
شعبان و آمادگی برای ضیافت الهی
سخنزانی حجت الاسلام سید حسین حسینی قمی با موضوع "شعبان و آمادگی برای ضیافت الهی"، سال 1404
اجازه دهید بدون مقدمه، داستانی بسیار آموزنده را برایتان نقل کنم. این حکایت را مرحوم راوندی از علمای بزرگ قرن ششم هجری، در کتابش نقل کردهاست. گروهی نزد امام باقر علیهالسلام آمدند که عزیزی از دست دادهبودند. به حضرت گفتند: ما دوست داریم که شما بر جنازهی او نماز بخوانید. امام سر مبارکشان را پایین انداختند و سپس فرمودند: نه، من بر جنازهی او نماز نمیخوانم. بروید و جنازهی عزیزتان را دفن کنید و دیگری بر او نماز بخواند. امام دلیلی بیان نکردند و چیزی جز این نگفتند. اهل بیت ستارالعیوب هستند؛ عیب مردم را فاش نمیکنند. اما گاهی همین سکوت یا امتناع، درس بزرگی است. این جماعت، بسیار ناراحت و در هم شکسته از نزد امام بیرون آمدند، گویی گرد مرگ بر چهرهشان نشسته بود. فهمیدند که این عزیزشان، قابلیت و شایستگی این افتخار بزرگ را نداشته است. اما در این میان، یکی از آن افراد بازگشت و به امام عرض کرد: آقا! اجازه میدهید جملهای بگویم؟ پس از آن، هر طور که صلاح میدانید، عمل کنید. حضرت فرمودند: بگو، آن مرد گفت: این عزیز از دست رفته ما، شاید از بسیاری جهات کاستی داشت، اما یک خصلت نیکو در او بود: عشق بیپایان به اهل بیت علیهمالسلام. چنان محبت اهل بیت در دلش ریشه دوانده بود که هرگاه نامی از سیدالشهدا یا قمر بنیهاشم یا دیگر امامان به میان میآمد، بیاختیار اشکهایش جاری میشد. ناگهان چهرهی امام باقر علیهالسلام روشن شد و فرمودند: الله اکبر! اِنْزِلُوا لَهُ قَدَمًا وَاسْبَطُوا لَهُ عَذْرًا؛ خدا را سپاس! برای او قدمی [نیک] فرود آورید و برایش عذری [قابل قبول] بگسترانید. یعنی این علاقه و ارادت او به ما، کاستیهایش را جبران میکند و برایش عذری مقبول نزد خداوند مهیا میسازد.
سپس حضرت نه تنها بر جنازهی او نماز خواندند، بلکه تا خاکسپاری او نیز حاضر شدند و بر قبرش ایستادند.
این داستان به ما یادآوری میکند که حقالناس چقدر سنگین و مهم است. حتی امام معصوم به خاطر بدهکاری میت و ناتوانی در پرداخت آن، از خواندن نماز امتناع میکنند تا بزرگی این حق را نشان دهند. حتماً شنیدهاید که شب عاشورا، امام حسین علیهالسلام فرمودند: اگر کسی از یارانم طلبکاری دارد، برخیزد و برود تا دینش را ادا کند. نمیخواهم فردا با بدهی به شهادت برسد.
درس بزرگ دیگر این داستان، نگاه کردن به خوبیها و نقاط قوت افراد است. امام باقر علیهالسلام با شنیدن یک نقطهی قوت در آن فرد که همان عشق به اهل بیت بود، بر جنازهاش نماز خواندند. ما در زندگی باید اینگونه باشیم: در تعامل با فرزندان: به جای تمرکز بر نقاط ضعف، خوبیهایشان را ببینیم و بیان کنیم. اول ده تعریف بگوییم، سپس یک نکتهی تربیتی بگوییم. رسول خدا صلی الله علیه وآله قبل از نصیحت کردن افراد، ده بار برایشان دعا میکردند. در زندگی مشترک: همسران فقط بدیهای یکدیگر را نبینند. خوبیها و محاسن را ببینند و بزرگ کنند. در جامعه: اگر میخواهیم کسی را اصلاح کنیم، ابتدا محاسنش را بگوییم.این داستان نشان میدهد که محبت و ارادت به اهل بیت علیهمالسلام، چه کشش و جاذبهی عظیمی دارد. این محبت، گناهان را میشوید، نقصها را جبران میکند و انسان را نجات میدهد. امام صادق علیهالسلام فرمودند: إِنَّ الْحُسَیْنَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ؛ همانا حسین دری از درهای بهشت است. مجالس اهل بیت، کشتی نجات هستند. ماه شعبان را غنیمت بشمارید. این ماه، مقدمهی ضیافت الله (ماه رمضان) است. برای ورود به مهمانی خدا، از هماکنون آماده شوید: کینهها را از دل بزدایید، با هم صلح کنید، نماز و دعا را جدی بگیرید. در مناجات با خداوند، عمیق شوید. همانطور که مرحوم آیتالله ملکی تبریزی میفرمود: معارفی که در دعاها و مناجاتهای اهل بیت (مثل مناجات شعبانیه، دعای ابوحمزه) وجود دارد، در جای دیگری یافت نمیشود. چون در مناجات، انسان با خدا سخن میگوید و اسرار الهی را میشکافد. خدمت به مجالس اهل بیت را پاس بدارید. آیتالله غروی اصفهانی در مجلس امام حسین، خودش پای سماور مینشست و چای میداد. خدمت به این مجالس، افتخاری بینظیر است و اهل بیت، قدردانِ کوچکترین خدمت هستند. وحدت و هوشیاری را حفظ کنید. آنچه در برخی وقایع اخیر گذشت، توطئهی دشمن بود؛ نه اعتراض حقیقی. در هیچ جای دنیا، مراکز عبادی، علمی و فرهنگیِ خود را به آتش نمیکشند. دشمن میخواهد با ایجاد اختلاف، نظام اسلامی را تضعیف کند. ما باید با بصیرت، هوشیار و در پناه ولایت، متحد و استوار باشیم.
اجازه دهید بدون مقدمه، داستانی بسیار آموزنده را برایتان نقل کنم. این حکایت را مرحوم راوندی از علمای بزرگ قرن ششم هجری، در کتابش نقل کردهاست. گروهی نزد امام باقر علیهالسلام آمدند که عزیزی از دست دادهبودند. به حضرت گفتند: ما دوست داریم که شما بر جنازهی او نماز بخوانید. امام سر مبارکشان را پایین انداختند و سپس فرمودند: نه، من بر جنازهی او نماز نمیخوانم. بروید و جنازهی عزیزتان را دفن کنید و دیگری بر او نماز بخواند. امام دلیلی بیان نکردند و چیزی جز این نگفتند. اهل بیت ستارالعیوب هستند؛ عیب مردم را فاش نمیکنند. اما گاهی همین سکوت یا امتناع، درس بزرگی است. این جماعت، بسیار ناراحت و در هم شکسته از نزد امام بیرون آمدند، گویی گرد مرگ بر چهرهشان نشسته بود. فهمیدند که این عزیزشان، قابلیت و شایستگی این افتخار بزرگ را نداشته است. اما در این میان، یکی از آن افراد بازگشت و به امام عرض کرد: آقا! اجازه میدهید جملهای بگویم؟ پس از آن، هر طور که صلاح میدانید، عمل کنید. حضرت فرمودند: بگو، آن مرد گفت: این عزیز از دست رفته ما، شاید از بسیاری جهات کاستی داشت، اما یک خصلت نیکو در او بود: عشق بیپایان به اهل بیت علیهمالسلام. چنان محبت اهل بیت در دلش ریشه دوانده بود که هرگاه نامی از سیدالشهدا یا قمر بنیهاشم یا دیگر امامان به میان میآمد، بیاختیار اشکهایش جاری میشد. ناگهان چهرهی امام باقر علیهالسلام روشن شد و فرمودند: الله اکبر! اِنْزِلُوا لَهُ قَدَمًا وَاسْبَطُوا لَهُ عَذْرًا؛ خدا را سپاس! برای او قدمی [نیک] فرود آورید و برایش عذری [قابل قبول] بگسترانید. یعنی این علاقه و ارادت او به ما، کاستیهایش را جبران میکند و برایش عذری مقبول نزد خداوند مهیا میسازد.
سپس حضرت نه تنها بر جنازهی او نماز خواندند، بلکه تا خاکسپاری او نیز حاضر شدند و بر قبرش ایستادند.
این داستان به ما یادآوری میکند که حقالناس چقدر سنگین و مهم است. حتی امام معصوم به خاطر بدهکاری میت و ناتوانی در پرداخت آن، از خواندن نماز امتناع میکنند تا بزرگی این حق را نشان دهند. حتماً شنیدهاید که شب عاشورا، امام حسین علیهالسلام فرمودند: اگر کسی از یارانم طلبکاری دارد، برخیزد و برود تا دینش را ادا کند. نمیخواهم فردا با بدهی به شهادت برسد.
درس بزرگ دیگر این داستان، نگاه کردن به خوبیها و نقاط قوت افراد است. امام باقر علیهالسلام با شنیدن یک نقطهی قوت در آن فرد که همان عشق به اهل بیت بود، بر جنازهاش نماز خواندند. ما در زندگی باید اینگونه باشیم: در تعامل با فرزندان: به جای تمرکز بر نقاط ضعف، خوبیهایشان را ببینیم و بیان کنیم. اول ده تعریف بگوییم، سپس یک نکتهی تربیتی بگوییم. رسول خدا صلی الله علیه وآله قبل از نصیحت کردن افراد، ده بار برایشان دعا میکردند. در زندگی مشترک: همسران فقط بدیهای یکدیگر را نبینند. خوبیها و محاسن را ببینند و بزرگ کنند. در جامعه: اگر میخواهیم کسی را اصلاح کنیم، ابتدا محاسنش را بگوییم.این داستان نشان میدهد که محبت و ارادت به اهل بیت علیهمالسلام، چه کشش و جاذبهی عظیمی دارد. این محبت، گناهان را میشوید، نقصها را جبران میکند و انسان را نجات میدهد. امام صادق علیهالسلام فرمودند: إِنَّ الْحُسَیْنَ بَابٌ مِنْ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ؛ همانا حسین دری از درهای بهشت است. مجالس اهل بیت، کشتی نجات هستند. ماه شعبان را غنیمت بشمارید. این ماه، مقدمهی ضیافت الله (ماه رمضان) است. برای ورود به مهمانی خدا، از هماکنون آماده شوید: کینهها را از دل بزدایید، با هم صلح کنید، نماز و دعا را جدی بگیرید. در مناجات با خداوند، عمیق شوید. همانطور که مرحوم آیتالله ملکی تبریزی میفرمود: معارفی که در دعاها و مناجاتهای اهل بیت (مثل مناجات شعبانیه، دعای ابوحمزه) وجود دارد، در جای دیگری یافت نمیشود. چون در مناجات، انسان با خدا سخن میگوید و اسرار الهی را میشکافد. خدمت به مجالس اهل بیت را پاس بدارید. آیتالله غروی اصفهانی در مجلس امام حسین، خودش پای سماور مینشست و چای میداد. خدمت به این مجالس، افتخاری بینظیر است و اهل بیت، قدردانِ کوچکترین خدمت هستند. وحدت و هوشیاری را حفظ کنید. آنچه در برخی وقایع اخیر گذشت، توطئهی دشمن بود؛ نه اعتراض حقیقی. در هیچ جای دنیا، مراکز عبادی، علمی و فرهنگیِ خود را به آتش نمیکشند. دشمن میخواهد با ایجاد اختلاف، نظام اسلامی را تضعیف کند. ما باید با بصیرت، هوشیار و در پناه ولایت، متحد و استوار باشیم.
تاکنون نظری ثبت نشده است